Παρατηρήσεις περί... πόλεων

Περισσότερος, και ουσιαστικότερος, διάλογος

2011-08-27T19:49:00.003+03:00

Διάβασα χτες ένα πολύ εύστοχο σε γενικές γραμμές άρθρο του Θεόδωρου Π. Λιανού στην Καθημερινή, σχετικά με την ευθυνοφοβία των εκάστοτε κυβερνώντων, που φοβούνται να λάβουν αποφάσεις οποιουδήποτε είδους και για οποιοδήποτε θέμα και έχουν καταδικάσει τη χώρα σε δεκαετίες αδράνειας και ουσιαστικής ακυβερνησίας.

Το συγκεκριμένο άρθρο όμως εμπεριείχε ένα σοβαρότατο σφάλμα. Αναφέρει ο αρθρογράφος της Καθημερινής: "Κατά τα τελευταία δύο χρόνια, η κυβέρνηση Παπανδρέου εισήγαγε τη διαβούλευση στη δημόσια ζωή και ουσιαστικά κατήργησε τα χρονικά όρια του διαλόγου μεταξύ των ενδιαφερόμενων μερών. Υποθέτω πως ήλπιζε με τον τρόπο αυτό να βρει συναινετικές λύσεις. Αποτέλεσμα; Επί δύο χρόνια διαβουλευόμαστε και διαλεγόμαστε, χωρίς αποφάσεις και χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα."

Μα οι παρελκυστικές τακτικές δεν είναι κάτι που τώρα ανέκυψε! Εδώ και δεκαετίες ο (ψευτο-)διάλογος και η σύσταση επιτροπών χρησιμοποιούνται ως προφάσεις για την αναβολή λήψης αποφάσεων και τη μετάθεση των θεμάτων στο απώτερο μέλλον.

Η διαδικασία της διαβούλευσης -που σε κάποιο βαθμό προβλέπεται και από την Κοινοτική νομοθεσία- σίγουρα δεν ξεκίνησε με την κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου αν και επί των ημερών της τείνει να παγιωθεί ως τακτική. Η διαβούλευση διασφαλίζει ότι το κράτος δε θα λαμβάνει αποφάσεις ερήμην των πολιτών ή τουλάχιστον ότι οι κρατικοί αξιωματούχοι δεν θα μπορούν να ισχυριστούν ότι "δεν ήξεραν", και έχει τη δυνατότητα να οδηγήσει σε καλύτερης ποιότητας νομοθεσία.

Τα παραπάνω φυσικά ισχύουν αν αυτοί που καλούνται να εφαρμόσουν τη διαβούλευση / διάλογο πιστεύουν πραγματικά σε αυτές τις διαδικασίες και δεν τις χρησιμοποιούν απλά και μόνο από υποχρέωση ή για να παραστήσουν τους "δημοκρατικούς". Δυστυχώς, στη χώρα μας οι άνθρωποι αυτοί είναι μειοψηφία και έτσι συχνά η διαβούλευση λαμβάνει χαρακτηριστικά τυπικής διαδικασίας, ανεξαρτήτως της κακής προαίρεσης πολλών εκ των συμμετεχόντων (που και αυτοί με τη σειρά τους τα ίδια θα έκαναν αν ήταν στην εξουσία).

Δείτε για παράδειγμα τον καταιγιστικό ρυθμό με τον οποίο δημοσιεύονται νομοσχέδια στο opengov.gr, συχνά για διάστημα μόλις 1-2 εβδομάδων, χωρίς να υπάρχει καν χρόνος να πληροφορηθεί κάποιος ότι διεξάγεται διαβούλευση για το συγκεκριμένο θέμα! Και εν συνεχεία οι ενστάσεις / προτάσεις / αντιρρήσεις πολλές φορές αγνοούνται χωρίς ίχνος ουσιαστικής τεκμηρίωσης.

Άρα, ναι, χρειάζεται ο διάλογος να έχει χρονικά όρια, χρειάζεται να καταλήγει σε αποφάσεις αλλά στην Ελλάδα μας ταλαιπωρούν και τα δύο "άκρα" κακοποίησης του διαλόγου: Από τη μία έχουμε την παρελκυστική χρήση του "διαλόγου" για την αποφυγή λήψης αποφάσεων και από την άλλη την τυπολατρική "διεκπεραίωση" του διαλόγου για την αποφυγή αλλαγής προειλημμένων αποφάσεων.

Γενικά θα έλεγα ότι ακόμη η πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας δεν έχει συνειδητοποιήσει την αξία του διαλόγου / διαβούλευσης ως μέσου επίλυσης διαφορών αλλά και αποφυγής μελλοντικών προβλημάτων και, ειδικότερα, βελτίωσης της ποιότητας της νομοθεσίας. Πως άλλωστε προέκυψαν τόσες εκατοντάδες χαριστικές ρυθμίσεις προς κάθε είδους συμφέροντα (ατομικά και συλλογικά) μέσα στις τόσες δεκαετίες; Μέσω του ουσιαστικού, δημόσιου διαλόγου και της ανοιχτής διαβούλευσης;

Ακούστηκαν...#5

2011-08-03T00:55:00.001+03:00

-Τελειώνει τη δραματική σχολή τώρα. Και τι θα κάνει; Θα περιμένει από μένα να της τα πληρώνω...

(Οικογενειακά δράματα, στο καφενείο...)

Παρακαλούνται οι επιβάτες Πηρς, Λινάρδος, Μινγκ και Τσονγκ να προσέλθουν επειγόντως στη Θύρα Α7 για αναχώρηση.

(Αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος: Ανακοίνωση στα ελληνικά, και μόνο στα ελληνικά. Οι Πηρς, Μινγκ και Τσονγκ ακόμη αναζητούνται...)

-Ε, φίλε κατέβα! Δε γίνεται έτσι...

-Ο νόμοζ ντο λέει!

-Κατέβα φίλε...

-Ο νόμοζ, χε, χε!

-Κατέβα ρε φίλε...!

-Το λέει ο νόμοζ... ο Καραμαλήζ

(«Διάλογος» οδηγού με τύφλα μεθυσμένο που ανεπιτυχώς προσπαθεί να επιβιβαστεί στο τρόλλεϋ μ'ένα μπουκάλι Amstel - 2 μ.μ. Λεωφόρος Αλεξάνδρας)

Τι μου λες...και μυρίζει και τσισίλα μέσα στο λεωφορείο...

(Επιβάτις αστικού λεωφορείου με έντονα λυρικές τάσεις μιλάει δυνατά στο κινητό της)

Όχι, εμένα ήταν πάντα παχουλή. Παχουλή αλλά στο ωραίο.

(Φλύαρη μαθήτρια, για τη μαμά της)

Επτά φωτογραφίες από το Όσλο...

2011-07-22T22:38:00.004+03:00

Με αφορμή τις σημερινές, βάρβαρες επιθέσεις.

Πάρκο Vigeland

Κτήριο και καταστήματα σε κεντρική πλατεία

Παράκτιο Καφέ-Εστιατόριο. Προσοχή στη λεπτομέρεια...

Βόλτα με ένα αξιολάτρευτο κατοικίδιο...

Ο κήπος μνημείο;

2011-07-12T18:48:00.002+03:00

Υπό την "κατοχή" των αρχαιολογικών υπηρεσιών φαίνεται να τελεί και ο Εθνικός Κήπος. Αυτή τουλάχιστον ήταν η πρώτη μου εντύπωση διαβάζοντας πρόσφατο άρθρο στο in.gr ("Αναβαθμίζονται οι υποδομές του Εθνικού Κήπου μετά την έγκριση της μελέτης του ΕΜΠ", 2011-07-01), όπου αναφέρονται τα εξής:
"Το Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων ενέκρινε τη μελέτη" [την πανάκριβη μελέτη του ΕΜΠ για τον Εθνικό Κήπο, συμπληρώνω, βλ. εδώ, εδώ κι εδώ] "η οποία θα υλοποιηθεί από το Δήμο Αθηναίων" αλλά, "απέρριψε την πρόταση για αντικατάσταση του αστικού εξοπλισμού. Η μελέτη προέβλεπε 100 καθίσματα και 155 κάδους απορριμμάτων, καθώς σήμερα ο κήπος διαθέτει λίγα καθίσματα περίπου 20, τα οποία όμως έχουν ιστορικό ενδιαφέρον αφού έχουν ηλικία ίδια με αυτή του κήπου και 11 διαφορετικά είδη κάδων. Το Συμβούλιο δεν ενέκρινε τον προτεινόμενο από το Πολυτεχνείο αστικό εξοπλισμό και ζήτησε τη συντήρηση του υπάρχοντος."

Με λίγα λόγια, ο Εθνικός Κήπος αντιμετωπίζεται από την Ελληνική Πολιτεία ως μνημείο και όχι ως ζωντανός αστικός χώρος! Και προτεραιότητα δεν έχει η ικανοποίηση των λειτουργικών αναγκών του σύγχρονου κατοίκου και επισκέπτη αλλά μια κάποια αόριστη τάση μουμιοποίησης ενός περασμένου παρελθόντος.

Άλλοι αστικοί δημόσιοι χώροι τελούν υπό καθεστώς demi-κατάληψης από τη θολωμένη κουρελαρία, άλλοι είναι κλειδαμπαρωμένοι από τους αυτόκλητους προστάτες της Χρυσής Αυγής και άλλοι μένουν παγωμένοι στο χρόνο λόγω μιας αυτάρεσκης και ανασφαλούς αρχαιολαγνικής εμμονής.

Πάρκα και πλατείες για τον Αθηναίο και τον επισκέπτη του 2011 διαθέτει αυτή η πόλη;

Από την άλλη πλευρά όμως, αν δει κανείς τον Εθνικό Κήπο όπως έχει σήμερα, εκπλήσσεται και με την πρόταση του ΕΜΠ για ...100 νέα παγκάκια! Τα υπάρχοντα δεν είναι και στη χειρότερη δυνατή κατάσταση

...με εξαιρέσεις...

...και η πρόταση για συντήρησή τους δεν θα φάνταζε παράλογη, αν δεν ήταν διατυπωμένη με τόσο απόλυτο τρόπο. Τελικά, πέρα από το άσπρο-μαύρο άλλες εκδοχές δεν κυκλοφορούν σ' αυτή τη χώρα;

Υ.Γ. Πληροφορίες για την αρχική σχεδίαση του Κήπου και τη σημερινή μελέτη μπορείτε να διαβάσετε και στο Βήμα της 2011-07-07.

Παρίσι: Ένα εφήμερο πάρκο

2011-07-09T18:21:00.002+03:00

Ένα εκπληκτικό εφήμερο πάρκο / οπτικό τρικ στην καρδιά του Παρισιού, στην Πλατεία του Δημαρχείου:

http://www.dailymotion.com/video/xjmlwe_vous-etes-ailleurs-ou-a-l-hotel-de-ville_creation#from=embed

Λήξη Special Olympics - Αθήνα 2011

2011-07-04T07:06:00.000+03:00

Λήγουν σήμερα οι Special Olympics - Αθήνα 2011 με την τελετή λήξης στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Η μεγαλύτερη ευκαιρία δημοσίων σχέσεων της Ελλάδας για το 2011 ήρθε και πέρασε, και κανείς σχεδόν δεν κατάλαβε τίποτα...

Και το προσεγγίζω μόνο από τη συμφεροντολογική πλευρά γιατί από την ηθική δεν έχω προσδοκίες...

Διαβάστε την προχτεσινή δήλωση του Τιμ Σράιβερ και της Γιάννας Δεσποτοπούλου: Μια διαφορετική διαδήλωση.

Ακούστηκαν...#4

2011-06-27T21:36:00.000+03:00

-Έφυγε η Φωτεινούλα; ...Καλό κορίτσι ...Και πολύ ωραίο σώμα...

(Κύριος(;) το πάει λάου - λάου...)

-Πρέπει να έχουμε μάτια και στον κώλο!

(Προσφάτως ληστευθείς μονολογεί...)

Έχουμε κάποια θέση Γιώργο, ξέρεις; Καθόμαστε κάπου; Ε, Γιώργο, έχουμε κάποια θέση;

(Αγχώδης γυναίκα σε καρα-άδειο σινεμά)

Συγγνώμη, έχει γίνει κάτι σημαντικό μέχρι τώρα;

(Τρεις αργοπορημένες κυράτσες εισέρχονται στο σινεμά, μαζί με την ακατάπαυστη τάση τους για κουβέντα)

Στην Οδό Τσιλλέρ είναι.

(Ελληνόφωνο δίποδο..., πολλάκις)

Επιπλέον προτάσεις για την Αθήνα (παρακαλώ για σχόλια και ερωτήσεις)

2011-06-13T16:08:00.010+03:00

Σε συνέχεια της ανακοίνωσης των μέτρων της διυπουργικής επιτροπής για την Αθήνα (τα οποία σχολίασα σε προηγούμενη ανάρτηση), ο Δήμος Αθηναίων προέβη με τη σειρά του σε ανακοίνωση σειράς δικών του ενεργειών προς την ίδια κατεύθυνση (“Δέσμη μέτρων για την Αθήνα και το Ιστορικό Κέντρο”), στις 16-05-2011. Ορισμένα κινούνται συμπληρωματικά των μέτρων της κυβέρνησης ενώ κάποια είναι στην κατεύθυνση των προτάσεων που είχα γράψει κι εγώ.

Σε αυτό το άρθρο παρουσιάζω κάποιες ιδέες / προτάσεις που αφορούν σε πιθανές ενέργειες του Δήμου αυτή τη φορά (όχι της κυβέρνησης).

Σκοπός των συγκεκριμένων προτάσεών μου δεν είναι να αντιμετωπίσουν τα γνωστά πολυσυζητημένα προβλήματα του κέντρου όσο το να δημιουργήσουν μία εικόνα, μία καθημερινότητα που θα κάνει την πόλη λιγότερο αφιλόξενη και λιγότερο εχθρική για τους δημότες της και όσους κινούνται σ' αυτήν. Η ενασχόληση μόνο με τις αρνητικές πλευρές της πόλης - χωρίς να ενισχύονται και να υποβοηθούνται οι θετικές της πλευρές - εμπεριέχει τον κίνδυνο να βυθιστούμε σε ένα φαύλο κύκλο αρνητισμού που θα αποθαρρύνει ακόμη περισσότερο τις όποιες προσπάθειες. Η ενίσχυση / "εφεύρεση" πλεονεκτημάτων και θετικών πτυχών θα συμβάλλει στην προσέλκυση πολιτών, επιχειρήσεων και επισκεπτών που με τη σειρά τους θα δώσουν ένα πιο θετικό αέρα στη λειτουργία της πόλης.
Κεντρική αφετηρία των προτάσεων είναι η παρατήρηση πως η Αθήνα έχει την ιδιότητα να "κουράζει" τον κάτοικό της και τον επισκέπτη, κάτι που δεν συμβαίνει στις περισσότερες δυτικές πόλεις, ιδίου ή και μεγαλύτερου μεγέθους. Αφήνει την αίσθηση πόλης δυσπρόσιτης και διασπασμένης, παρά την "ενοποίηση αρχαιολογικών χώρων" που αφορά πιο πολύ στο τουριστικό κομμάτι της και όχι την καθημερινότητα του πολίτη. Απλές, φυσιολογικές λειτουργίες καθημερινής μετακίνησης, που θα μπορούσαν να είναι και μια ευχάριστη άσκηση για τον κλεισμένο σε σπίτια και γραφεία κάτοικο, είναι επιφορτισμένες με το βάρος μιας ψυχολογικής και σωματικής κούρασης και ενόχλησης. Οι μετακινήσεις με το αυτοκίνητο γίνονται ένα καθημερινό ράλλυ για την αποφυγή εμποδίων και την... ανακάλυψη των με κάθε τρόπο κρυμμένων σημάτων της τροχαίας, ενώ οι λακούβες (εσκεμμένες, π.χ. φρεάτια ΕΥΔΑΠ, και μη) απειλούν αυτοκίνητα, επιβάτες και ιδίως εγγύους γυναίκες και πάσχοντες από προβλήματα μέσης.
Η ενασχόληση με τα βασικά αυτά θέματα έχει τη δυνατότητα να αλλάξει δραματικά τον τρόπο ζωής εκατομμυρίων κατοίκων, με σχετικά μικρό κόστος, αρκεί να προηγηθεί ένας ενδελεχής σχεδιασμός που θα λάβει υπ' όψιν όλες τις πτυχές τους και όλους τους εμπλεκόμενους. Παρατίθενται παρακάτω εν συντομία, σχετικές προτάσεις για προβληματισμό και σχολιασμό:

Ο Δήμος Αθηναίων...

1. Να αναζητήσει / πειραματιστεί με εναλλακτικούς τρόπους αποκομιδής των απορριμμάτων, ώστε να μην σκορπίζονται τα σκουπίδια στο δρόμο, να μην μετατρέπονται οι κάδοι σε εστίες ρύπανσης, να μην καταλαμβάνεται / περιορίζεται ο χώρος των πεζοδρομίων που έτσι κι αλλιώς είναι μικρά και στενά.

2. Να καταστρώσει και εφαρμόσει πρόγραμμα απελευθέρωσης των πεζοδρομίων από κάθε είδους εμπόδια:

i. Κλάδεμα των δέντρων που βρίσκονται στα πεζοδρόμια ως ύψους 2,20μ.

ii. Τοποθέτηση μεταλλικών σχαρών στους λάκκους των δέντρων (γύρω από τον κορμό τους) ώστε οι διαβάτης και να έχει μεγαλύτερη επιφάνεια βαδίσματος και να μην κινδυνεύει να χτυπήσει.

iii. Υποχρέωση των κατοίκων να κλαδεύουν τα δέντρα / θάμνους που βρίσκονται στους κήπους τους ώστε να μην εξέχουν στο χώρο του πεζοδρομίου (ως ύψος 2.20μ)

iv. Πρόγραμμα απομάκρυνσης κάθε είδους εμποδίων (π.χ. σκαλοπάτια σπιτιών ή καταστημάτων) που εξέχουν στο πεζοδρόμιο. Κίνητρα για αναμόρφωση των εισόδων των (παλαιών) σπιτιών εντός 2 ετών (ξεκινώντας από τα δημοτικά και δημόσια κτήρια). Πολύ πιο ουσιώδες από τις βαφές και τα αισθητικά μερεμέτια του Προγράμματος «Πρόσοψη» (βέβαια αυτό το είχε αναφέρει ο Καλατράβα…)

v. Πρόγραμμα καλύτερης χωροθέτησης των στύλων της ΔΕΗ, ΟΤΕ, τρόλλεϋ, τροχαίας, κτλ. Διερεύνηση δυνατότητας συγχώνευσης στύλων (πολλαπλές χρήσεις) ή κατάργησής τους. Διερεύνηση δυνατότητας κατάργησης γραμμών τρόλλεϋ και αντικατάστασής τους με γραμμές λεωφορείων. Αξιοποίηση του συστήματος GIS που έχει ο δήμος για τους παραπάνω σκοπούς.

3. Να πειραματιστεί με τη διαχείριση πάρκων από συλλόγους / γείτονες / περίοικους, φυσικά εντός της δημοκρατικής νομιμότητας και όχι με υφαρπαγή των ελεύθερων χώρων από κάθε είδους περιθωριακούς ακροδεξιούς, ακροαριστερούς ή παρανόμους.

4. Να διεκδικήσει το τμήμα που του αναλογεί από το πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού (φαίνεται ήδη να το κάνει!)

5. Να διερευνήσει τη δυνατότητα εμπλοκής των περιοίκων στην αδειοδότηση των καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος, στα πλαίσια του ισχύοντος πολεοδομικού σχεδίου.

6. Να λάβει πρωτοβουλία για την υιοθέτηση και εφαρμογή ορθών πρακτικών στην κατασκευή των δρόμων. Θα έδινα στην πρωτοβουλία αυτή τον τίτλο «Πόλεμος στις λακκούβες!». Το πρόβλημα με τις λακκούβες δεν λύνεται με αστείες πρωτοβουλίες σαν αυτές που είχαν αναγγελθεί πριν κάποια χρόνια (ειδικό τηλεφωνικό νούμερο για την ...καταγγελία των λακκουβών!). Λύνεται με το να φτιάχνονται εξ' αρχής σωστά οι δρόμοι και να μην δημιουργούνται λακκούβες! Παράλληλα, θα πρέπει να υπάρξει δραστική αντιμετώπιση του προβλήματος των εκσκαφών από κάθε είδους εταιρείες και υπηρεσίες σε δρόμους και πεζοδρόμια (με ευθύνη και της κυβέρνησης για αλλαγή νομοθετικού πλαισίου). Ο Δήμος να πρέπει να πειθαναγκάσει τις δραστηριοποιούμενες εταιρείες / υπεργολάβους να προσαρμοστούν σε έναν άλλο τρόπο εργασίας, ακόμη και αν η κυβέρνηση δεν θελήσει να αλλάξει το νομικό πλαίσιο. Θέσπιση κανονισμού εκτέλεσης εδαφομηχανικών εργασιών. Θα μπορούσε να είναι έως και απλή μετάφραση κανονισμών / κατευθυντήριων οδηγιών που εφαρμόζονται σε άλλες χώρες (π.χ. Γαλλία, Ελβετία, Γερμανία, ΗΠΑ). Να εκπαιδεύσει τους υπεργολάβους πάνω σ’ αυτόν τον κανονισμό και εν συνεχεία να τον εφαρμόσει με αυστηρότητα. Τα δημόσια έργα να εκτελούνται και να παραλαμβάνονται από τις Δημοτικές Υπηρεσίες μόνο αν έχουν τηρηθεί πλήρως οι σχετικοί κανονισμοί.

Ο παράγων τύχη...

2011-06-10T22:35:00.000+03:00

Προσοχή στα κούτσουρα...

Μέτρα για την Αθήνα - Σχολιασμός και εναλλακτικές προτάσεις

2011-05-27T08:32:00.002+03:00

(Με προσθήκες 2011-06-14)

Την εβδομάδα που μας πέρασε, η μισή κυβέρνηση της Ελλάδας ανακοίνωσε σειρά μέτρων που σκοπό έχουν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα του κέντρου της Αθήνας. Επιχειρώ ένα πολύ σύντομο σχετικό σχολιασμό και παραθέτω στη συνέχεια κάποιες διαφορετικές προτάσεις μέτρων που θεωρώ ότι θα μπορούσαν καλύτερα ή έστω συμπληρωματικά – και σίγουρα οικονομικότερα – να αντιμετωπίσουν τα βασικά προβλήματα τόσο της Αθήνας όσο και παρεμφερή άλλων πόλεων.

Το πρώτο, αναμφίβολα θετικό, που προκύπτει από τη δημοσιοποίηση των συγκεκριμένων μέτρων είναι η συνειδητοποίηση ότι τα προβλήματα της πόλης (της Αθήνας εν προκειμένω) δεν είναι «της αρμοδιότητας» καμίας συγκεκριμένης επαγγελματικής ομάδας / συντεχνίας αλλά ότι απαιτείται συνδυαστική προσέγγιση για την αντιμετώπισή τους. Με άλλα λόγια είχαμε, έστω και εξ’ ανάγκης, έστω και μόνο για την Αθήνα, μια πρώτη παραδοχή της χρεοκοπίας του γνωστού μοντέλου της «αντιμετώπισης» των προβλημάτων των πόλεων μόνο μέσω πεζοδρομήσεων, κυκλοφοριακών ρυθμίσεων, αναπλάσεων και σοφατισμάτων. Δηλ. γίνεται πλέον σαφές ότι η «πολεοδομία» όπως νοείται στην Ελλάδα είναι ανεπαρκής, και απαιτείται «αστικός σχεδιασμός», όπως ασκείται σε αρκετά δυτικά κράτη. Παράλληλα δηλ. με τα κλασσικά μέτρα των αναπλάσεων – ρυθμίσεων του φυσικού χώρου φαίνεται να λαμβάνονται για πρώτη φορά υπ’ όψιν και οι οικονομικές και κοινωνικές παράμετροι των συζητούμενων θεμάτων.

Τι μαθαίνουμε από τον αναλυτικό κατάλογο των μέτρων που εξαγγέλθηκαν (εδώ ο πλήρης κατάλογος). Για διευκόλυνση του αναγνώστη ας μου επιτραπεί ένας σύντομος, τηλεγραφικός σχεδόν σχολιασμός:

1. Ως προς την αστυνόμευση, το Υπ. Προστασίας του Πολίτη υπόσχεται να... κάνει τη δουλειά του. Έστω κι έτσι, θετική είναι η δημόσια δέσμευση για διάθεση συγκεκριμένου αριθμού δυνάμεων και για συγκεκριμένες «εργασίες». Περιττή και δυνητικά επικίνδυνη / αντιπαραγωγική θεωρώ την εμμονή στις λεγόμενες «επιχειρήσεις-σκούπα», που φαίνεται να αντιμετωπίζουν όλους τους μετανάστες ως δυνητικά ένοχους (αγνώστου αδικήματος) μέχρι εξακρίβωσης του εναντίου. Θετική η πρόθεση εντοπισμού αποθηκών-πηγών τροφοδοσίας προϊόντων παραεμπορίου. Ως προς τα θέματα παροχής ασύλου, επίσης το Υπουργείο ΠΡΟ.ΠΟ δεσμεύεται να κάνει τη δουλειά του (που χρόνια τώρα αποφεύγει να κάνει) και να τηρήσει τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας μας για τους αιτούμενους πολιτικό άσυλο.

2. Το Υπ. Εξωτερικών δεσμεύεται επίσης ότι ...θα κάνει τη δουλειά του.

3. Το. Υπ. Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων παρουσιάζει πράγματι κάποια ενδιαφέροντα μέτρα για την αποφυγή περιθωριοποίησης μεταναστών

4. Το ΥΠΕΚΑ κάνει μια, θετική αλλά αόριστη, ανακοίνωση για παροχή αντισταθμιστικών ωφελημάτων στους δήμους που θα φιλοξενήσουν κέντρα μεταναστών. Σημαντικότερη είναι η - για πρώτη φορά – αναφορά στην παροχή φορολογικών και άλλων οικονομικών κινήτρων για τη συγκράτηση και επανεγκατάσταση κατοίκων και επιχειρήσεων αλλά προβληματίζει η σύνδεσή τους με πληθώρα γραφειοκρατικών προϋποθέσεων... Επίσης, πέραν κάποιων προτάσεων δράσεων / σχεδίασης που ο κακοπροαίρετος αναγνώστης θα μπορούσε να χαρακτηρίσει ως χαζοχαρούμενες (βλ. Ομόνοια) θετική ακούγεται η αναφορά στις αστικές καλλιέργειες στο Λόφο Στρέφη (αλλά πρέπει πάντα οι τοπικές κοινωνίες να καθοδηγούνται από το κράτος...;). Ενδιαφέρουσα η αναφορά στην «ενεργοποίηση υφιστάμενων και θεσμοθέτηση νέων εργαλείων συνολικής ανασυγκρότησης περιοχών με απόσυρση κτιρίων ή και συνόλων μέσα από τη διαμόρφωση Ειδικών Ολοκληρωμένων Προγραμμάτων»

5. Το Υπ. Υγείας εξαγγέλλει ένα θετικό μέτρο για την παρακολούθηση της υγείας των αστέγων αλλά κατά τα άλλα περιορίζεται σε κάποιες τετριμμένες ανακοινώσεις / διευθετήσεις σε ότι αφορά το καίριο θέμα των ναρκωτικών.

6. Το Υπ. Παιδείας, πέρα από κάποιες τετριμμένες αναγγελίες για χρηματοδότηση κτιριακών project, αναφέρει ορισμένες ενδιαφέρουσες πιλοτικές πρωτοβουλίες για τον τρόπο λειτουργίας και διδασκαλίας διαφόρων σχολικών μονάδων «στην περιοχή της Αθήνας» (π.χ. «ανοιχτό σχολείο», διαφοροποιημένο σχολικό πρόγραμμα, διαπολιτισμικοί σύμβουλοι / μεσολαβητές κτλ.)

7. Το Υπ. Μεταφορών κατά βάση ξανα-ανακοινώνει κάποια μέτρα που ήδη έχουν εξαγγελθεί / δρομολογηθεί, ενώ τέλος

8. το Υπ. Πολιτισμού/Τουρισμού – πέραν από κάποιες τρικυμιώδους λογικής και σύνταξης αναφορές στην τουριστική προβολή της Αθήνας – δεσμεύεται για μία κορυφαίας σημασίας παρέμβαση για την ανάδειξη της διαδρομής «Κεραμεικός – Ακαδημία Πλάτωνος». Γίνεται αναφορά σε αναπαλαιώσεις / συντηρήσεις μεμονωμένων κτηρίων αλλά απουσιάζει οποιαδήποτε αναφορά στο κτήριο της Οδού Πατησίων 61 (πρώην κατοικία της Μαρίας Κάλλας), κάτι που βάζει σε υποψίες ότι πρόκειται για τυχαίο κατάλογο, χρήσιμων μεν αλλά ατάκτως ερριμμένων παρεμβάσεων.

Τέλος, πληροφορηθήκαμε ότι – 17 χρόνια μετά την ήττα του από τον κ. Αβραμόπουλο – ο κ. Πάγκαλος καταφέρνει επιτέλους να γίνει... Υπερδήμαρχος Αθηναίων, έστω δια της πλαγίας οδού!

Τα παραπάνω μέτρα, παρ’ όλες τις επιμέρους κριτικές και επιφυλάξεις, έχουν θετικά στοιχεία και θα μπορούσαν να αποτελέσουν, αν αποκτήσουν σαφή χαρακτήρα και εφαρμοστούν πιστά και με σταθερότητα, ένα πλαίσιο αντιμετώπισης των προβλημάτων της Αθήνας.

Ωστόσο, φαίνεται να πάσχουν από αποσπασματικότητα και από μια ατολμία ως προς τις ιδέες που τα διαπνέουν.

Η αποσπασματικότητα φανερώνεται από την απουσία: α) ιεράρχησής των επιμέρους δράσεων (ουσιαστικά πρόκειται περί καταλόγου όπου το κάθε υπουργείο «συνεισέφερε» ότι μπορούσε), β) χρονοδιαγράμματος εφαρμογής τους και γ) αναφοράς των μεταξύ τους διασυνδέσεων, όπως θα απαιτείτο να γίνει σε κάθε καλοστημένο πρότζεκτ. Παράλληλα απουσιάζει οποιαδήποτε, έστω και κατά προσέγγιση, προσπάθεια οικονομικής αποτίμησης των μέτρων που εξαγγέλθηκαν και σύγκρισής τους με τυχόν οικονομικά αποδοτικότερες εναλλακτικές. Σαφής απόδειξη της συνεχιζόμενης λειτουργίας του δημοσίου ωσάν να βρισκόμαστε ακόμη στην προ κρίσης εποχή των παχιών αγελάδων.

Η ιδεολογική ατολμία / οκνηρία, αναδεικνύεται όχι τόσο από τα μέτρα που προτείνονται όσο από αυτά που δεν προτείνονται, αλλά θα μπορούσαν να παίξουν καταλυτικό ρόλο στην αλλαγή κλίματος και στην αντιμετώπιση του βασικού προβλήματος της πόλης, δηλ. της εγκληματικότητας.

Ως τέτοια συγκεκριμένα μέτρα θα ανέφερα:

Την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου ανιάτων, έτσι ώστε να πάψουν να υπάρχουν νησίδες ανομίας και παρανομίας στο κέντρο των πόλεων
Την αποποινικοποίηση της χρήσης ναρκωτικών ουσιών και τη θεσμοθέτηση / ρύθμιση της παροχής τους από συγκεκριμένα, πολλαπλά κανάλια διανομής, δημόσια και ιδιωτικά (καθώς μεγάλο μέρος της εγκληματικότητας και της υποβάθμισης του κέντρου σχετίζεται με την παράνομη διακίνηση ναρκωτικών, η οποία επιπλέον απασχολεί άσκοπα αστυνομικές δυνάμεις)
Την παρακολούθηση και σύλληψη των μεγαλοδιακινητών / λαθρεμπόρων που ευθύνονται για το παραεμπόριο στα πεζοδρόμια της Αθήνας [ανακοινώθηκε και εν μέρει γίνεται ήδη]. Παροχή αμνηστίας / πράσινης κάρτας / άδειας διαμονής στους μικροδιακινητές που θα δώσουν στοιχεία στην αστυνομία για αυτό το θέμα.
Την κατάργηση όλων των κλειστών επαγγελμάτων (γιατί η ανεργία τροφοδοτεί την παραοικονομία και αυτή την εγκληματικότητα)
Τη μείωση των φόρων στην ακίνητη περιουσία για να πάρει ξανά μπροστά η οικοδομική δραστηριότητα (μείωση της ανεργίας, όπως ανωτέρω)
Τη θεσμοθέτηση της κίνησης των μικρο-διαδηλώσεων (κάτω των 500-1000 ατόμων) μόνο στην αριστερή λωρίδα των οδών για τη διευκόλυνση της κίνησης στο κέντρο (οι διαδηλωτές ας αναπροσαρμόσουν το πλάτος των πανώ τους ή ας τα αντικαταστήσουν με πλακάτ...)

Τέλος, η κυβέρνηση θα μπορούσε να δεσμευτεί έναντι του Δήμου Αθηναίων (και άλλων υποβαθμισμένων δήμων του Λεκανοπεδίου) ότι θα «πάρουν» από το πρώην Αεροδρόμιο του Ελληνικού το τμήμα που δικαίως τους αναλογεί για δημιουργία ανοιχτών δημόσιων χώρων.

Επιπρόσθετες ιδέες, για βελτίωση της λειτουργίας των δήμων γενικώς, που εξαρτώνται από την κεντρική κυβέρνηση (2011-06-14)

Τροποποίηση του εργασιακού καθεστώς και του καθεστώτος προσλήψεων στο Δημόσιο έτσι ώστε να μειωθεί το μισθολογικό κόστος των δήμων και να εξορθολογισθεί η λειτουργία τους(π.χ. το προσωπικό στις υπηρεσίες καθαριότητας δεν μπορεί να είναι μόνιμο καθώς κανένας άνθρωπος δεν έχει τη διάθεση να μαζεύει σκουπίδια επί 40 χρόνια!)
Να θεσμοθετηθεί και να ενθαρρυνθεί (με κίνητρα και αντικίνητρα) η δυνατότητα κάθε δήμου να αναπτύσσει μακροχρόνια συνεργασία με ένα πολεοδομικό / αναπτυξιακό γραφείο που θα δρα ως ο σύμβουλος του δήμου για θέματα αστικού σχεδιασμού και τοπικής ανάπτυξης. Ελλείψει πολεοδόμων στη χώρα μας να δημιουργηθεί μια απλή βάση δεδομένων με τους πολεοδόμους (Έλληνες ή ξένους) που θέλουν να ενταχθούν σε αυτό το σχήμα και ο κάθε ένας από αυτούς να δρα ως σύμβουλος για ένα μέγιστο αριθμό δήμων (π.χ. 1 πολεοδομικό γραφείο ανά 5 δήμους maximum).
Οι επιπλέον χρηματοδοτήσεις της πολιτείας προς τους δήμους να συσχετίζονται με την απόδοσή τους σε διάφορους τομείς (μέτρηση αποδοτικότητας και αποτελεσματικότητας των δημοτικών υπηρεσιών).

Φρικτό έγκλημα!

2011-05-23T23:43:00.000+03:00

Τα λόγια περιττεύουν!

Πινακίδες ονοματοθεσίας: μικρές σχεδιαστικές λαμογιές

2011-05-09T00:31:00.003+03:00

Δεν ξέρω από που ξεκίνησε αυτή η μόδα. Εγώ την πρωτοείδα σε δήμους του Λεκανοπεδίου Αττικής αλλά απ' ότι διαπιστώνω έχει εξαπλωθεί και αλλού.

Αναφέρομαι στις πινακίδες οδοσήμανσης (ή "ονοματοθεσίας") με τα ονόματα των οδών που τοποθετούνται στις γωνίες των δρόμων. Ενώ παραδοσιακά υπήρχε μόνο μια πινακίδα (μπλε χρώματος και άσπρων γραμμάτων) στα γωνιακά κτήρια κάθε δρόμου, αρκετοί δήμοι υιοθέτησαν μια διαφορετική σχεδιαστική προσέγγιση, όπου οι δύο πινακίδες της κάθε γωνίας είναι αναρτημένες σε ένα μεταλλικό στύλο, καρφωμένο στη γωνία (ή περίπου γωνία...) του πεζοδρομίου.

Πινακίδες ονοματοθεσίας, Γαλάτσι

Το βασικό "πλεονέκτημα" αυτής της σχεδιαστικής επιλογής είναι ότι ένας στύλος με δύο πινακίδες κοστίζει πολύ περισσότερο από δύο πινακίδες σκέτες... Πέρα από τη σπατάλη, περιορίζει επιπλέον τα μικρά, ήδη προβληματικά πεζοδρόμια. Ενώ δεν είναι σπάνιες οι περιπτώσεις δήμων που αλλάζουν τις πινακίδες χωρίς να υπάρχει ιδιαίτερη ανάγκη (βλ. πινακίδα στο Δήμο Τριανδρίας Θεσσαλονίκης ή πιο πάνω, στο Δήμο Γαλατσίου Αττικής).

Φυσικά, θα αναφέρει διαμαρτυρόμενος ο "Χ" βλαχοδήμαρχος, "έτσι κάνουν και Αμερική" ή έστω στην Κηφισιά...

Πινακίδες ονοματοθεσίας στην Κηφισιά

Το θέμα είναι ότι στις ΗΠΑ (εννίοτε και στην Κηφισιά...) τα πεζοδρόμια συνήθως είναι είτε πολύ πλατύτερα είτε ανύπαρκτα (οπότε σε κάθε περίπτωση δεν δημιουργούν ενόχληση οι συγκεκριμένες πινακίδες πάνω στο στύλο). Ακόμα σημαντικότερα δε, οι πόλεις είναι πιο αραιοκτισμένες και τα κτήρια είναι τοποθετημένα (με ή χωρίς φράχτη) αρκετά μέτρα πίσω από το δρόμο και άρα δεν έχει νόημα να τοποθετηθούν επάνω τους οι πινακίδες γιατί δεν θα μπορεί να τις δει ο περαστικός. Άρα, εκεί η συγκεκριμένη σχεδιαστική επιλογή του στύλου με τις 2 πινακίδες έχει νόημα. [Τώρα μη με ρωτήσετε αν θα "δεχόταν" ο καταστηματάρχης να "μολύνει" το λογότυπο της Rolex ή του Cartier με την οδωνυμική πινακίδα...]

Παρεμπιπτόντως, ο Δήμος Αμαρουσίου που διαβάζω ότι ξεκίνησε να αλλάζει όλες τις πινακίδες οδοσήμανης στα τέλη του 2009 (!!!) βρέθηκε μέσα στην πρώτη τριάδα των υπερχρεωμένων δήμων της χώρας. Τυχαίο; Δε νομίζω!

Εμπορικός μαρασμός και πνευματική αρτηριοσκλήρυνση

2011-04-28T19:36:00.001+03:00

Διάβασα το άρθρο του Δημήτρη Δελεβέγκου στο Capital.gr ( "Καταναλωτικός οργασμός Ελλήνων στην Κωνσταντινούπολη" ) για την γιορτή λιανικού εμπορίου της Κωνσταντινούπολης (Istanbul Shopping Fest) και συνέκρινα την ανοιχτόμυαλη, κοσμοπολίτικη αντίληψη των Τούρκων με τις φοβικές γκρίνιες των δικών μας γεροντοπαλίκαρων των συντεχνιών, ακόμη και του ιδιωτικού τομέα.

Για σαράντα μέρες τα καταστήματα της Κωνσταντινούπολης προσέφεραν μεγάλες εκπτώσεις, με τους ξένους τουρίστες επιπλέον να απαλλάσονται του φόρου. Οκτώ βραδιές σε αυτό το διάστημα τα καταστήματα παρέμειναν ανοιχτά μέχρι τα μεσάνυχτα ή τις δύο το πρωί ενώ συναυλίες και εκδηλώσεις διοργανώθηκαν σε κεντρικά σημεία της πόλης.

Αποτέλεσμα: Εβδομήντα τοις εκατό (70%) εκτιμάται ότι αυξήθηκε ο αριθμός των ξένων τουριστών στην Κωνσταντινούπολη σε σύγκριση με το αντίστοιχο περσινό χρονικό διάστημα. Ανάμεσα στους βασικότερους επισκέπτες Έλληνες, Ρώσοι και Βούλγαροι.

Αυτό απαντάει εν μέρει και στη γνωστή σοφιστεία ότι το πρόβλημα των Ελλήνων είναι πως δεν έχουν λεφτά για να ψωνίσουν και άρα το ωράριο δεν παίζει κανένα ρόλο.

Το... κακό είναι πως οι Τούρκοι αποφάσισαν να κάνουν τη γιορτή αυτή ετήσια και στοχεύουν το 2015 ο αριθμός των ξένων τουριστών για τη "γιορτή" να φτάσει το ενάμισυ εκατομμύριο.

Μεγάλοι δήμοι, μεγάλα χρέη, μεγάλα προβλήματα...

2011-04-12T15:28:00.001+03:00

Δείτε τη χθεσινή συνέντευξη του Γιώργου Καμίνη και του Γιάννη Μπουτάρη στους Φακέλους του Αλέξη Παπαχελά (ΣΚΑΪ).
Επίσης, διαβάστε τα όσα δηλώνει ο Δήμαρχος Πάτρας Γιάννης Δημαράς, για την καθαριότητα και το καθεστώς γύρω από αυτήν (TheBest.gr).

Λάμπες Φθορισμού και υδράργυρος

2011-04-07T08:28:00.003+03:00

Με αφορμή κάποια σχόλια αναγνωστών που διάβασα στο σάιτ του ΣΚΑΪ, παρουσιάζω εδώ, σε μετάφραση, πληροφορίες σχετικά με τη χρήση λαμπτήρων φθορισμού που δίνει η EPA (Υπηρεσία Προστασίας Περιβάλλοντος των ΗΠΑ):

-Οι λάμπες φθορισμού πράγματι περιέχουν (ελάχιστο) υδράργυρο. Ενδεικτικά, η ποσότητα υδραργύρου σε μια λάμπα φθορισμού είναι περίπου 100 φορές λιγότερη από αυτή που περιέχει ένα παλιό θερμόμετρο υδραργύρου.

-Αθροιστικά, η χρήση λαμπτήρων φθορισμού μειώνει τον υδράργυρο που εκλύεται στο περιβάλλον, καθώς η βασικότερη πηγή έκλυσής του είναι τα εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρισμού που καίνε κάρβουνο (π.χ. λιγνίτη). Άρα, μειώνοντας το ρεύμα που καταναλώνεται μειώνεται και ο εκλυόμενος υδράργυρος.

-Δεν γίνεται καμία έκλυση υδραργύρου κατά τη χρήση της λάμπας. Έκλυση ατμών υδραργύρου γίνεται μόνο εφ' όσον σπάσει η λάμπα.

Οδηγίες για το τι πρέπει να κάνεται αν σπάσει μια λάμπα φθορισμού

1. Πριν τον καθαρισμό

Άνθρωποι και κατοικίδια να βγουν απ' το δωμάτιο
Αερίστε το χώρο για 5-10 λεπτά αφήνοντας ανοιχτή μια εξωτερική πόρτα ή παράθυρο
Κλείστε τον κλιματισμό ή το κλιματιστικό
Βρείτε υλικά καθαρισμού για τη σπασμένη λάμπα: ένα σκληρό χαρτόνι, υγρά μαντηλάκια καθαρισμού (π.χ. μωρομάντηλα), αυτοκόλλητη ταινία, μια πλαστική σακούλα που να σφραγίζει ή ένα γυάλινο βάζο.

2. Κατά τον καθαρισμό

Μαζεύτε επιμελώς όλα τα κομμάτια της σπασμένης λάμπας και την ορατή σκόνη. Όχι με ηλεκτρική σκούπα αλλά με ένα χαρτόνι, αυτοκόλλητη ταινία για τα όποια υπολείμματα και υγρά μαντηλάκια. Χρησιμοποιήστε ηλεκτρική σκούπα μόνο αν έχετε κάνει όλα τα παραπάνω και παραμένει ακόμη υλικό (π.χ σε χαλί) και αδειάστε τη σκόνη της ηλεκτρικής σκούπας όπως στο επόμενο σημείο.
Βάλτε τα απορρίμματα (σκόνη και γυαλιά) και τα πρόχειρα υλικά καθαρισμού σε ένα γυάλινο δοχείο (κατά προτίμηση) ή μια σακούλα που να σφραγίζει (ή τουλάχιστον σφραγίστε την αεροστεγώς εσείς δένοντάς τη καλά).

3. Μετά τον καθαρισμό

Βγάλτε έξω από το σπίτι τα απορρίμματα -π.χ. σε ένα κάδο- μέχρι να τα απορρίψετε
Αν είναι εφικτό, αφήστε το χώρο να αερίζεται για αρκετές ακόμη ώρες.

Ο "άλλος" Ιάκωβος Καμπανέλης...

2011-04-01T00:49:00.000+03:00

Επιγραφή στο κέντρο της Αθήνας

2011-03-16T23:59:00.000+02:00

Κλασσική επιγραφή του κέντρου, κάπου χαμηλά σε μια γωνία της Μητροπόλεως νομίζω.
Τη θυμήθηκα με αφορμή αυτή τη δημοσίευση του Athensville.

Ακούστηκαν...#3

2011-03-07T20:17:00.002+02:00

Μποπ!
(Κινεζούλα εισέρχεται θορυβωδώς, με άλμα άνευ φοράς, σε σταματημένο αστικό λεωφορείο)

"This is not a lorry! This is a public bus! Not a lorry!"

(Αρχή "διαλόγου" μεταξύ επιβατισσών γεμάτου αστικού λεωφορείου. Ελληνο...-αυστραλέζα(;) κάνει οργισμένη παρατήρηση σε άλλη επιβάτισσα που κουβαλάει βαλίτσα μεσαίου μεγέθους. Το ότι η επιβάτισσα με τη βαλίτσα ήταν μαύρη θα πρέπει να θεωρηθεί τυχαίο.)

"-Fuck you!"

(Η κατάληξη του παραπάνω διαλόγου)

"Αυτό είναι Phillips ή απομίμηση;"

"Τι σε νοιάζει τι είναι...; Τη δουλειά σου δε θες να κάνεις;"

(Κυρία απολαμβάνει εξυπηρέτηση πελατών σε περίπτερο της Σταδίου)

-"Πήγες στο Δ.Σ. χτες το βράδυ;"

-...

-"Έβγαλε και μοίραζε κουπόνια ο...;"

-...

-"Έχω φάει το δούλεμα της αρκούδας από τους ΠΑΣΟΚτζήδες απ' το πρωί. Μου λένε 'Για να έχει κουπόνια αυτός, αυτόν αναγνωρίζει το κόμμα σας'. Που πάει και τα βρίσκει τα κουπόνια; Από τη νομαρχιακή;"

-...

-"Το 'λεγα εγώ να βρούμε κάποια αφορμή να τον σουτάρουμε αυτόν..."

-...

-"Πρέπει να βρούμε από που παίρνει τα κουπόνια..."

(Αγχωμένοι συνδικαλιστές αγωνιούν για το μέλλον της χώρας)

Κάποιος κόβει το πράσινο!

2011-02-27T13:55:00.001+02:00

Κάποιος κόβει το πράσινο στη γειτονιά μου! Ευτυχώς.

Συγκεκριμένα, επρόκειτο για ένα τεράστιο και συφοριασμένο θάμνο (πικροδάφνη ήταν;) που έκλεινε μια ολόκληρη γωνία ενός πεζοδρομίου.

Οι πεζοί αναγκάζονταν να κατεβαίνουν στο δρόμο (κι από τις τέσσερις κατευθύνσεις καθώς ήταν πάνω στη γωνία), τα αυτοκίνητα είχαν μειωμένη ορατότητα και κινδύνευες ανά πάσα στιγμή και γενικώς ήταν μια παράταιρη παρουσία, πιθανώς φυτεμένος τυχαία κι αυτός από κάποιον περίοικο ή κάποιο δημοτικό συνεργείο που ήθελε να τελειώνει...

Η νέα πολυκατοικία έγινε η αφορμή για να ξεριζωθεί και να πλακοστρωθεί το πεζοδρόμιο. Τώρα μπορείς να περπατάς άνετα και χωρίς κίνδυνο.

Παρεμπιπτόντως, πριν μερικές βδομάδες πήγα στο ανακαινισμένο / ανακαινιζόμενο "Πεδίο του Άρεως". Την όλη αίσθησή μου τη συνόψισε με τον καλύτερο τρόπο ένας ηλικιωμένος που περνούσε από δίπλα μου: "Επιτέλους, ξάνοιξε λιγάκι!". Τα αγριόχορτα είχαν κοπεί, κάποιοι θάμνοι μάλλον είχαν κουρευτεί, πιθανώς και κάποια δέντρα να είχαν κλαδευτεί. Όχι σπουδαία πράγματα, αλλά είχες πλέον μια καλύτερη δυνατότητα εποπτείας του χώρου γύρω σου και συνακόλουθα μια μεγαλύτερη αίσθηση ασφάλειας. Ο χώρος δε φάνταζε πια εχθρικός και επικίνδυνος.

Η έλλειψη παράδοσης, γνώσης, εμπειρίας και κουλτούρας σε θέματα δημόσιων χώρων στη χώρα μας -μέρος της οποίας είναι και η άκριτη τσιμεντοποίηση των πάντων στις προηγούμενες δεκαετίες- έχει ως αποτέλεσμα η συζήτηση για τους αστικούς δημόσιους χώρους να περιορίζεται σε μια μίζερη μπακαλική "πρασινομετρίας". Τόσα δέντρα φυτεύτηκαν, τόσο δέντρα κόπηκαν, τόσοι θάμνοι αγοράστηκαν, χώρος "υψηλού πρασινού", χώρος "χαμηλού πρασίνου", κ.ο.κ. Το κωμικοτραγικό είναι ότι αυτή την περιορισμένης οπτικής λογική την έχουν ενστερνιστεί και η ελληνική διοίκηση και δικαιοσύνη.

Φυσικά, δεν εννοώ ότι δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ "χαμηλού" και "υψηλού" πρασίνου (αλήθεια που αρχίζει το ένα και που τελειώνει το άλλο;). Αλλά ότι το ύψος των (όποιων) φυτών είναι ένα μόνο από τα δεκάδες χαρακτηριστικά ενός δημόσιου χώρου και η αναφορά σε αυτό τίποτα απολύτως δε λέει για την ποιότητα της σχεδίασής του, ούτε μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως απόλυτο μέτρο χαρακτηρισμού του.

Αεροβική άσκηση και υγεία

2011-02-22T22:21:00.000+02:00

Μια ακόμη μελέτη που δείχνει τη συσχέτιση μεταξύ ελαφράς αεροβικής άσκησης (π.χ. περπατήματος) και βελτίωσης στην υγεία. Στην αναφερόμενη μελέτη, που αφορούσε 120 Αμερικανούς ηλικίας 55+ έως 80+ χρονών, ένας χρόνος ελαφράς αεροβικής άσκησης (40 λεπτά γρήγορο βάδισμα, 3 φορές την εβδομάδα) έδειξε να αυξάνει το μέγεθος του ιππόκαμπου στον εγκέφαλο, σε αντίθεση με την ομάδα ελέγχου στην οποία το μέγεθος του ιππόκαμπου μειωνόταν, όπως συμβαίνει "φυσιολογικά" σε αυτές τις ηλικίες ( Exercise Improves Brain Power ).
Το θέμα είναι ότι στις ελληνικές πόλεις περπάτημα (γρήγορο) σαράντα λεπτών είναι σχεδόν αδύνατο, ελλείψει πεζοδρομίων και άλλων διαθέσιμων δημόσιων χώρων.

Ο Απόστολος Καλτσάς στην Αυλαία

2011-02-14T23:25:00.003+02:00

Ενδιαφέρουσα συναυλία αύριο 15 και στις 22 Φεβρουαρίου, στη μουσική σκηνή Αυλαία (Αγίου Όρους 15 & Κωνσταντινουπόλεως 115, Βοτανικός). Ο Απόστολος Καλτσάς, από τα Υπόγεια Ρεύματα, παρουσιάζει τον πρώτο του προσωπικό δίσκο. Η θεματολογία του δίσκου, που έχει τίτλο "Μυθοτοπία" και θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως "concept album", έχει να κάνει με εικόνες, εντυπώσεις και ...λυρικές σκέψεις του συνθέτη από ταξίδια του σε πόλεις και τόπους της Ελλάδας και του κόσμου.

Υ.Γ. Απ' ότι θυμάμαι η Αυλαία σερβίρει και μια πολύ αξιοπρεπή βέλγικη(;) μπύρα...

Υ.Γ. 2 (εκ των υστέρων) Παρότι ξεκίνησε στις 11:00μμ το χθεσινό live ήταν πολύ καλό. Ο Καλτσάς με τις εισαγωγές του έχει ένα τρόπο να κάνει το κοινό να μπαίνει πιο βαθιά στην ατμόσφαιρα του κάθε τραγουδιού. Έχοντας ακούσει τη "Μυθοτοπία" και στο σπίτι θα έλεγα ότι έχει χαρακτήρα, ενδιαφέρον και -χωρίς να περιέχει προφανή χιτ και μεγάλες εξάρσεις- έχει πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία, χρώμα, εννίοτε "νεύρο", και σίγουρα δεν είναι δίσκος που περνάει αδιάφορος. Από τα κομμάτια έχω ξεχωρίσει τα "Βαρκελώνη", "Άμστερνταμ", "Χωριά του Δομοκού" (ορχηστρικό) και Αλεξάνδρεια (επίσης ορχηστρικό).
Πολύ καλή ήταν και η κοινή παρουσία με τον Απόστολο Ρίζο σε 3 κομμάτια. Νομίζω ότι αν κάποτε κάνουν τις κοινές εμφανίσεις που ανέφεραν ότι σκέφτονται θα δημιουργήσουν αίσθηση. Έβγαζαν και οι δύο μια δυναμική μεγαλύτερη, σαν να τροφοδοτούσε ο ένας τον άλλο. Ο δε Καλτσάς "κακοποιούσε" το μπάσο του με τρόπο ...εμπνευσμένο!

Δικαστικές αποφάσεις για τον κάλαθο των αχρήστων;

2011-02-05T21:59:00.001+02:00

Αν ακόμη και για τον τύπο των κάδων απορριμάτων που τοποθετούνται στις πλατείες πρέπει να βγάλει απόφαση του Συμβούλιο της Επικρατείας, κάτι βαθιά λάθος υπάρχει σ' αυτή τη χώρα! Κι όμως, έγινε κι αυτό. Το "ΣτΕ" με πρόσφατη απόφασή του (τέλη Οκτωβρίου 2010) δικαίωσε τον Δήμο Αθηναίων για πιλοτικό πρόγραμμα τοποθέτησης υπόγειων / βυθιζόμενων κάδων απορριμμάτων σε πλατείες.*

Ο κάδος που κατέληξε στο δικαστήριο βρισκόταν στην πλατεία Κολωνακίου και είχε γίνει προσφυγή από κατοίκους γιατί η παρουσία του παραβίαζε λέει το Άρθρο 24 του Συντάγματος... Το ΣτΕ δικαίωσε τον Δήμο και τον κάδο και σε πρώτη σκέψη η απόφαση θα έπρεπε να μας χαροποιεί.

Απορώ όμως... Δεν μπορεί το Συμβούλιο της Επικρατείας να αυτοπεριοριστεί και πρέπει να εκδίδει αποφάσεις για ότι (δεν) αναπνέει και ότι (δεν) κινείται σ' αυτή τη χώρα; Δεν μπορεί απλά να δηλώσει για κάτι -οτιδήποτε- αναρμοδιότητα και να αναφέρει ότι τεχνικά θέματα αυτής της μορφής ανήκουν στην αρμοδιότητα της διοίκησης και της πολιτικής; Ναι, ξέρω ότι το ΣτΕ είναι το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο και ασκεί έλεγχο νομιμότητας / συνταγματικότητας επί των αποφάσεων της διοίκησης. Αλλά δεν αισθάνεται ότι κάπου οι αρμοδιοτητές του (και οι "γνώσεις" των μελών του) σταματούν;

Όλες οι αποφάσεις, όλων των ελληνικών διοικητικών δικαστηρίων πρέπει να φτάνουν ως το ΣτΕ; Δεν μπορούν να σταματούν σε κάποιο κατώτερο επίπεδο; Πιθανώς να μην ξέρω κάτι για τον τρόπο λειτουργίας της ελληνικής δικαιοσύνης αλλά σε άλλες χώρες αφήνεται και χώρος για την πολιτική (και την πολιτική διαμάχη). Δεν "δικαστικοποιούνται" όλες οι διαμάχες αλλά κρίνονται στο επίπεδο της κοινωνίας, των επιχειρημάτων, της στάθμισης θετικών και αρνητικών κάθε εναλλακτικής λύσης και της σχετικής πολιτικής αντιπαράθεσης. Στα ανώτατα δικαστήρια φτάνουν μόνο ελάχιστες υποθέσεις.

Γιατί, ναι μεν εδώ το ΣτΕ δικαίωσε τον Δήμο Αθηναίων για την επιλογή του να τοποθετήσει "υπόγειους" κάδους (και δέχτηκε τα θετικά τους) αλλά αυτό τι σημαίνει; Ότι σε κάποια επόμενη προσφυγή, θα επιβάλει σε κάποιον δήμο να αντικαταστήσει τους κάδους του υποχρεωτικά με υπόγειους; Γιατί νομίζω, ότι αυτή η απόφαση αυτόν ακριβώς το δρόμο άνοιξε...

*Πηγή της είδησης: Naspor.gr, Capital.gr

Αστικές μεταφορές και η δύναμη του παραδείγματος

2011-02-02T09:37:00.003+02:00

Σε πρόσφατο πολύ ενδιαφέρον άρθρο της στην Καθημερινή (2011-01-16) η νεοεκλεγείς βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Χαρά Κεφαλίδου απευθύνει έκκληση στους συναδέλφους της να δώσουν το παράδειγμα και να υποστούν, μεταξύ άλλων, διπλάσια μείωση αποδοχών από αυτή που επιβλήθηκε στον υπόλοιπο δημόσιο τομέα.

Σε ένα φαινομενικά άσχετο θέμα, ο Υπουργός Μεταφορών και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αναφέρθηκαν (ορθά) στους τζαμπατζήδες που δεν χτυπούν εισιτήρια στα μέσα μαζικής μεταφοράς (λεωφορεία, μετρό, τρόλλεϋ) και τους κατηγόρησε ότι εξασθενούν ακόμη περισσότερο τα ασθενή οικονομικά των οργανισμών μεταφορών.

Τα δύο φαινομενικώς άσχετα θέματα, σχετίζονται ως εξής: Οι βουλευτές (και ευρωβουλευτές) μας είναι και αυτοί τζαμπατζήδες στις αστικές συγκοινωνίες, αλλά "με το νόμο" (τον ψηφισμένο από τους ίδιους). Όπως διαβάζουμε στο website του ΟΑΣΑ:

Οι παρακάτω κατηγορίες επιβατών, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία απαλλάσσονται από την καταβολή κομίστρου για τη μετακίνησή τους με όλα τα Μ.Μ.Μ. αρμοδιότητας Ο.Α.Σ.Α.: Λεωφορεία, Τρόλλεϋ, Τραμ, Ηλεκτρικό Σιδηρόδρομο, Μετρό (μέχρι Αεροδρόμιο) και Προαστιακό (στο τμήμα του Μαγούλα-Πειραιάς-Αεροδρόμιο), με την επίδειξη των αντίστοιχων δελτίων που αποδεικνύουν την ιδιότητα αυτή:
Παιδιά κάτω των έξι (6) ετών.
Οπλίτες θητείας των τριών κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων.
Τα άτομα με ειδικές ανάγκες (Α.Μ.Ε.Α.), στα οποία χορηγούνται από το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, μέσω των Διευθύνσεων Πρόνοιας του Ν. Αττικής, ειδικές Ετήσιες Κάρτες Ελεύθερης Μετακίνησης. Όταν τα συγκεκριμένα άτομα δικαιούνται συνοδό, τότε αντίστοιχη κάρτα πρέπει να φέρει και ο συνοδός. Διευκρινίζεται ότι ο συνοδός δε μπορεί να χρησιμοποιεί την κάρτα μόνος του παρά μόνο όταν συνοδεύει τον κάτοχο της κύριας κάρτας.
Οι Βουλευτές και Ευρωβουλευτές.

Ας δώσουν λοιπόν το παράδειγμα οι βουλευτές μας καταργώντας τις σχετικές διατάξεις από τη νομοθεσία, ώστε να μην εμφανίζονται ως αντιφάσκοντες και για να έχουν το ηθικό κύρος να επιβληθούν στους (παράνομους) τζαμπατζήδες.

Υ.Γ. Έχω πάθει σοκ! Διαπιστώνω ότι πρόβλεψη για το τζαμπατζιλίκι των βουλευτών (ατέλεια) υπάρχει ακόμη και στο Σύνταγμα της Ελλάδας (από το 1975 ως σήμερα, και δεν έχει πειραχτεί με όλες τις αναθεωρήσεις. Άρθρο 63, παράγραφος 2). Ρητώς αποκλειόταν αυτή η δυνατότητα στα χουντικά συντάγματα του 1968 και 1973 (Άρθρο 70). Πρόβλεψη περί βουλευτικής ατέλειας υπήρχε και στο Σύνταγμα του 1952 (Άρθρο 75) και στο Σύνταγμα του 1927 (Άρθρο 57). Ρητώς αποκλειόταν από το (ψηφισθέν επί Ελευθέριου Βενιζέλου) Σύνταγμα του 1911 (Άρθρο 75) ενώ δεν υπήρξε αντίστοιχη πρόβλεψη (για επιπλέον προνόμια και ατέλειες) ούτε στο Σύνταγμα του 1864.

Άρα, η σχετική διάταξη πρωτοεισήχθη στο Σύνταγμα του 1927 και έκτοτε παραμένει! Φυσικά για να πάψει αυτή τη στιγμή να ισχύει η ατέλεια δεν απαιτείται συνταγματική αναθεώρηση. Αρκεί να καταργηθούν οι σχετικές αποφάσεις της βουλής και όταν έρθει η ώρα για αλλαγή συντάγματος μπορεί να καταργηθεί το Άρθρο 63, παρ.2).

Όλα τα ελληνικά συντάγματα μπορείτε να τα βρείτε στο Εθνικό Τυπογραφείο και μέσω της Βικιπαίδειας.

Μεσογειακοί Αγώνες....

2011-01-30T13:29:00.000+02:00

Η απώλεια των Μεσογειακών Αγώνων από το Βόλο και τη Λάρισα ήρθε με μάλλον ταπεινωτικό τρόπο. Θα μπορούσε εξ' αρχής να είχε γίνει αυτό που είχε από πολλούς προταθεί όταν ανέκυψε η οικονομική κρίση. Να απεμπλακούμε με δική μας πρωτοβουλία από αυτή την ιστορία, για λόγους οικονομίας. Αλλά το πολιτικό θάρρος για τέτοιες αποφάσεις λείπει...

Επί της ουσίας, δε νομίζω ότι θα έχει οποιαδήποτε σοβαρή επίδραση στην ανάπτυξη των δύο πόλεων αυτή η ιστορία. Η ανάπτυξη δεν έρχεται ως ουρανοκατέβατο δώρο -ελέω κάποιας διοργάνωσης- αλλά ως αποτέλεσμα μακροχρόνιου σχεδιασμού (μαζί με το ευρύτερο οικονομικό / επιχειρηματικό κλίμα που έχει καλλιεργηθεί σε μια περιοχή). Αν υπάρχει ο σχεδιασμός, μια διοργάνωση μπορεί το πολύ-πολύ να επιταχύνει κάποιες εξελίξεις. Ούτε να τις ανατρέψει ούτε να τις γεννήσει.

Καραμανλής Φιλοθέης-Καραμανλής Θεσσαλονίκης: Σημειώσατε 1

2011-01-24T22:13:00.002+02:00

Όχι, δεν πρόκειται για σύγκριση μεταξύ του Κωνσταντίνου Καραμανλή με τον Καραμανλή τον νεώτερο.

Ούτε για κακόγουστο αστείο του "Αθηναϊκού κατεστημένου" ενάντια στο λαό της Θεσσαλονίκης.

Απλά, περπατώντας προχτές στη Φιλοθέη, βρέθηκα ξαφνικά μπροστά σε μία προτομή του Κωνσταντίνου Καραμανλή (φιλοτεχνημένη από τον Μιχάλη Βαφειάδη). Έχοντας πρόσφατη την (μηντιακή) ανάμνηση του ανδριάντα του Κωνσταντίνου Καραμανλή στη Θεσσαλονίκη μοιραία έκανα τη σύγκριση και νομίζω πως το αποτέλεσμά της είναι ξεκάθαρο. Ο Καραμανλής της Φιλοθέης είναι μακράν ρεαλιστικότερος από τον (σίγουρα όχι άσχημο) Καραμανλή της Θεσσαλονίκης (του γλύπτη Πραξιτέλη Τζανουλίνου). Για να κρίνετε κι εσείς, παραθέτω τις δύο φωτογραφίες:

Προτομή Κων. Καραμανλή - Φιλοθέη

Κι εδώ: Φωτογραφία από τον ανδριάντα της Θεσσαλονίκης
(από το σάιτ της εφημερίδας Αγγελιοφόρος - δυστυχώς δεν αναφέρεται ο/η φωτογράφος...)

Κλειστά επαγγέλματα και πόλεις "για κλείσιμο"

2011-01-22T20:20:00.000+02:00

Όλα σχετίζονται με όλα. Κι ας μη φαίνονται εκ πρώτης όψεως.

Διαβάστε τρία άρθρα μου, στο blog Ε-Δράση, για τα κλειστά επαγγέλματα (1, 2, 3).

Όλα τα αναφερόμενα κλειστά επαγγέλματα (πολεοδόμοι, ενεργειακοί επιθεωρητές, ξεναγοί, μεσολαβητές) σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με το πως αναπτύσσεται μια πόλη, τι υπηρεσίες προσφέρονται σ' αυτήν, πως λύνει τα προβλήματά της. Στη χώρα μας όλα αυτά είναι επαγγέλματα κλειστά, δηλ. απαγορεύεται η άσκησή τους αν δεν ανήκεις σε συγκεκριμένες συντεχνίες και θα παραμείνουν ως τέτοια ακόμη και μετά το τρέχον νομοσχέδιο περί "ανοίγματος των κλειστών επαγγελμάτων".

Μετά, θ' ακούσετε δακρύβρεχτα σχόλια και υποκριτικούς ή αφελείς προβληματισμούς για την κατάσταση των ελληνικών πόλεων... Οι προτεραιότητες που βάζεις είναι και οι προτεραιότητες που σε δεσμεύουν, όσο κι αν προσπαθήσεις να ξεγελάσεις εαυτόν και αλλήλους.

Και νόστιμη και έξυπνη

2011-01-17T18:00:00.001+02:00

...ως ιδέα, η σοκολάτα που δίνουν για εισιτήριο στο Μουσείο Σοκολάτας της Βαρκελώνης!

Το μουσείο, δημιούργημα των ζαχαροπλαστών της πόλης, δε λέει και πολλά. Κυρίως περιέχει γλυπτά σοκολάτας, πολύ ωραία και ενδιαφέροντα καθώς και κάποιες προθήκες με πληροφορίες για την καλλιέργεια του κακάο και τη θέση της σοκολάτας στη λαϊκή κουλτούρα, αλλά μέχρι εκεί. Αυτό που... σου μένει περισσότερο είναι το εισιτήριο.

Η Βαρκελώνη ήταν η πρώτη πόλη στην Ευρώπη στην οποία εισήχθησαν καρποί κακάο, το 1520.

Ακούστηκαν...#2

2011-01-01T21:35:00.003+02:00

«Η κυρία έχει φέρει εδώ 10 φακέλους! Έχει τις περαιώσεις όλων των συναδέλφων της και περιμένουμε εμείς στην ουρά. Ας έρθουν να κάτσουν κι αυτοί στην ουρά! Όχι να περιμένουμε εμείς επειδή έτσι σας συμφέρει!»

(Νευρασθενικός, ανυπόμονος πελάτης τραπέζης εκφράζει την ελληνική (του) άποψη περί παραγωγικότητας)

Πρωινό σε εστιατόριο ξενοδοχείου. Καλλωπισμένη ξανθιά ομιλεί σε διακριτικά χαμηλή φωνή με συνάδελφό της για επαγγελματικά θέματα. Και μιλάει… Και μιλάει… Και μιλάει… Την κοιτάζει με φαινομενικά προσεκτικό ύφος. Φέρνει τα χέρια του στο πρόσωπο. Κάνει μορφασμούς προσοχής και συγκατάνευσης. Αυτή συνεχίζει …αδιατάρακτη. Περνάω δίπλα τους και την ακούω να λέει:

“…We need to give people a chance to talk…”

“Vicky as in Victoria…”

...

“So, it is ‘Vicky, Barcelona’…”

...

«Oh, ‘Vicky, Christina, Barcelona’! And you say…”

(Ηλικιωμένος Αμερικάνος, σωσίας του Jack Palance, δείχνει υπερβάλλοντα ζήλο ενημέρωσης για την, ανήκουστη σ’ αυτόν, “Vicky, Christina, Barcelona” του Γούντυ Άλλεν, φέρνοντας πιθανώς σε δύσκολη θέση τους Καταλανούς οικοδεσπότες του…)

«Εγώ δεν έχω ψηφίσει κανέναν τους ποτέ μου! Η τελευταία φορά που ψήφισα ήταν όταν μας δώσανε το βιβλιάριο το...τέτοιο. Το εκλογικό!»

(Αγανακτισμένη «πολίτης» στο τρόλεϋ, με αυτάρεσκη περηφάνια...)

...

«Τι να ψηφίσω; Τις πράσινες κάμπιες;»

(η ίδια)

...

«Έχετε δει πασοκική οικογένεια που να μην έχει μπλεξίματα με ναρκωτικά;»

(Ομοίως. Ο νεοφασισμός της διπλανής πόρτας έχει, ενίοτε, πλάκα)

Ορκωμοσία νέων δημάρχων και δημοτικών συμβούλων (πολιτική ή θρησκευτική τελετή;)

2010-12-29T19:07:00.011+02:00

Με αφορμή τα "όμορφα" και επεισοδιακά που σημειώθηκαν πριν 10 μέρες στη Δημητσάνα, κατά την ορκωμοσία του νέου δημοτικού συμβουλίου, και τα όσα αναφέρθηκαν εκεί (αξίζει να δείτε στο YouTube το σχετικό βίντεο ορκωμοσίας καθώς και το βίντεο των "επεισοδίων" που ακολούθησαν) έψαξα το νόμο 3852/2010 ("Καλλικράτη") για να δω τι προβλέπεται για την ορκωμοσία. Προβλέπεται εμπλοκή της εκκλησίας ναί ή όχι;

Κατ'αρχάς, το κείμενο του νόμου και τα σχόλιά μου στο τέλος:

Άρθρο 52
Ορκωμοσία των δημοτικών αρχών
1. Μετά την ανακήρυξη του επιτυχόντος και των επιλαχόντων συνδυασμών ο δήμαρχος, οι δημοτικοί σύμβουλοι, οι σύμβουλοι του συμβουλίου της δημοτικής ή τοπικής κοινότητας και οι τοπικοί εκπρόσωποι κοινοτήτων πριν από την ημέρα εγκατάστασης και ανάληψης των καθηκόντων τους δίνουν τον ακόλουθο όρκο: «Ορκίζομαι να είμαι πιστός στην πατρίδα, να υπακούω στο Σύνταγμα και στους νόμους και να εκπληρώνω τίμια και ευσυνείδητα τα καθήκοντά μου».
2. Η ορκωμοσία γίνεται στο κατάστημα του δήμου σε δημόσια συνεδρίαση, της οποίας ο ακριβής χρόνος (ημερομηνία και ώρα) ορίζεται από τον εκλεγέντα δήμαρχο.
3. Για την ορκωμοσία συντάσσεται πρακτικό, το οποίο υπογράφεται από το δήμαρχο, τους συμβούλους και τους τοπικούς εκπροσώπους που ορκίστηκαν.
Το πρακτικό αυτό συντάσσεται σε δύο (2) αντίτυπα, από τα οποία το ένα αντίτυπο παραμένει στο δήμο και το άλλο αποστέλλεται στον Γενικό Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης. Τα προαναφερόμενα πρόσωπα αναλαμβάνουν τα καθήκοντά τους από την ημέρα της εγκατάστασης.
4. Σε όσες περιπτώσεις η ορκωμοσία δεν πραγματοποιήθηκε για λόγους αντικειμενικής αδυναμίας, ο δήμαρχος καλεί τον επιτυχόντα προς ορκωμοσία εντός πέντε (5) ημερών, αφότου του γνωστοποιήθηκε η άρση των λόγων.
5. Αν γίνει δεκτή η ένσταση που ασκήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 47 και ακυρωθεί από το αρμόδιο δικαστήριο η απόφαση του άρθρου 44, η διαδικασία των προηγούμενων παραγράφων επαναλαμβάνεται με πρωτοβουλία του δημάρχου που εκλέγεται με βάση τη δικαστική απόφαση."

Βλέπουμε κατ' αρχάς ότι πρόκειται για κείμενο πολιτικού όρκου, χωρίς οιαδήποτε θρησκευτική χροιά. Υπάρχει βέβαια το παράδοξο (μάλλον ηθελημένα ασαφές) να μην αναφέρεται ενώπιον ποίου, ή από ποιόν, ορκίζονται οι νεοεκλεγέντες.

Ενώπιον ιερέα; Από πουθενά δεν προκύπτει κάτι τέτοιο.

Ενώπιον δικαστή; Ούτε αυτό προκύπτει από πουθενά.

Του προηγούμενου δήμαρχου; Θεός φυλάξοι!

Μήπως του Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης; Πιθανώς να (ανθυπο-)υπονοείται κάτι τέτοιο αλλά το γεγονός ότι το πρακτικό "αποστέλλεται" σε αυτόν, ίσως υπονοεί ότι δεν είναι παρών.

Μήπως ορκίζονται από κάποιον ανώτερο (ή μη) υπάλληλο του Δήμου; Μπα, αυτό έλειπε να μας ορκίσουν τα υπαλληλάκια!

Άρα, μάλλον πρόκειται για μια πρωτότυπη, σουρεαλιστική και ναπολεόντειο τελετή (Self-Service, DIY) όπου οι νεοεκλεγέντες αυτο-ορκίζονται στο χρόνο της επιλογής τους!

Τα λόγια του εκπροσώπου της "Λαϊκής Συσπείρωσης" στη Δημητσάνα ήταν επί λέξει τα εξής: "Επειδή [σ]το άρθρο 52 και 54 του Νόμου 3852/2010 τα οποία ορίζουν την ορκωμοσία, δεν αναφέρεται η παρουσία ιερέων, δηλώνουμε ενώπιόν σας ότι υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα του λαού. Παρακαλούμε αυτή η δήλωσή μας να γραφτεί στα πρακτικά".

Σημειώνω ότι αυτή η δήλωση έγινε μετά την ορκωμοσία (άφησε δηλαδή να κυλήσει "κανονικά" η ορκωμοσία με τον τρόπο που έγινε) και σε τόνο εξαιρετικά ήπιο. Είναι από τις λίγες φορές που θα συμφωνήσω με ανθρώπους της άκρας αριστεράς. Είναι σαφές ότι δεν προβλέπεται η ορκωμοσία ενώπιον ιερέων ούτε και στο Ευαγγέλιο ή οποιοδήποτε άλλο θρησκευτικό σύμβολο. Ουσιαστικά οι ιερείς -προφανώς με την παρότρυνση του νεοεκλεγέντος δημάρχου- "έκαναν κατάληψη" σε μια πολιτική τελετή, στην οποία δεν είχαν καμία θέση και η αντίδραση του δεσπότη είναι πέρα από κάθε μέτρο και όριο.

Αν γνωρίζετε τι έγινε σε άλλες πόλεις ενημερώστε με σχόλια.

Επικαιροποίηση: Από το youtube βλέποντας διάφορα βίντεο αλλά και από άλλα σάιτ διαπιστώνω ότι υπάρχει μια πραγματική "κατάληψη" του Καλλικράτη από την "Εκκλησία της Ελλάδος". Μόνο ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης φαίνεται να σέβεται πλήρως το πνεύμα του νόμου. Αναλυτικά:
Αθήνα: Διαβάζω ότι κατά την ορκωμοσία Καμίνη "παρέστη" και ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος αλλά οι περισσότεροι υποψήφιοι, και ο δήμαρχος, έδωσαν πολιτικό όρκο. Οι δημοτικοί σύμβουλοι της παράταξης Κακλαμάνη και Χρυσής Αυγής έδωσαν θρησκευτικό όρκο (κάτι που δεν προβλέπεται).
Αλίαρτος: Ο όρκος δόθηκε ενώπιον ιερέων, στο ευαγγέλιο.
Θεσσαλονίκη: Έγινε πολιτική τελετή ορκωμοσίας, από τον ίδιο το Δήμαρχο σε αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου.
Λευκάδα: 1) Ο δήμαρχος ορκίστηκε από ιερέα, στο Ευαγγέλιο, εν μέσω θρησκευτικής τελετής. Στη συνέχεια 2) όρκισε ο ίδιος ο δήμαρχος, στο Ευαγγέλιο, τους δημοτικούς συμβούλους και τοπικούς εκπροσώπους ενώ 3) για αυτούς που δεν ορκίστηκαν στο ευαγγέλιο ακολούθησε, η ανάγνωση τροποποιημένης "δήλωσης", σε αντίθεση με ότι ορίζει ο νόμος. Συγκεκριμένα ο "όρκος" τους είχε την εξής μορφή: "Δηλώνω στην τιμή και στη συνείδησή μου να είμαι πιστός στην πατρίδα, να υπακούω στο Σύνταγμα και στους νόμους και να εκπληρώνω τίμια και ευσυνείδητα τα καθήκοντά μου». Προφανώς κάποιοι έχουν την εντύπωση ότι η λέξη "ορκίζομαι" έχει αποκλειστικά θρησκευτικό περιεχόμενο...
Ζαχάρω: Έγινε θρησκευτική τελετή και δόθηκε θρησκευτικός όρκος! Μαθαίνω με έκπληξη ότι ο νεοεκλεγείς έχει καταδικαστεί για αδικήματα και έχει τεθεί σε αργία (ήταν και πριν δήμαρχος), άρα η τελετή ορκωμοσίας θεωρείται άκυρη. (βλ. εδώ κι εδώ).
Μονεμβασία: Φαίνεται η ορκωμοσία να έγινε στο κτίριο της Μητρόπολης, κατά παράβαση του νόμου (με το καλημέρα!). Προφανώς έλαβε χώρα και θρησκευτική τελετή και οι νεοεκλεγέντες ορκίστηκαν από ιερείς, στο ευαγγέλιο. Δεν ακούγεται η αρχή του όρκου (αν δόθηκε δηλ. και θρησκευτικός όρκος).
Πειραιάς: Η ορκωμοσία έγινε από τον Μητροπολίτη Πειραιώς.

Φυλακή σε αντιφρονούντα Ιρανό σκηνοθέτη

2010-12-28T00:24:00.000+02:00

Σε φυλάκιση 6 ετών και 20ετή απαγόρευση κινηματογραφικής δράσης καταδικάστηκε ο αντιφρονών Ιρανός σκηνοθέτης Τζαφάρ Παναχί.
Υπογράψτε εδώ τη διεθνή έκκληση για την αποφυλάκισή του.

Εσείς, θα μαζεύατε σκουπίδια για 35 χρόνια;

2010-12-17T22:59:00.004+02:00

Με αφορμή την, πολλοστή, κρίση των σκουπιδιών που μαστίζει την Αθήνα θα ήθελα αγαπητοί αναγνώστες να σας κάνω μία ερώτηση:

Εσείς, θα θέλατε να μαζεύετε σκουπίδια για 30-35 χρόνια; Θα θέλατε η καθημερινότητά σας να είναι ένα συνεχές αλισβερίσι με κάδους απορριμμάτων, πεταμένες σακούλες, παράνομα παρκαρισμένα οχήματα και -σαν να μην έφταναν όλα αυτά- να έχετε και την κακοδιοίκηση του ελληνικού δημοσίου από πάνω σας, να σας τρίβεται στα μούτρα επί καθημερινής βάσης;

Ξέρω ότι κάποιοι, διαβάζοντας τα παραπάνω, προτρέχετε και πάτε να απαντήσετε όχι σε αυτό το ερώτημα που έθεσα αλλά σε αυτά που φαντάζεστε ότι θα γράψω στη συνέχεια. "Αν δεν τους άρεσε ας μην προσλαμβάνονταν", θέλετε να μου πείτε. "Δεν τους ανάγκασε κανείς να προσληφθούν στην Υπηρεσία καθαριότητας. Αν δεν τους αρέσει να παραιτηθούν!...". Εντάξει, δεκτά όλα αυτά, αλλά παρακαλώ, απαντήστε πρώτα στο ίδιο το ερώτημα και παρακολουθήστε το συλλογισμό μου:

Θα θέλατε να μαζεύετε σκουπίδια για 30-35 χρόνια της ζωής σας; Ξέρετε κάποιον από το περιβάλλον σας που θα ήθελε κάτι τέτοιο;

Υποθέτω πως η απάντηση είναι αρνητική, όσο καλές και αν είναι οι αμοιβές. Άρα, είναι κατ' αρχάς λογική και αναμενόμενη η τάση των εργαζομένων στις δημοτικές υπηρεσίες καθαριότητας να θέλουν να μεταταγούν σε άλλες υπηρεσίες. Αυτές οι μετατάξεις / τοποθετήσεις / μεταθέσεις (επιλέξτε όποιον όρο και όποια διαδικασία θέλετε) είναι που ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για την υπερπληθώρα προσωπικού στους ελληνικούς δήμους. Οι προσληφθέντες στις υπηρεσίες καθαριότητας κινούν γη και ουρανό για να μεταταγούν σε άλλες υπηρεσίες με αποτέλεσμα οι θέσεις στην υπηρεσία καθαριότητας να μένουν κενές και έτσι οι Δημοτικές αρχές -πιθανώς έχοντας κι αυτές λερωμένη τη φωλιά τους και θέλοντας να εξασφαλίσουν τη σιωπή και τη συνενοχή του προσωπικού- "αναγκάζονται" να προσλάβουν νέο προσωπικό για να καλύψουν τα κενά που δημιουργούνται στον τομέα της καθαριότητας. Και μετά πάλι απ' την αρχή...

Γνωστά αυτά. Ακόμη δε κι αν αναγκάζονταν οι εργαζόμενοι να παραμείνουν στη συγκεκριμένη υπηρεσία για την οποία προσελήφθησαν μπορούμε να θεωρήσουμε δεδομένο ότι η απόδοσή τους θα έπεφτε με το χρόνο. Είτε λόγω δυσφορίας, είτε λόγω ηλικίας, είτε λόγω συνδυασμού παραγόντων που έχουν να κάνουν και με τις δυσκολίες της συγκεκριμένης εργασίας. Νομίζω ότι μπορούμε να συμφωνήσουμε πως η συγκεκριμένη εργασία δεν είναι για να γίνεται από το ίδιο άτομο για πάρα πολλά χρόνια, αλλά θα μπορούσε να είναι μια καλή (και σχετικώς καλά αμοιβόμενη) θέση για έναν άνθρωπο που αναζητά μια, σχετικώς, προσωρινή δουλειά, έως ότου μπορέσει να βρει κάτι καλύτερο.

Ως λύση σε αυτό το φαύλο κύκλο προσλήψεων-μετατάξεων-προσλήψεων επελέγη η πρόσληψη προσωπικού με συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Έλα όμως που η ελληνική εργατική νομοθεσία (και νομολογία) είναι πλήρως άκαμπτη και αρτηριοσκληρωτική σε αυτόν το τομέα και ορίζει ότι οι "πάγιες και διαρκείς ανάγκες" πρέπει να καλύπτονται από προσωπικό με συμβάσεις αορίστου χρόνου. Και έτσι ανοίγει ένα παράθυρο για την επαναπρόσληψη / "μονιμοποίηση" ακόμη και αυτών των εργαζομένων που είχαν προσληφθεί με συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Βλ. και εδώ.

Μπορεί εμείς να θεωρούμε ότι η ανωτέρω λογική είναι πλήρως... παράλογη. Μπορεί να εκπλησσόμεθα που η ελληνική νομοθεσία και τα ελληνικά δικαστήρια δεν μπορούν να κάνουν το διαχωρισμό ανάμεσα στην "πάγια και διαρκή ανάγκη" απ' τη μια, και "τον παράγοντα/φορέα που θα καλύψει αυτή την ανάγκη" απ' την άλλη. Είναι σαν να λέμε ότι επειδή η... θέση του προπονητή της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου είναι πάγια και διαρκής, θα πρέπει να καλύπτεται εφ' όρου -εργασιακής- ζωής από τον ίδιο προπονητή που πρώτος καπάρωσε τη θέση, και ο οποίος δεν θα μπορεί να απωλύεται αλλά να μόνο να μετατάσσεται (π.χ. σε θέση φύλακα επαρχιακού εθνικού σταδίου). Ή, αν καταφέρουμε και επεκτείνουμε την τουριστική σεζόν ολόκληρο το χρόνο και οι σχετικές θέσεις πάψουν να είναι εποχικές, θα έχουμε μόνιμους, 65χρονους ναυαγοσώστες να εργάζονται στις παραλίες μας... Αλλά το τι εξυπνάδες λέμε και το τι πιστεύουμε εμείς ελάχιστη σημασία έχει εν προκειμένω. Σημασία έχει το τι λέει ο νόμος.

Άρα βρισκόμαστε ενώπιον ενός αδιεξόδου: Οι προσλαμβανόμενοι στις υπηρεσίες καθαριότητας του ελληνικού δημοσίου δεν επιτρέπεται να απωλυθούν και συνεπώς ο αριθμός τους είναι μοιραίο διαρκώς να αυξάνεται. Η δε παραγωγικότητά τους είναι μοιραίο, για τους λόγους που εξηγήθηκαν, συνεχώς να φθίνει. Η μόνη λοιπόν διαφαινόμενη λύση είναι, πολύ απλά, οι εργαζόμενοι για την καθαριότητα των δήμων να μην έχουν καθεστώς δημοσίου υπαλλήλου. Θα πρέπει η εκτέλεση της αποκομιδής απορριμμάτων και ανακυκλώσιμων υλικών να περάσει σε ιδιωτικές εταιρείες, οι οποίες θα υπογράφουν συμβόλαια με συγκεκριμένους όρους με τον κάθε δήμο. Στο πλαίσιο αυτό θα μπορούσε να διερευνηθεί και η θεσμοθέτηση κάποιου είδους ανταγωνισμού μεταξύ των εταιρειών που θα δραστηριοποιούνται σε αυτόν τον τομέα και να ζητείται και η γνώμη των πολιτών για το ποιές εταιρείες κάνουν καλή δουλειά ή όχι, έτσι ώστε να εισάγεται και ένα επιπλέον στοιχείο διαφάνειας στην όλη διαδικασία.

Σε κάθε περίπτωση είναι προφανές ότι ο σχεδιασμός της διαχείρισης απορριμμάτων και ανακυκλώσιμων θα πρέπει να παραμείνει, αναβαθμιζόμενος, στον ίδιο το δήμο (ή μια ένωση δήμων) που θα έχει τη συγκεντρωτικη ευθύνη εντός των ορίων δικαιοδοσίας του και εντός των πλαισίων που ορίζει η νομοθεσία και θα είναι υπεύθυνος για να καθορίσει το κατάλληλο μείγμα μέτρων διαχείρισης απορριμμάτων και όλες τις σχετιζόμενες πολιτικές (μείωση όγκου απορριμμάτων, ανακύκλωση, αποκομιδή, ΧΥΤΑ / ΧΥΤΥ ιδιόκτητο ή τρίτου, καύση, πυρόλυση ή όποια άλλη τεχνολογία, ωράρια και δρομολόγια λειτουργίας της αποκομιδής, κοινωνικά κριτήρια / bonus για την πρόσληψη ατόμων ευπαθών ομάδων, πολεοδομικά και διοικητικά μέτρα που σχετίζονται με τον τρόπο και το χώρο απόθεσης και συλλογής των απορριμμάτων κ.ο.κ.).

Κάπως έτσι, θα βγούμε από το φαύλο κύκλο των ετήσιων απεργιών ("λευκών", κόκκινων ή μαύρων) και θα μπορούμε σε πολύ λίγα χρόνια από τώρα να θυμόμαστε όλη αυτή τη δυσωδία που μας περιβάλλει ως μια κακή ανάμνηση. Διαφορετικά, θα έχουμε κάνει ένα ακόμη μπάλωμα, στα χιλιάδες μπαλώματα που απαρτίζουν το ξεφουσκωμένο μπαλόνι του ελληνικού δημοσίου.

Ανίερες σκέψεις μπροστά στη Sagrada Familia

2010-12-04T20:13:00.004+02:00

Είναι εντυπωσιακό ότι όλα τα μεγάλα (αρχιτεκτονικά) δημιουργήματα έχουν φτιαχτεί... για το τίποτα. Όπως κι αν το δει κανείς.

Ο Παρθενώνας για τους θεούς των αρχαίων ελλήνων.

Οι πυραμίδες των Αιγυπτίων για το θεό – βασιλιά.

Η Αγία Σοφία, ο Άγιος Παύλος, η Σαγκράδα Φαμίλια για το θεό των χριστιανών.

Όλα αφιερωμένα σε κάτι το ανύπαρκτο, ή το αναπόδεικτο. Αφιερωμένα στο τίποτα και στον κανένα. Τι απίστευτη σπατάλη πόρων!

Ή – ακόμη κι αν πιστεύει κανείς σε μια θρησκεία – και πάλι για το τίποτα, ή ορθότερα για το φόβο αυτού. Το φόβο του θανάτου.

Το Ταζ Μαχάλ – μαυσωλείο για την 3^η, αγαπημένη, γυναίκα του αυτοκράτορα, μνημείο αγάπης και θανάτου ταυτόχρονα.

Λες και όλες οι «χρηστικές» ανάγκες των καθημερινών λειτουργιών καλύπτονται με μικρότερες ή απλούστερες κατασκευές και μόνο το άπειρο ή το τίποτα έχει την τάση να εντυπωσιάσει και να καλύψει τα πάντα (Ο νόμος της εντροπίας στην αρχιτεκτονική;) Ή μήπως έχει την τάση να ...διασκεδαστεί και να ξορκιστεί;

Βέβαια, τα στάδια και οι «ουρανοξύστες», γίνονται με χρηστικά κριτήρια. Αλλά και τα στάδια έχουν ως σκοπό να σε κάνουν να «ξεφύγεις» από την καθημερινότητα. Φυγή λοιπόν κι αυτά. Από το υπαρκτό στο φαντασιακό – στο κατ’ουσίαν ανύπαρκτο.

Μόνο οι «ουρανοξύστες», έχουν μια κάποια ξεκάθαρη, καθημερινή, χρηστική λειτουργία. Χτισμένοι με τα κίνητρα της ματαιοδοξίας (αέρας κοπανιστός δηλαδή) αλλά και του κέρδους. Το κέρδος...

Ε, αυτό... είναι κάτι.

Έκθεση Φωτογραφίας - Δήμος Σταυρούπολης

2010-11-30T22:44:00.002+02:00

Έκθεση Φωτογραφίας στο Δήμο Σταυρούπολης Θεσσαλονίκης, από 1-17 Δεκεμβρίου 2010. Θέμα της έκθεσης είναι : "φυτική βιοποικιλότητα - η τέχνη της φύσης". Οι εκτιθέμενες φωτογραφίες προέκυψαν από τον 3ο Διεθνή Διαγωνισμό Φωτογραφίας που διοργάνωσε το Φωτογραφικό Κέντρο Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με το Βοτανικό Κήπο Σταυρούπολης του Δήμου Σταυρούπολης. Ανάμεσά τους περιλαμβάνεται και μία δική μου φωτογραφία.

Ακούστηκαν...

2010-11-22T22:27:00.012+02:00

Ναι, το ξέρω πως υπάρχει αντίστοιχη στήλη (του Γιάννη Νένε) στην AthensVoice εδώ και 2-3 χρόνια.

Αλλά ..."εγώ το σκέφτηκα πρώτος"! Εντάξει, η αλήθεια είναι πως δεν μπορώ να ξέρω ποιος το είχε σκεφτεί πρώτος, αλλά καιρός είναι ν' αρχίσω να καταγράφω τα δικά μου "ακούσματα" για να μην πηγαίνουν χαμένα. Μεμονωμένα ακουστικά στιγμιότυπα λοιπόν, από την περιρρέουσα καθημερινότητα:

"...Δεν είπα να μην έχει αυτοκίνητο ρε μαλάκα! Αλλά, να μην το παίζει φτωχιά!"
(Εκνευρισμένος θαμώνας καφενείου λογομαχεί με οπαδό του ΚΚΕ για τις ζάντες της Γενικής Γραμματέως - καφενείο δίπλα από εκλογικό κέντρο, 2η Κυριακή δημοτικών εκλογών)

"Τί 'ναι αυτό; Τσιπς με σάλτσα;"
(Ηλικιωμένη κυρία ανακαλύπτει τα νάτσος με τυρί - σε κλασσικό σινεμά)

"Σε λίγο θα σας φέρουν και καναπέδες να γαμιέστε!"
(Η περίφημη... Φτερού, προς θαμώνες μοντέρνας καφετέριας, αραγμένους σε lounge ντιβανοκασέλες!)

Γράψιμο

2010-11-21T03:25:00.000+02:00

Πολύ θα ήθελα κάποιος να με πληρώνει για να γράφω. Οτιδήποτε...
Εκτός από τον τρέχοντα εργοδότη μου.
Χιλιάδες σκέψεις. Διάσπαρτες ιδέες. Χαρτάκια πάνω στο γραφείο που περιμένουν να μπουν στην κατάλληλη θέση. Βιβλία που περιμένουν να γραφτούν. Βιτριολικοί χαρακτηρισμοί να εκτοξευθούν. Σενάρια υπό επεξεργασία. Λίστες χρυσοφόρες, υπό εκκόλαψη. "Επιστημονικές" (χα!) αναλύσεις. Δοκίμια και διηγήματα αδόκιμα. Κριτικές και απλές παρατηρήσεις.
Σ' αυτή τη γλώσσα or another.
Πουλάω τη σκέψη μου, και ειλικρίνεια.
Anyone? Anyone?

Αλλαγή σελίδας στις ελληνικές πόλεις

2010-11-15T01:19:00.002+02:00

Αλλαγή σελίδας στη διοίκηση των ελληνικών πόλεων φέρνουν (αισίως) οι σημερινές δημοτικές εκλογές. Μια διαδικασία σταδιακής απαγκίστρωσης των πολιτών από τα κόμματα, που είχε αρχίσει εδώ και 10-20 χρόνια, σιγά-σιγά έφτασε και στους τρεις μεγάλους δήμους της χώρας, με μικρές παραλλαγές στην ιδιαίτερη περίπτωση του καθενός.

Ήταν η πρώτη φορά σε αυτές τις εκλογές που θα ήθελα να είχα... τριπλοψηφίσει! Τρεις μεγάλες νίκες ανθρώπων κατά τεκμήριο άξιων, σοβαρών και μη εξαρτημένων από κομματικούς μηχανισμούς στην Αθήνα (την πόλη που πλέον κατοικώ), την Πάτρα (την πόλη που μεγάλωσα) και τη Θεσσαλονίκη (τη μόνη ελληνική πόλη που έχει τη δυνατότητα να γίνει κάτι παραπάνω από μια... ελληνική πόλη). Είναι και η πρώτη φορά στη ζωή μου (το 1989 πρωτοψήφισα) που "είμαι με τους νικητές".

Αλλά και σε άλλες πόλεις, για τις οποίες δε γνωρίζω λεπτομέρειες, βλέπω ότι αρκετοί ανεξάρτητοι υποψήφιοι τα πήγαν καλά και απομένει πλέον να αποδείξουν αν άξιζαν την εμπιστοσύνη των συμπολιτών τους.

Ενδιαφέρον έχει και το πως η "αντι-μνημονιακή" ρητορική επέδρασε ή χρησιμοποιήθηκε από τους υποψηφίους για να έλθουν σε επαφή με τον κόσμο. Στην Πάτρα, ο συνδυασμός του Γ. Δημαρά έκανε χρήση μιας ...light αντιμνημονιακής ρητορικής (δεν είμαι σίγουρος ότι τους έκανε καλό), δίνοντας όμως έμφαση στην ανάγκη στήριξης των ασθενέστερων κοινωνικών ομάδων που θα πληγούν από την ύφεση και στην ανάγκη απαλλαγής απ' όσους μετείχαν με τον Α' ή Β΄ τρόπο στο "παλιό καθεστώς". Παράλληλα όμως, είναι ο ίδιος συνδυασμός που μέσα στο δημοτικό συμβούλιο της Πάτρας είχε πολύ ορθά επισημάνει φαινόμενα κατασπατάλησης των δημοσίων πόρων, π.χ. καταψηφίζοντας την πρόταση σύναψης δανείου από τη Δημοτική Εταιρεία Ύδρευσης και Αποχέτευσης Πάτρας (ΔΕΥΑΠ) (βλ. βίντεο Youtube ) και καταγγέλοντας ότι το δάνειο θα επιβάρυνε όλους τους Πατρινούς -ακόμη και τους φτωχότερους - για να μισθοδοτούνται κάποιοι εκλεκτοί προνομιούχοι γραφειοκράτες με εξωφρενικές απολαβές του ύψους των 6.000ευρώ το μήνα! Άρα, η προεκλογική, αντιμνημονιακή ρητορεία δεν ήταν (στη συγκεκριμένη τουλάχιστον περίπτωση) με σκοπό να συνεχιστεί το φαγοπότι των δημοσίων πόρων, αλλά ακριβώς το αντίθετο.

Για την Αθήνα, νομίζω πως (αν ο Καμίνης δικαιώσει τις προσδοκίες που τον συνοδεύουν) θα χρωστάμε εμείς οι κάτοικοι της πόλης ένα "ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ" στο Στάθη Τσαγκαρουσιάνο της Lifo που είχε το πείσμα και το θάρρος να σηκώσει την παντιέρα της... αντι-Κακλαμανικής εκστρατείας και να στηρίξει τον ανθυποψήφιο του νυν Δημάρχου, σε μια κρίσιμη στιγμή που οι κατοικοεδρεύοντες του συστήματος ΠΑΣΟΚ είχαν λακίσει για να προστατεύσουν την εικόνα τους ή για τον όποιο άλλο λόγο.

Ωστόσο, οι δυσχέρειες που θα αντιμετωπίσουν οι νέοι δήμαρχοι είναι μεγάλες και οφείλονται σε σημαντικό βαθμό στην επιμονή της κεντρικής εξουσίας να μην αφήνει τους δήμους ανεξάρτητους (να ευημερήσουν κατά τον τρόπο που αυτοί νομίζουν ή να χρεωκοπήσουν...). Ήδη όλοι σχεδόν οι υποψήφιοι περιφερειάρχες, μη γνωρίζοντας τι να πουν για τις δικές τους αρμοδιότητες, έκαναν συνεχείς αναφορές στο κέντρο της Αθήνας(!) ενώ και η κυβέρνηση (εμπνεόμενη από μία σαρκαστική πρόταση που έγραψα στο blog e-Δράση;) σκέφτεται να ορίσει Υπουργό υπεύθυνο για την Αθήνα, δηλ. να μπουρδουκλώσει τα πράγματα ακόμη περισσότερο, αντί να κάνει την αποφασιστική κίνηση που χρειάζεται μεταφέροντας αρμοδιότητες (έστω υπό όρους και προϋποθέσεις) στο Δήμο. Σε κάθε περίπτωση έχουμε κάθε δικαίωμα πλέον να ελπίζουμε ότι με τις νέες δημαρχιακές διοικήσεις το φαγοπότι θα περιοριστεί κατά πολύ, αν δεν φοβηθούν τις αναπόφευκτες συγκρούσεις που θα θελήσουν να προξενήσουν οι άνθρωποι των μηχανισμών με τα χρυσά κουτάλια.

Καλή μας νέα τετραετία!

Υ.Γ. Εντυπωσιακή λεπτομέρεια από το Δήμο Πατρέων: Ο επίσημος υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ, κος Κατσικόπουλος, πήρε σχεδόν 3.000 ψήφους λιγότερες στο Β' Γύρο απ' ότι στον Α'! Είτε κάποιοι ψηφοφόροι τον επέλεξαν στον Α' γύρο απλά και μόνο για να αποφευχθούν οι εκλογές (υποκύπτωντας στο δίλημμα του πρωθυπουργού) είτε έφταιξε η γκάφα του ίδιου να προσποιηθεί ότι ψήφισε στην Πάτρα ενώ δεν είχε προλάβει να μεταφέρει τα εκλογικά του δικαιώματα από τα Καλάβρυτα που είναι η ιδιαίτερη πατρίδα του.

Ο πλούτος των (ωραίων και λειτουργικών) πόλεων

2010-11-06T18:47:00.003+02:00

Με αφορμή αυτό το εξαιρετικό άρθρο του Πάσχου Μανδραβέλη για την πόλη της Φλωρεντίας, θυμήθηκα τα λόγια του Daniel Burnham (από τους πρωτοπόρους του αστικού σχεδιασμού στις ΗΠΑ) όταν προωθούσε το σχέδιό του για την πόλη του Σικάγο προς τους εμπόρους της, το 1909.

Καθότι το σχέδιο έπρεπε να κερδίσει την υποστήριξη των ανθρώπων του χρήματος προκειμένου να μπορέσει να προχωρήσει, τα επιχειρήματά του ήταν κατάλληλα διαμορφωμένα:

Το Παρίσι όπως είχε αναδιαμορφωθεί χάρη στον Ναπολέοντα ΙΙΙ "είχε αποδειχθεί μια καλή επένδυση". "Οι αλλαγές που επήλθαν απ' αυτόν έκαναν την πόλη διάσημη, και ως αποτέλεσμα οι περισσότεροι αργόσχολοι πλούσιοι του κόσμου συνηθίζουν να συχνάζουν εκεί, και πληροφορούμαι ότι οι Παριζιάνοι κερδίζουν κάθε χρόνο από τους επισκέπτες περισσότερα απ' όσα ξόδεψε ο Αυτοκράτορας για να επιφέρει τις αλλαγές". Έτσι, θα έπρεπε να γίνει και για το Σικάγο:

Το παράδειγμα που φέρεται να τους έδωσε ήταν το εξής:

" 'Το σκάμε μακριά για το Κάιρο, την Αθήνα, τη Ριβιέρα, το Παρίσι και τη Βιέννη, επειδή η ζωή εδώ δεν είναι τόσο ευχάριστη όσο σε αυτά τα κέντρα της μόδας. Έτσι, υπάρχει και συνεχίζεται μια διαρκής εκροή των πόρων της πόλης. Κανείς δεν έχει εκτιμήσει το πόσα εκατομμύρια σε χρήμα έχουν δημιουργηθεί στο Σικάγο και έχουν ξοδευτεί αλλού, αλλά το ποσό πρέπει να είναι μεγάλο. Ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα στο λιανικό μας εμπόριο αν αυτά τα χρήματα κυκλοφορούσαν εδώ;

...Ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα στην ευημερία μας αν η πόλη ήταν τόσο απολαυστική που οι περισσότεροι άνθρωποι που πλουτίζουν στην Πεδιάδα του Μισσισιπή, ή δυτικά αυτής, ερχόντουσαν στο Σικάγο για να ζήσουν; Δεν θα έπρεπε χωρίς καθυστέρηση να κάνουμε κάτι ικανό να ομορφύνει την πόλη μας και να την κάνει ελκυστική για εμάς, και ιδίως για τους επισκέπτες που επιθυμούμε;'

Συνέχισε, μη διστάζοντας να επιχειρηματολογήσει ότι η "επένδυση" του Περικλή στην Αρχαία Αθήνα ακόμη απέδιδε σε τουριστικά έσοδα. "

Πηγή (και μετάφραση από): Hall, Peter. Cities of Tomorrow. Blackwell Publishers. 1988.

Atenistas: Σάββατο στην πλατεία Δημαρχείου

2010-11-03T13:54:00.001+02:00

Αν είστε ένας από τους 24 Αθηναίους που δεν γνωρίζει για τους Atenistas, ενημερωθείτε για τη δράση τους εδώ. Το Σάββατο το βράδυ διοργανώνεται εκδήλωση στην Πλατεία Δημαρχείου (γνωστή και ως Κοτζιά). Ειδικά για αυτή την εκδήλωση διαβάστε εδώ.

"Ήττα στο Νικήτα"...

2010-10-25T23:57:00.001+03:00

Αποφεύγω συνειδητά να κάνω πολιτικού τύπου αναφορές σ'αυτό το μπλογκ, αλλά το κακό με τον νυν αποτυχημένο και θρασύτατο ~~δήμαρχο~~ της Αθήνας παράγινε. Η τελευταία του αισχρή ατάκα σε τηλεοπτική εκπομπή ξεπέρασε κάθε όριο.

Θαυμάστε την Αυτού Χυδαιότητα στα παρακάτω χιουμοριστικά βιντεάκια (που τη βρήκαν τη διάθεση να κάνουν και χιούμορ με την περίπτωσή του;) :

Θα ψηφίσω δαγκωτό Καμίνη και ελπίζω στο δεύτερο γύρο να σοβαρευτούν οι πάντες και να απαλλάξουν την πόλη από τη φαύλη κακοδιαχείριση. Αν κανείς ενδιαφέρεται, ο Τάσος Αβραντίνης της κίνησης "πορτοκαλί" είναι μια πολύ καλή περίπτωση υποψηφίου δημοτικού συμβούλου.

Τα βιντεάκια τα βρήκα από το μπλογκ άσωτος γιος.

Για τον κάλαθο των αχρήστων (...συνέχεια)

2010-10-08T02:19:00.003+03:00

Συνεχίζω από το προηγούμενο με μια σειρά φωτογραφιών από κάδους απορριμμάτων και ανακύκλωσης από διάφορες περιοχές της Αθήνας, τραβηγμένες κυρίως το τελευταίο έτος.

Ακατάδεκτος...

Αποπροσανατολισμένος

Αντιφάσκων...

Ανακριτικός, καλογυαλισμένος, χωρίς πόδι

Φυλακισμένος και δαρμένος

Κλασσικός, μίνι

...με υπερβολικό make-up

Zέμπρα;

Το ξέρατε ότι ο κάθε κάδος έχει και αριθμό ταυτότητας;

Στραβοβαλμένος, χορτασμένος...

Ακέραιος αλλά πεινασμένος...

Χωρίς καπάκι, με παρέα (ή μήπως ανταγωνισμό;)

Σα να κοιτιούνται πλαγίως

Καλλιτεχνικός, Γεμάτος αλλά θέλει άδειασμα

Ζωγραφιστός μα και... χυμώδης

Ο κάδος Pac-Man

Θρασύδειλος...

Περιπτερούχος, αυθαίρετος και με χορηγούς...

Διακριτικός, συνταγματικός μα και ενοχλητικός

Κολωνακιώτης, παλιομοδίτης. Προσέξατε το (υπερβολικά;) εύκολο άνοιγμα από κάτω;

Καπελωμένος. Αναζητεί ταυτότητα...

Θα μπορούσαν να είναι ένα εικαστικό σύνολο - γλυπτική σε πάρκα. Είναι απλά μια αλλόκοτη χωροθέτηση.

ΚΚΕ (ξύλινος και γερασμένος)

Trendy οικολογικός

Πολύ σκληρός για να πεθάνει (και πολύ μικρός για να χωρέσει...)

Κοροϊδευτικός

Λίγο απ'όλα

(ΑΒ) Βασιλ(οπουλ)ικός

Φουριόζος

The new kid in town

Μαραμένος, παραγκωνισμένος

Καμάκι μύωπας

Φλύαρος

Σκούζων...

Ερωτήσεις και σχόλια ευπρόσδεκτα. Γραφτείτε να παρακολουθείτε το blog κάνοντας κλικ στο κουμπί της δεξιάς στήλης ("Παρακολούθηση")

Σκέψεις για τον κάδο απορριμμάτων...

2010-10-01T00:14:00.003+03:00

(Με προσθήκη: 2010-10-08)

Φαντάζομαι ότι η διαχείριση των απορριμμάτων θα είναι από τα βασικά θέματα των επερχόμενων δημοτικών εκλογών (πάντα στον κόσμο μου...). Συχνά ακούμε διάφορα για τη διαχείριση των ίδιων των σκουπιδιών αλλά για τους κάδους που προσωρινά "φιλοξενούν" κάποια απ' αυτά δεν μιλάει σχεδόν κανείς.

Πως χωροθετούνται; Πως τοποθετούνται;

Υπάρχουν κριτήρια; Εννοώ πραγματικά, γραπτά, κριτήρια, όχι στο περίπου και "με το μάτι" γιατί "δεν είναι δυνατόν να έχεις κριτήρια..." (από δημοσιοϋπαλληλικές εξηγήσεις χορτάσαμε).

-Είναι τα (υποτιθέμενα) κριτήρια ίδια για όλους τους δρόμους και όλα τα πεζοδρόμια (δηλ. άκαμπτα και δυσπροσάρμοστα;)

-Ή διαφέρουν ανάλογα με το χώρο που θα τοποθετηθεί ένας κάδος;

-Υπάρχει κάποιο νούμερο για την συγκέντρωση "κάδων ανά επιφάνεια";

-Ή απλώς τοποθετούνται κάδοι σε κάθε γωνία;

-Σε πόση απόσταση από τα παγκάκια; Μπροστά, δίπλα ή πίσω;

-Μέσα σε παρτέρια ή έξω από αυτά;

-Με το στόμιο των κάδων να κοιτάει προς το δρόμο ή προς το εσωτερικό του πεζοδρομίου / διαδρόμου κτλ;

-Λαμβάνεται υπ'όψιν η παρουσία μεγάλων κάδων απορριμμάτων ή όχι;

-Λαμβάνεται υπ'όψιν το πόσο πολυσύχναστο είναι ένα πεζοδρόμιο ή μια πλατεία;

-Αδειάζονται τακτικά;

-Είναι εύκολοι στο άνοιγμα από το προσωπικό της υπηρεσίας καθαριότητας;

-Χρειάζονται πλαστικές σακούλες...;

-Με τον αέρα τα σκουπίδια σκορπίζουν ή όχι;

-Πόσο ...ευπρόσιτο είναι το άνοιγμά τους;

-Πόσο συχνά χρειάζονται καθάρισμα;

-Μπορούν να αφαιρεθούν, να καθαριστούν και να ξανατοποθετηθούν;

-...και αν ναι, δημιουργούνται κίνδυνοι τραυματισμού από τους κενούς στύλους στο ενδιάμεσο διάστημα;

Μέχρι να απαντηθούν όλα τα παραπάνω (και άλλα πολλά) νομίζω πως η Πλατεία Παπαδιαμάντη στα Άνω Πατήσια διεκδικεί το μετάλλιο της μεγαλύτερης συγκέντρωσης κάδων ανά επιφάνεια.

Στα περίπου 2000 τετραγωνικά μέτρα (υπολογισμός από Google Earth) της μικτής επιφάνειάς της, χωρίς δηλ. να αφαιρέσουμε τα παρτέρια, το συντριβάνι, τα περίπτερα, και τα τραπέζια γνωστού μεζεδοπωλείου, υπάρχουν 20 δημοτικοί κάδοι απορριμμάτων, 1-2 καλάθια των περιπτέρων, 2 μεγάλοι κάδοι ανακύκλωσης χαρτιού και δύο δημόσιες τουαλέτες. Περιμετρικά της πλατείας, εννοείται ότι υπάρχουν και άλλοι κάδοι...

Πλατεία Παπαδιαμάντη ή ΠΛΑτεία Κάδων Απορριμμάτων (ΠΛΑΚΑ);

Προσθήκη: 2010-10-08
Για να έχετε ένα μέτρο σύγκρισης, η Πλατεία Συντάγματος έχει έκταση περίπου 10.000 τετρ. μέτρα (πενταπλάσια) αλλά σχεδόν ίδιο αριθμό κάδων με την Πλατεία Παπαδιαμάντη (μέτρησα 23-24 κάδους απορριμμάτων στο Σύνταγμα).
Επιπλέον, διαπίστωσα ότι οι ωραίοι, ζωγραφισμένοι κάδοι ανακύκλωσης που είχα φωτογραφήσει (φαίνονται εδώ) έχουν απομακρυνθεί, όπως και απ' όλη την Αθήνα. Κακώς κατά τη γνώμη μου γιατί ήταν πιο καλαίσθητοι, πιο λειτουργικοί, έπιαναν σχετικά λιγότερο χώρο και έδεναν πιο ωραία στο αστικό τοπίο.

Σύντομο σχόλιο περί Ελληνικού

2010-09-24T00:47:00.000+03:00

Θα επανέλθω όταν μάθουμε αναλυτικότερα το τι προβλέπει η φημολογούμενη συμφωνία της Ελλάδας με το Κατάρ αλλά θέλω να κάνω ένα σύντομο σχόλιο προς το παρόν.

Θέλω να υπενθυμίσω ότι όσοι επί χρόνια ζητούσαμε να αξιοποιηθεί κομμάτι του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού (τουλάχιστον το μισό), πάντα εντάσσαμε αυτή μας την πρόταση σε ένα συνολικό σχέδιο δημιουργίας δικτύου πάρκων στο σύνολο της μητροπολιτικής Αθήνας. Ιδίως δε στο Δήμο της Αθήνας και γενικά στις πιο υποβαθμισμένες περιοχές. Η πώληση τμήματος του πρώην αεροδρομίου δεν πρέπει να έχει απλά λογιστικό σκοπό. Να μειώσει δηλ. προσωρινά το έλλειμμα του σπάταλου και διεφθαρμένου δημοσίου τομέα, ο οποίος θα συνεχίσει να λειτουργεί με τον ίδιο στρεβλό τρόπο. Η αξιοποίηση του αεροδρομίου του Ελληνικού πρέπει να γίνει με τρόπο που να είναι προς το συμφέρον όλης της Αθήνας και της ποιότητας ζωής των κατοίκων του Λεκανοπεδίου. Και αυτή είναι μια πρόταση που έχει και σημαντικότατα μακροπρόθεσμα οικονομικά οφέλη.

(πανηγυρτζήδικη) Εβδομάδα Χωρίς Αυτοκίνητο

2010-09-17T08:54:00.002+03:00

Οι κυβερνήσεις πέφτουνε μα η λαϊκιστική, φτωχομπινέδικη αντίληψη που θέλει να προσφέρονται δωρεάν μετακινήσεις με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς στους πολίτες του λεκανοπεδίου, λες και αυτό είναι που τους κάνει να μην τα χρησιμοποιούν για τις καθημερινές μετακινήσεις τους, μένει.

Η διαφορά φέτος είναι ότι χτυπάς μόνο ένα εισιτήριο για όλη την ημέρα (αύριο Σάββατο-ημέρα των εκδηλώσεων) ενώ έως πέρυσι δεν χτύπαγες κανένα. Ενσυνείδητα δεν χρησιμοποιώ τη φράση "δεν πληρώνεις", γιατί το κόστος λειτουργίας και το κόστος της έκπτωσης έτσι κι αλλιώς δεν εξατμίζονται. Απλά θα προστεθούν στο υπάρχον χρέος του ΟΑΣΑ δυσχεραίνοντας ακόμη περισσότερο τη λειτουργία του.

Κατά τα άλλα, οι δημόσιοι φορείς συνεχίζουν όπως κάθε χρόνο να οργανώνουν πανηγύρια για να παροτρύνουν τους υπηκόους τους να κάνουν πράγματα για τα οποία δεν δίνονται δυνατότητες...

Το (ουσιαστικό) μήνυμα των εκδηλώσεων: Εμείς καλά κάνουμε τη δουλειά μας. Εσείς -οι πολίτες / δημότες- είστε αναίσθητοι (και πρέπει να σας "ευαισθητοποιήσουμε")...

Το Ευρετήριο των "Παγκοσμίων Πόλεων" για το 2010

2010-09-13T19:16:00.005+03:00

Ενόψει και των επερχόμενων δημοτικών εκλογών είναι πιθανό να γραφτούν και να ακουστούν διακηρύξεις, κριτικές και σχόλια για τη θέση των μεγάλων πόλεων της χώρας μας στον παγκόσμιο και ευρωπαϊκό χάρτη [πάντα αισιόδοξος...].

Το περιοδικό Foreign Policy σε συνεργασία με την εταιρεία συμβούλων A.T. Kearney και την οργάνωση Chicago Council on Global Affairs ετοίμασε μια έρευνα με τίτλο "Ευρετήριο Παγκοσμίων Πόλεων για το 2010". Στην έρευνα αυτή εντοπίζονται οι πόλεις με πληθυσμό μεγαλύτερο του ενός εκατομμυρίου και κατατάσσονται με βάση το βαθμό στον οποίο επηρεάζουν το παγκόσμιο γίγνεσθαι.

Αυτό που προσπαθεί να μετρήσει η έρευνα είναι η επιρροή κάθε μίας μεγαλούπολης στις παγκόσμιες αγορές, την παγκόσμια κουλτούρα και την παγκόσμια καινοτομία αλλά και ο βαθμός στον οποίο οι ίδιες οι πόλεις επηρεάζονται από τα παραπάνω.

Η ακριβής κατάταξη των 63 μεγαλουπόλεων ίσως δεν είναι το σημαντικότερο. Έτσι κι αλλιώς, μια ελαφρώς διαφορετική μεθοδολογία σίγουρα θα έδινε και ελαφρώς διαφορετικά αποτελέσματα.

Ενδιαφέρον έχει να διαβάσει κανείς τους παράγοντες που ελήφθησαν υπόψη γι'αυτή την έρευνα, ανεξάρτητα από τη βαρύτητα που δόθηκε στον καθένα, και οι οποίοι ήταν οι εξής:

1) Η επιχειρηματική δραστηριότητα: Το μέγεθος των κεφαλαιαγορών, ο αριθμός των μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών και ο όγκος των αγαθών που διακινούνται.

2) Το ανθρώπινο κεφάλαιο: κατά πόσο η πόλη λειτουργεί ως μαγνήτης προσέλκυσης ξένων μεταναστών και φοιτητών, η ποιότητα των πανεπιστημίων της και το ποσοστό του πληθυσμού της που έχει κάποιου είδους πτυχίο.

3) Η διακίνηση της πληροφορίας: Ξένοι ανταποκριτές που εδρεύουν στην πόλη, διεθνείς ειδήσεις στα τοπικά ΜΜΕ, βαθμός διείσδυσης του ίντερνετ υψηλής ταχύτητας, λογοκρισία στα τοπικά ΜΜΕ.

4) Η πολιτιστική εμπειρία: Οι πολιτιστικές εμπειρίες που προσφέρει η πόλη στους ξένους κατοίκους και επισκέπτες της: αθλητικά γεγονότα, καλλιτεχνικές σκηνές, γαστρονομικές ευκαιρίες και αριθμός αδελφοποιήσεων με ξένες πόλεις (ατυχέστατη επιλογή αυτό το τελευταίο κατά τη γνώμη μου...)

5) Η πολιτική διασύνδεση: Πως η πόλη επηρεάζει (και επηρεάζεται από) τον παγκόσμιο πολιτικό διάλογο: Μετρώνται ο αριθμός πρεσβειών και προξενείων, τα διεθνή συνέδρια, οι μεγάλες δεξαμενές σκέψης και οι διεθνείς οργανισμοί που φιλοξενούνται στην πόλη.

Τέλος, υπάρχει και μια πιο ανάλαφρη φωτογραφική απεικόνιση των κορυφαίων πόλεων (όχι τόσο πετυχημένη κατά τη γνώμη μου) καθώς και ορισμένα ενδιαφέροντα σχετικά άρθρα:

Beyond City Limits (Parag Khanna)

Urban Legends (Joel Kotkin)

Chicago on the Yangtze (Christina Larson)

Prime Numbers : Megacities (Richard Dobbs)

Απεργία στο μετρό ...του Λονδίνου

2010-09-07T21:11:00.003+03:00

Πολυασχολούμαι με τη Βρετανία τελευταία... Θα ακούσατε πιθανώς ότι στο Μετρό του Λονδίνου σημειώνεται σήμερα μια απεργία που δημιουργεί πρόβλημα στην πόλη. Μάλλον όμως δεν ακούσατε από τα ελληνικά ΜΜΕ κάποιες "λεπτομέρειες" που κάνουν την απεργία αυτή εντελώς διαφορετική από τις αντίστοιχες ημεδαπές:

1) Δεν απεργούν όλοι οι εργαζόμενοι (δια της βίας ή δια της συμπαιγνίας διοίκησης-συνδικάτων) όπως γίνεται εδώ.

2) Στην απεργία συμμετέχουν μέλη από δύο συνδικάτα (δεν ανήκουν υποχρεωτικά όλοι οι εργαζόμενοι στο ίδιο συνδικάτο).

3) Τα μέλη των συνδικάτων κλήθηκαν να ψηφίσουν. Η απεργία δεν αποφασίστηκε από κάποια "πεφωτισμένη" (συσκοτισμένη) συνδικαλιστική ηγεσία.

4) Τα μέλη των συνδικάτων ψήφισαν μήνες πριν (όχι αιφνιδιαστικά, δύο μέρες πριν την απεργία) .

5) Τα μέλη των συνδικάτων ψήφισαν μέσω μυστικής ψηφοφορίας (και όχι... δια βοής ή σε κάποια "ανοιχτή συνεδρίαση").

6) Στην ψηφοφορία φέρεται να συμμετείχε μικρό σχετικά μέρος των εργαζομένων που κλήθηκαν, και ποσοστό μικρότερο του 50% του συνόλου (ψηφισάντων και μη) ήταν τελικά υπέρ της απεργίας. Ωστόσο η απεργία έγινε, με τη συμμετοχή όσων θέλησαν να απεργήσουν.

7) Η διοίκηση του μετρό όχι μόνο δεν έκανε την πάπια (ή τον Πόντιο Πιλάτο ή όποια άλλη σχετική παρομοίωση προτιμάτε) αλλά συνεχίζει να εκτελεί την αποστολή της, έχοντας ανεβάσει ειδική σελίδα στο site με ζωντανή ενημέρωση κατά τη διάρκεια της απεργίας.

8) Η διοίκηση του μετρό φρόντισε ενεργά να παράσχει εναλλακτικούς τρόπους μετακίνησης στο κοινό για τη διάρκεια της απεργίας.

9) Όλες οι γραμμές του Μετρό εκτός από μία λειτούργησαν, αλλά με αρκετούς σταθμούς κλειστούς και με λιγότερα δρομολόγια.

10) Για να το συνδέσουμε και με τα θέματα της αυτοδιοίκησης τα οποία έθιξα την προηγούμενη εβδομάδα (και στα οποία θα επανέλθω), η εταιρεία που διαχειρίζεται τον Υπόγειο του Λονδίνου, η TfL, ανήκει στη δικαιοδοσία του Δημάρχου...

Πηγές:

Guardian: http://www.guardian.co.uk/uk/2010/aug/24/tube-strikes-job-cuts

BBC News: http://www.bbc.co.uk/news/uk-england-london-10819227

Financial Times: http://www.ft.com/cms/s/0/5a6613c4-b995-11df-968f-00144feabdc0.html?ftcamp=rss

TFL (επίσημο site-ειδική σελίδα απεργίας): http://www.tfl.gov.uk/?eomid=1.0.4246

Επίσημος κώδικας που ρυθμίζει τα της ψηφοφορίας για απεργία: http://www.bis.gov.uk/files/file18013.pdf

Κατά Λάθος Ανακοίνωση του Ανασχηματισμού...;

2010-09-06T17:27:00.001+03:00

Σε έγγραφο του Υπ. Εσωτερικών που κατατέθηκε στη Βουλή πριν λίγη ώρα, σχετικά με την κατάργηση φορέων του δημοσίου, εμπεριέχεται αναφορά σε "Υπουργείο Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής" (σελ. 3, παράγραφος 16, 2. 1.) και όχι σε "Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής".

Πρόκειται για μικρο-παράβλεψη του συντάκτη του εγγράφου ή τους ξέφυγε και ανακοίνωσαν πρόωρα ότι ο τομέας της ενέργειας διαχωρίζεται (ξανά) από το Υπουργείο Περιβάλλοντος;

Τα κόμματα και τα χρίσματα

2010-09-06T08:46:00.002+03:00

Εξαιρετικό, προχθεσινό άρθρο του Νάσου Νασόπουλου, από το Πατρινό thebest.gr για την πρακτική των χρισμάτων στην τοπική αυτοδιοίκηση.

"Η Βρετανία κατακλύζεται από οδικές πινακίδες"

2010-08-31T23:30:00.003+03:00

Συνεχίζοντας από τη λογική του προηγούμενου άρθρου, σκέφτηκα να αναλύσω μια μικρή ειδησούλα από τη Βρετανία που μπορεί να μας δώσει μια εικόνα για το διακριτό ρόλο κράτους και δήμων σε αυτή τη χώρα και για το πως λειτουργούν τα υπουργεία της κεντρικής κυβέρνησης μιας δυτικής χώρας. Αρχικά διαβάστε την πρόχειρη μετάφραση της είδησης και στη συνέχεια τα (αριθμημένα) σχόλιά μου:

Η Βρετανία κατακλύζεται από οδικές πινακίδες, μας πληροφορεί το Reuters (Britain being "overrun" by street signs). Ο Υπουργός "Κοινοτήτων"(1) και ο Υπουργός Μεταφορών καλούν (2) τα τοπικά συμβούλια (δήμους) να περιορίσουν τις περιττές οδικές πινακίδες και κάθε είδους σημάνσεις και επιγραφές που χαλάνε την αίσθηση του τοπίου των αγγλικών πόλεων. "Οι δρόμοι μας χάνουν τον Αγγλικο τους χαρακτήρα",(3) είπε ο Υπουργός. "Κατακλυζόμαστε από κακοφτιαγμένες πινακίδες, μεγαλόσχημες επιγραφές, εμβαλωματικές οδοστρώσεις και αποκλεισμένους δρόμους (4) που σπαταλούν τα χρήματα των φορολογουμένων και θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να κλείνουν οι λακούβες ή για να μειωθούν οι τοπικοί φόροι" (5). Ακόμη και τα (υπερβάλλοντα) φανάρια δεν ξέφυγαν από το στόχαστρο των δύο υπουργών. (6) Η κυβέρνηση λέει πως σε πολλές περιπτώσεις οι δήμοι εγκαθιστούν υπερβολικές σημάνσεις λόγω της εσφαλμένης εντύπωσης ότι έχουν τη νομική υποχρέωση να το κάνουν.(7)

"Για να είναι αποτελεσματικές οι επιγραφές θα πρέπει ο αριθμός τους να είναι ο μικρότερος δυνατός", είπε ο Υπουργός.(8)

Όταν ξηλώθηκε η υπερβάλλουσα αστική επίπλωση από μια κεντρική οδό του Λονδίνου τα ατυχήματα μειώθηκαν κατά 47%. (9)

Το Υπουργείο Μεταφορών επανεξετάζει την πολιτική για τις οδικές σημάνσεις (10) και θα δημοσιεύσει νέες συμβουλές (11) για το πως να μειωθεί η υπερβολική χρήση τους εντός του έτους.(12)

Τα σχόλιά μου:

(1) Το Υπουργείο λέγεται απλά "Κοινοτήτων" (δήμων, δηλαδή). Δεν χρησιμοποιούνται μεγαλοπρεπείς λέξεις του στυλ "αυτοδιοίκηση", γιατί δεν υπάρχει λόγος...

(2) Τα Υπουργεία δεν κάνουν τα ίδια έργα και δεν ξηλώνουν πινακίδες (όπως σε κάποιες βαλκανικές χώρες...) αλλά καλούν τους δήμους να κινηθούν προς αυτή την κατεύθυνση. Και παράλληλα και τις διάφορες οργανώσεις πολιτών.

Η επισήμανση γίνεται προς όλους τους δήμους και όχι μόνο προς 1-2 μεγάλους...

(3) Η αισθητική και η σχεδίαση δεν φαίνεται να θεωρούνται λεπτομέρειες άνευ ουσίας από τους δύο Υπουργούς.

(4) Όποιος Έλληνας έχει πάει στην Αγγλία πιθανώς να θεωρήσει τις επισημάνσεις των δύο υπουργών υπερβολικές. Προφανώς κινητοποιούνται εγκαίρως, πριν το πρόβλημα πάρει μεγάλες διαστάσεις και ξεφύγει από τον έλεγχο.

(5) Στη λογική των υπουργών υπάρχει και η δυνατότητα μείωσης των φόρων (έστω αυτών που δεν είναι της άμεσης αρμοδιότητάς τους)

(6) Το ότι αναφέρονται και στα φανάρια δείχνει ότι δεν ασχολούνται απλώς με το τι είναι νόμιμο ή παράνομο (προφανώς τα φανάρια είναι νόμιμα) αλλά και με το τι είναι χρήσιμο ή άχρηστο...

(7) Αναγνωρίζεται η πιθανή καλή πρόθεση ορισμένων δήμων, ίσως ως ένδειξη καλής θέλησης από πλευράς των υπουργών. Αντίστοιχα, και οι δήμοι μάλλον δεν πρέπει να χαρακτηρίζονται από εκτεταμμένη διαφθορά και να κάνουν περιττές προμήθειες υλικών (καθώς η κεντρική κυβέρνηση έχει ήδη φροντίσει ώστε στο Αγγλικό δημόσιο να γίνεται όχι μόνο έλεγχος νομιμότητας των δαπανών αλλά και έλεγχος σκοπιμότητάς τους, και άρα η πιθανότητα για μίζες και λαμογιές είναι εκ των πραγμάτων μειωμένη...). Αυτό λέγεται στρατηγική σκέψη και στόχευση...

(8) Και πάλι, βλέπουμε την έμφαση στην αποτελεσματικότητα και όχι απλώς στη νομιμότητα.

(9) Στατιστικά, στατιστικά, στατιστικά...

(10) Το Υπουργείο κινείται εντός του δικού του θεσμικού ρόλου και παράλληλα δείχνει να αναγνωρίζει και τη δική του ευθύνη στη δημιουργία του προβλήματος. Ούτε μπαίνει στα χωράφια των δήμων, ούτε απειλεί να τους πάρει τις αρμοδιότητες, ούτε προκηρύσσει... 'έργα' για το ξήλωμα των πινακίδων.

(11) Και πάλι δείχνει να κινείται εντός του καθορισμένου ρόλου του, διεξάγοντας μελέτες και εκδίδοντας συμβουλευτικές οδηγίες.

(12) Ως προς την εσωτερική λειτουργία της κεντρικής διοίκησης: Δεν φαίνεται (τουλάχιστον από το άρθρο) το υπουργείο να έχει αναθέσει τη μελέτη σε εξωτερικούς συμβούλους / μελετητές (καθεστώς στην ελληνική διοίκηση για λόγους που δεν είναι της παρούσης...) αλλά μάλλον θα κάνει τη δουλειά το ίδιο. Επίσης, δεσμεύεται ότι η δουλειά θα γίνει εντός του έτους (!)- δηλ. σε λιγότερο από 3-4 μήνες...

Και δύο ενδιαφέροντα στοιχεία, σχετικά με το άρθρο:

α) Εδώ μπορείτε να δείτε και να διαβάσετε για το κτήριο όπου στεγάζεται το Υπουργείο:

http://en.wikipedia.org/wiki/Eland_House

β) Ελληνική νομοθεσία για επιγραφές και διαφημίσεις: εδώ.

«Ποιος σχεδιάζει σ’ αυτήν την πόλη;»

2010-08-27T23:21:00.001+03:00

Είχα ξεκινήσει να γράφω ένα άρθρο με τίτλο «Ποιος σχεδιάζει σ’ αυτήν την πόλη;», αναφερόμενος στη διαρκή και μάλλον ηθελημένη σύγχυση αρμοδιοτήτων που χαρακτηρίζει τα θέματα τοπικής αυτοδιοίκησης στη χώρα μας και ειδικά την Αθήνα. Αφορμή (καθημερινά υπάρχουν κι άλλες) ήταν πρόσφατο άρθρο στην Ελευθεροτυπία σχετικά με μια θέση στάθμευσης στην Πλάκα. Στο εν λόγω δημοσίευμα αναφερόταν ότι στη διαχείριση της γειτονιάς της Πλάκας εμπλέκονται (μεταξύ άλλων ;) ο Δήμος Αθηναίων, το Υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ (νυν ΠΕΚΑ), το Υπουργείο Πολιτισμού και το Υπουργείο Τουρισμού (που πλέον έχει συγχωνευθεί στο Πολιτισμού).

Για άλλα θέματα όπως αυτό της εγκληματικότητας (και των παραγόντων που την προκαλούν) εμπλέκονται παράλληλα με το Δήμο Αθηναίων, το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, το Υπουργείο Υγείας (με τις χωροθετήσεις ιδρυμάτων τύπου ΟΚΑΝΑ), το Υπουργείο Εσωτερικών (καθώς αυτό ουσιαστικά θέτει τους κανόνες λειτουργίας όλων των Δημοσίων Υπηρεσιών...), κ.ο.κ.

Βέβαια, η θλιβερή αλήθεια είναι ότι οι υπεύθυνοι των δήμων που διαμαρτύρονται για τη σύγχυση αρμοδιοτήτων συχνά πρωτοστατούν στην κακοδιαχείριση. Ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, η καταγγελλόμενη ως σύγχυση αρμοδιοτήτων δεν είναι παρά ηθελημένη άγνοια ή διαστρέβλωση των ορίων που ο νόμος θέτει για την κάθε δημόσια υπηρεσία. Παραμένει ωστόσο το γεγονός ότι η πατερναλιστική στάση της κεντρικής διοίκησης έναντι της αυτοδιοίκησης εμποδίζει την τελευταία να ωριμάσει και να ενηλικιωθεί, καταδικάζοντάς την σε μια παρατεταμένη νηπιακή ηλικία.

Παράλληλα, και χειρότερο όλων, παρεμποδίζεται η δυνατότητα του πολίτη να ζητήσει λογοδοσία από τους εκάστοτε διοικούντες της κεντρικής ή της τοπικής διοίκησης (κάτι το οποίο πιθανώς να ικανοποιεί αμφότερους...).

Τελικά την απάντηση στο ερώτημά μου την έλαβα προχθές, ειδικά για την Αθήνα, με την ειδική συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου: Στην Αθήνα «σχεδιάζει» (προσοχή στα εισαγωγικά) όλο το Υπουργικό Συμβούλιο (και από κοντά, ενίοτε, κι ο Δήμος).

Βέβαια το ερώτημα εμπεριέχει μία αντίφαση, που έχει να κάνει με την έννοια της ανθελληνικής λέξης «σχεδιασμός». Καθώς, όταν «σχεδιάζουν» (με εισαγωγικά) πολλοί, το αποτέλεσμα είναι να μη σχεδιάζει (άνευ εισαγωγικών) κανένας. Άρα η απάντηση είναι απλή. Με τις ελληνικές πόλεις (και ιδίως την επικοινωνιακά εύφορη Αθήνα) ανακατεύονται οι πάντες, πράγμα που έχει ως αποτέλεσμα ο ουσιαστικός, μακροπρόθεσμος, σε ισχυρά θεσμικά θεμέλια σχεδιασμός να παραμένει ζητούμενο… Κάποιες πατριωτικές εξάρσεις της στιγμής είναι καταδικασμένες να πάρουν την κάτω βόλτα, όταν αλλάξουν κάποια από τα ανακατευόμενα πρόσωπα ή κάποιοι πολιτικοί συσχετισμοί ή όταν κάποια οξυμένα προβλήματα αντιμετωπιστούν προσωρινά με κάποια «μέτρα» και η πολιτικό-επικοινωνιακή επικαιρότητα μετατοπιστεί κάπου αλλού.

Η ουσιαστική, θαρραλέα και ολοκληρωμένη μεταφορά αρμοδιοτήτων στην τοπική αυτοδιοίκηση, και ειδικά το Δήμο Αθηναίων θα ήταν μια καλή αρχή, μαζί με τη δημιουργία ενός Δήμου Αθηναίων με διευρυμένα διοικητικά όρια, κάτι που απέφυγε επιμελώς ο Καλλικράτης. Όμως η Αθήνα χρησιμοποιείται παραδοσιακά ως πεδίο δράσης των πρωταγωνιστών της κεντρικής πολιτικής σκηνής (άλλοτε με καλύτερα και άλλοτε με χειρότερα αποτελέσματα) καθώς ο επικοινωνιακός αντίκτυπος της οποιασδήποτε παρέμβασης είναι μεγάλος. Δεδομένης της έλλειψης διάθεσης για ένα μεγάλο, ισχυρό, με αυτονομία πόρων και αρμοδιοτήτων, Δήμο Αθηναίων θα μπορούσε να επιδιωχθεί μια άλλη λύση. Λύση ανορθόδοξη μεν, αλλά θεσμικά καθαρή (αν οι καθαρές λύσεις είναι επιθυμητές...). Η κατάργηση δηλ. του διοικητικού μηχανισμού του Δήμου Αθηναίων και η δημιουργία ενός Υπουργείου Αθήνας, έτσι ώστε να είναι τουλάχιστον σαφές ότι η αρμοδιότητα για τα θέματα της Αθήνας ανήκει στην εκάστοτε κεντρική κυβέρνηση και μόνο σ’ αυτήν. Έτσι, θα μπορούσε τουλάχιστον να φανεί αν για το κακό χάλι της Αθήνας ευθύνεται μόνο η κακή (υποτίθεται) ιδέα της αυτοδιοίκησης, ή αν είναι άλλοι οι παράγοντες που υποβόσκουν και διαπερνούν τη λειτουργία τόσο των κεντρικών όσο και των τοπικών διοικητικών μηχανισμών.

Αυγουστιάτικη Αθήνα

2010-08-17T20:08:00.001+03:00

Όσοι έχουμε μείνει στην Αθήνα αυτές τις μέρες έχουμε τη δυνατότητα να τη βλέπουμε λίγο πιο κοντά σ' αυτό που είναι οι πραγματικές πόλεις.

Η διαδρομή για τη δουλειά παίρνει σχεδόν μισή ώρα λιγότερο.

Η οδήγηση στους ίδιους δρόμους, της ίδιας πόλης, είναι πιο χαλαρή και οι λακούβες μοιάζουν να εξαφανίστηκαν (γιατί μπορείς και τις αποφεύγεις χωρίς κίνδυνο). Δεν αισθάνεσαι την ανάγκη να τρέξεις και να επιταχύνεις, γιατί απλά δεν κολλάς πουθενά. Παρκάρεις μεν ακόμη στο δρόμο αλλά βρίσκεις θέση πιο εύκολα.

Ακόμη και τα πεζοδρόμια δείχνουν πιο καθαρά και πιο άδεια από σκουπίδια (γιατί υπάρχουν λιγότεροι να πετάξουν σκουπίδια και ν' αφήσουν αντικείμενα ή να παρκάρουν πάνω σ'αυτά).

Οι κάδοι ανακύκλωσης δεν είναι ξεχειλισμένοι.

Μέρα μεσημέρι, 40 βαθμοί Κελσίου, και έχεις την πολυτέλεια να αδιαφορήσεις για τη ζέστη. Είσαι πίσω στο σπίτι σου σχεδόν μια ώρα νωρίτερα και τίποτα δε μοιάζει ικανό να σου χαλάσει τη διάθεση. Έχεις πάρει μια γεύση του πως είναι να ζεις σε μια φυσιολογική πόλη.

Τα τετριμμένα αιτήματα των επαγγελματιών συνδικαλιστών του τύπου ..."αύξηση 3% αντί για αύξηση 1,5%" δεν σου φαίνονται απίστευτα ανούσια και μίζερα; Πόσο θα βελτίωναν πραγματικά τη ζωή σου, σε σύγκριση με τη βελτίωση αυτής της καλοκαιρινής μέρας σ'αυτή την ημι-φυσιολογική πόλη;

Υ.Γ. Αν παίρνεις Μετρό και λεωφορεία για τη δουλειά, μάλλον το παραπάνω κείμενο σου φαίνεται βλακώδες...

Υ.Γ. 2 Όχι, η λύση δεν είναι "να μείνουμε οι μισοί στην Αθήνα". Η λύση είναι μια ανθελληνική λέξη... (βλ. επόμενη ανάρτηση)

Τέλος Ιουλίου 2010, στα Εξάρχεια

2010-08-04T13:19:00.000+03:00

Απόγευμα, τέλη Ιουλίου 2010.

Μπύρα και φαγητό στο Bierhof, φάτσα στην πλατεία Εξαρχείων.

Περαστικοί ξέμπαρκοι τουρίστες που ξέφυγαν, εσκεμμένα ή μη, από την πεπατημένη της Πατησίων.

Ντόπιοι, φοιτητές και μη, και πολλοί ...απόντες.

Απέναντι, στην πλατεία, ένα παιδί με τον πατέρα του κάνει κούνια σε μια από τις... περίφημες κούνιες της αλλαγής, των Εξαρχείων. Κάποια πανώ περιμετρικά, κακόγουστα μεγάλα, υπενθυμίζουν πιεστικά, ότι κάποιοι εξακολουθούν να θεωρούν την περιοχή πιο δική τους απ' ότι των υπολοίπων. Βέβαια, συχνά αυτοί που ουρλιάζουν είναι γιατί έχουν την αίσθηση ότι δεν θα τους ακούσει κανείς. Και ουρλιάζοντας, καταφέρνουν ακριβώς αυτό... Πάντως, με κάποιο τρόπο, συνυπάρχουν κι αυτά, έστω ως γραφικότητα.

Αργότερα, όταν η ζέστη αρχίζει να υποχωρεί, η πλατεία γεμίζει με κόσμο. Παιδιά κάθε ηλικίας και ενήλικες. Έλληνες και ξένοι. Ένας πατέρας παίζει μπάλα με τα παιδιά του. Νομίζω ότι αυτός χαίρεται περισσότερο.

Φεύγοντας περνάμε μέσα απ' την πλατεία. Δέκα χρόνια τώρα είμαι κάτοικος Αθήνας και νομίζω πως είναι η πρώτη φορά.

Στο πάνω μέρος, στον πεζόδρομο, δίπλα από ένα κλεισμένο τραπέζι πινγκ-πονγκ και τα τραπέζια των εστιατορίων, κάποιοι παίζουν ποδοσφαιράκια.

Λίγο πιο πέρα (αρκετά...), ακόμη κι η παρουσία του Πλεύρη που παίζει σκάκι σε μία λέσχη δε φαίνεται παράταιρη, αλλά μάλλον συμπληρώνει το όλο σκηνικό.

Ιστορική ευκαιρία για την Πάτρα (και την τοπική αυτοδιοίκηση)

2010-07-06T21:45:00.001+03:00

Αντιμέτωπος με το ρεύμα που έχει δημιουργηθεί υπέρ του ακομμάτιστου συνδυασμού του Γιάννη Δημαρά ("Τώρα για την Πάτρα"), ο νυν δήμαρχος Πάτρας Ανδρέας Φούρας, ανακοίνωσε σήμερα την απόφασή του να μην ξαναθέσει υποψηφιότητα για Δήμαρχος Πάτρας. Αν και τίποτα δεν έχει ακόμη κριθεί (δύσκολα μπορώ να σκεφτώ ότι οι διάφοροι κομματικοί μηχανισμοί θα καταθέσουν τα όπλα έτσι εύκολα) η ευκαιρία που παρουσιάζεται για την τρίτη πόλη της Ελλάδας είναι ιστορική. Να έχει ως δήμαρχο έναν άνθρωπο χωρίς εξαρτήσεις, γέννημα-θρέμμα της πόλης, που έχει τεχνικές γνώσεις, διοικητική εμπειρία, καλή έξωθεν μαρτυρία για τα πεπραγμένα του στο Λιμενικό Ταμείο Πάτρας και έχει αποδεδειγμένα αφήσει έργο. Το μεγαλύτερο εμπόδιο που θα αντιμετωπίσει νομίζω ότι θα είναι οι μάλλον πολύ υψηλές προσδοκίες που θα δημιουργήσει η πιθανή νίκη του στις εκλογές.

Αν δε, συνδυαστεί νίκη του Δημαρά με παράλληλη εκλογική επιτυχία του συνδυασμού του Γιάννη Μπουτάρη στη Θεσσαλονίκη θα μιλάμε πλέον για αλλαγή σελίδας στην τοπική αυτοδιοίκηση και τις εκλογές της, έστω και με τις μεγάλες ελλείψεις που εξακολουθεί να έχει το θεσμικό πλαίσιο και την λαίμαργη καχυποψία της κεντρικής διοίκησης.

Αποτέλεσμα καλοκαιρινής μπόρας...

2010-07-05T08:32:00.004+03:00

Αποτέλεσμα καλοκαιρινής μπόρας (και κακής επιλογής ή συντήρησης δέντρων...;)

Σάββατο 3 Ιουλίου 2010, στη Λεωφόρο Γαλατσίου, σε (παράνομα;) σταθμευμένο όχημα...

Υ.Γ. Από το ενδιαφέρον, και πεισματικά συνεπές, blog Flora Attica (μάλλον) επιβεβαιώνουν τις υποψίες μου πως πρόκειται για κάποιου είδους λεύκα. Μου είχε δημιουργήσει αμφιβολίες ο φλοιός του δέντρου που δεν είναι αυτός που είχα συσχετίσει με τις λεύκες αλλά μάλλον περί τέτοιας πρόκειται. Αν έχετε άποψη περί του θέματος θα χαρώ να τη μάθω.

Υπενθυμίζω ότι λεύκες, ευκάλυπτοι και πεύκα είναι τα αγαπημένα δέντρα "δημάρχων" και "υπηρεσιών", για ευνόητους, παρεμφερείς λόγους το καθένα...

Παγκάκια του μέλλοντος (;)

2010-05-17T00:25:00.004+03:00

Πέρασα σήμερα από την Τεχνόπολη στο Γκάζι για να δω την Έκθεση Future Bench, τμήμα του διαγωνισμού Athens Bench Mark για το νέο παγκάκι της Αθήνας. Όπως είχα επισημάνει παλιότερα, ήταν ευφυής η ιδέα να γίνουν δύο ξεχωριστοί διαγωνισμοί: ένας διαγωνισμός ιδεών χωρίς περιορισμούς (ώστε οι συμμετέχοντες / αρχιτέκτονες να... ξεσαλώσουν με την άνεσή τους) και ένας διαγωνισμός βιομηχανικού σχεδίου από τον οποίο θα προέκυπτε ένα πραγματικό παγκάκι.

Ωστόσο, ακόμη κι έτσι απόρρησα με αρκετές από τις επιλογές της κριτικής επιτροπής για το Future Bench. Δηλαδή, το παγκάκι του μέλλοντος δεν θα πρέπει να είναι κι αυτό... παγκάκι;

Κατανοώ ότι τα "παγκάκια του μέλλοντος" ήταν, όλα σχεδόν, σχεδιασμένα σε έναν... άτοπο χώρο, που δε θύμιζε Αθήνα ή οποιαδήποτε άλλη ελληνική πόλη αλλά ένα ασαφές, αχανές, συχνά ά-κτιστο φανταστικό αστικό(;) τοπίο χωρίς περιορισμούς μεγέθους ή άλλους σχετικούς. Οι πόλεις αλλάζουν και νέοι χώροι δημιουργούνται (έστω πάαααρα πολύ αργά...). Καλά ως εδώ.

Αλλά μήπως στο μέλλον προβλέπεται να έχει καταργηθεί ο νόμος της βαρύτητας και οι άνθρωποι να κρέμονται αμέριμνοι από τα μπαλκόνια / παράθυρα εγκαταλειμένων κτηρίων;

Μήπως στο μέλλον προβλέπεται όλοι οι άνθρωποι να είναι εικοσάχρονοι (χωρίς προβλήματα μέσης) που ξαπλώνουν / απλώνονται σε κάθε λογής άβολες, πολυεπίπεδες κατασκευές;

Ή μήπως στο μέλλον προβλέπεται να έχουν ...άνευρα οπίσθια που μπορούν χωρίς ενόχληση να κάθονται σε κάθε λογής παρδαλές "επιφάνειες" γεμάτες εξοχές και ακμές;

Μήπως προβλέπεται να καταργηθεί η ανάγκη τα παγκάκια να έχουν πλάτες;

Ακόμη κι έτσι δηλαδή, στο χώρο των ιδεών, δεν μας απασχολεί μια αρχιτεκτονική λειτουργική, που να υπηρετεί τον χρήστη της πολίτη / δημότη / περαστικό αλλά μόνο μια αρχιτεκτονική αυτάρεσκη έως και επηρμένη που χαίρεται με τον εαυτό της και τις εμπνεύσεις της;

Εν πάσει περιπτώσει, πολύ ενδιαφέρουσα, ευέλικτη και μάλλον εύκολα υλοποιήσιμη βρήκα την πρόταση multi-form [cu]bench ενώ εξαιρετική στον ανατρεπτικό σαρκασμό και... ρεαλισμό της, η "πρόταση" katse re: Το μέλλον είναι εδώ!

Όσο για το διαγωνισμό βιομηχανικού σχεδίου για τα πραγματικά παγκάκια, μπορείτε να δείτε τις προτάσεις στο site (στην Τεχνόπολη δεν παρουσιάζονται). Μου άρεσαν οι προτάσεις Cube Bench, Eco Bench, City Break, D n' A, human bench, Mint, {anti}thesis, bliss, Athens 'Lego', minimal bench,

Αν έχετε την όρεξη, μπορείτε επίσης στο σάιτ του διαγωνισμού να διαβάσετε και τι σημαίνει "το παγκάκι" για το Δήμαρχο Κακλαμάνη, αν δεν το έχετε καταλάβει 3,5 χρόνια τώρα. Παράλληλα, γίνεται προσπάθεια να στηθεί ένα εθελοντικό πρόγραμμα -ασαφέστατο ακόμη στις απαιτήσεις και τους στόχους του- μέσω του οποίου "ειδικοί τεχνικοί υπεύθυνοι του Δήμου θα οργανώσουν τις ομάδες που θα ξαναδώσουν ζωή στα παλιά φθαρμένα παγκάκια και θα τα κάνουν να μοιάζουν ξανά σαν καινούρια." Και οι τόσοι χιλιάδες αργόμισθοι υπάλληλοι του κακοδιαχειριζόμενου δήμου θα συνεχίσουν να καθαρίζουν φασολάκια στα γραφεία τους; Δεν θα πρέπει πρώτα ο Δήμος να επιδείξει έναν υποτυπώδη σεβασμό στα χρήματα των δημοτών του και των Ελλήνων φορολογουμένων πριν ζητήσει με δακρύβρεκτα κειμενάκια τη βοήθειά μας;

Εξοργίζομαι με ότι μου βγάζει αρνητισμό... Καλύτερα χαρείτε τα σχέδια.

Πρόσφατα άρθρα για την Αθήνα

2010-05-13T23:56:00.001+03:00

Η άλλη κρίση της Αθήνας (του Δημήτρη Ρηγόπουλου, Καθημερινή, 2010-01-27)
Η επικίνδυνη Αθήνα (του Ηλία Μαγκλίνη, Καθημερινή, 2010-01-29)
Τα ερείπια της Αθήνας (του Δημήτρη Ρηγόπουλου, Καθημερινή, 2010-02-24)
Το έλλειμμα των επενδύσεων (του Πάσχου Μανδραβέλη, Καθημερινή, 2010-04-18) [επίσης σχετίζεται με το κέντρο της Αθήνας]
"Άνοιγμα στην Πόλη"-πρωτοβουλία του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών (ΑΠΕ-ΜΠΕ, 2010-05-04)
Το Μέγαρο Μουσικής και ο χαμένος παράδεισος (Χάρης Σαββίδης, e-Δράση, 2010-03-10) [μια προηγούμενη, διαφορετική ματιά για το ίδιο νομίζω πάρκο με το παραπάνω]

Επίσκεψη στον Προεδρικό Κήπο

2010-04-21T05:04:00.007+03:00

Πολύ καλή η πρωτοβουλία του Προέδρου της Δημοκρατίας να ανοίξει τον Κήπο του Προεδρικού Μεγάρου στο κοινό και δε θα την άφηνα αναξιοποίητη. Πήγα προχτές, Κυριακή, πρωί και μεταφέρω εικόνες και εντυπώσεις.

α) Διαδικαστικά - χρηστικά:

Είσοδος: Μπαίνετε από τη βοηθητική είσοδο ("είσοδο υπηρεσίας" που έλεγαν παλιά... :) ) που βρίσκεται στο πλάι του Μεγάρου, επί της οδού Βασ. Γεωργίου Β'. Πρέπει να έχετε μαζί σας ταυτότητα ή διαβατήριο.

Η ουρά: Σε αντίθεση με ότι φοβόμουν δεν υπάρχει μεγάλη ουρά. Αν πάτε στις 10:00 το πρωί που ανοίγει θα την πετύχετε στο μέγιστο μήκος της (γύρω στα 5-10 λεπτά αναμονή). Αν πάτε αργότερα, κατά τις 11:00 δε θα χρειαστεί να περιμένετε καθόλου.

Ώρες για το κοινό: Κυριακές (πλην επισήμων αργιών) από 10:00 ως 14:00.

Προσβασιμότητα: Δυστυχώς ο προεδρικός κήπος δεν είναι προσβάσιμος σε άτομα με αναπηρικά καροτσάκια καθώς υπάρχουν πολλά ανηφορικά και κατηφορικά μαρμάρινα σκαλιά.

β) Για τον ίδιο τον κήπο: Το τμήμα που είναι ανοιχτό για το κοινό είναι αυτό που δεν φαίνεται από την Ηρώδου Αττικού. Δεν θα περπατήσετε δηλ. στην μπροστινή αυλή (αυτή που βλέπουμε στις ειδήσεις ή περνώντας απ' έξω) αλλά στον πίσω / πλαϊνό κήπο, όπου λαμβάνει χώρα και η ετήσια δεξίωση του Προέδρου για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας.

Απ' ότι διαβάζω στο επίσημο σάιτ της Προεδρίας στο χώρο όπου βρίσκεται σήμερα το Μέγαρο ήταν παλιά ο βασιλικός λαχανόκηπος. Τα ανάκτορα ως γνωστόν ήταν στη σημερινή Βουλή. Στο πίσω μέρος υπάρχουν κάμποσες πορτοκαλιές (ή νερατζιές;)

και στη συνέχεια μια μαρμάρινη σκάλα που από το πίσω μέρος του Μεγάρου σε ανεβάζει στο πλάι του (βλ. φωτό)...

...και στη συνέχεια κατεβαίνει ώστε να σε βγάλει στην είσοδο του κήπου...

...όπου δεσπόζουν δυο σειρές από πανύψηλα κυπαρίσσια που σχηματίζουν τον κεντρικό διάδρομο που βλέπετε στην παρακάτω φωτογραφία.

Ο κήπος είναι καταφανώς γαλλικού ρυθμού, με αυστηρά γεωμετρικά σχήματα που ορίζονται από πλακόστρωτους διαδρόμους, ανοικτά κομμάτια / ξέφωτα καλοφροντισμένου γκαζόν αλλά και χωρίς τις ιδιωτικές / κρυφές γωνιές που εννίοτε βλέπεις σε "γαλλικούς" κήπους. Μόνη εξαίρεση ίσως κάποια σημεία δίπλα στο κιόσκι όπου δεν υπάρχει πρόσβαση για το κοινό. Το γκαζόν καθώς και όλα τα φυτά φαίνονται φροντισμένα. Προφανώς γιατί, αν και τυπικά δημόσιος, ο κήπος έχει χρήση ιδιωτικού χώρου...

Ο διάδρομος φτάνει σε μια "πισίνα", με δύο πέργκολες δεξιά και αριστερά, καλυμμένες με γλιτσίνιες.

Στο βάθος -πίσω από την "πισίνα"- το γνωστό κιόσκι όπου κάθεται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με τους πολιτικούς αρχηγούς κατά τη δεξίωση της 24ης Ιουλίου. Φτηνό και σχεδόν φτωχικό φαινόταν τώρα, χωρίς την περιρρέουσα λαμπρότητα της δεξίωσης. Οι καναπέδες στο κιόσκι απλά έπιπλα φερ-φορζέ, γυμνά χωρίς τα μαξιλάρια τους, που θα μπορούσαν να βρίσκονται σε οποιοδήποτε μπαλκόνι ή κιόσκι.

Η αίσθηση του γαλλικού ρυθμού "σπάει" από την παρουσία γηγενών / μεσογειακών φυτών (όπως οι κουκουναριές που βλέπουμε παραπάνω) τα οποία δεν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε σε φροντισμένους, επίσημους κήπους και πιο πολύ έχουμε συνδυάσει με παρθένα, μεσογειακά τοπία.

Άλλα ελληνικά στοιχεία του κήπου είναι τα διάφορα γλυπτά με τα οποία είναι διανθισμένος -όπως η παραπάνω σύνθεση από... μεταλλικά κριάρια ανάμεσα σε διάφορα πιο "συντηρητικά" γλυπτά σαν τον κούρο που βρίσκεται μπροστά απ' το κιόσκι.

Η όλη βόλτα δε θα σας πάρει πάνω από 30-40 λεπτά. Ορισμένοι νομίζω ότι έφυγαν και στο τέταρτο.

Παραλειπόμενα στιγμιότυπα:

-Η γειτόνισσα, προφανώς, του Μεγάρου που διπλοπάρκαρε με την άνεσή της, σαν να ήταν η Κυριακάτικη ρουτίνα της, μεταξύ του Προεδρικού Μεγάρου και του Μεγάρου Μαξίμου (!!!), άδειασε - με τη βοήθεια της Φιλιπιννέζας της - τα σύνεργα του τέννις και μετά από ένα τέταρτο επέστρεψε για να πάρει το αυτοκίνητο και κινούμενη με την όπισθεν να πάει να παρκάρει κάπου πιο μόνιμα. Μια μεγαλύτερη αυστηρότητα στην τήρηση του ΚΟΚ, σ' αυτό το σημείο της πόλης, θα χαρακτηριζόταν ως υποκριτική ή θα ήταν απλώς η επιβεβλημένη τήρηση (έστω) των προσχημάτων; Απλά μια απόδειξη ότι και οι πλούσιοι (γείτονες του Προεδρικού Μεγάρου) έχουν δικαίωμα στην παρανομία;

-Οι δύο κύριοι που με ύφος αγανακτισμένου ανατολίτη οικολόγου διαμαρτυρήθηκαν έντονα για το γεγονός ότι δεν επιτρεπόταν η είσοδος ποδηλάτων στον κήπο, "όπως στην Ευρώπη..."!

Ενδιαφέροντα νέα από αμερικάνικες πόλεις...

2010-04-14T02:24:00.001+03:00

Cameras make Chicago most closely watched US city (Yahoo! News, by DON BABWIN, Associated Press Writer, 2010-04-06)

Shuttle fleet's home counts down to an uncertain future (Yahoo! News, by ALLISON LOUIE-GARCIA, 2010-04-05): Titusville, Fla (nicknamed Space City U.S.A.) has its economy closely linked to the Space Shuttle program, coming to an end this year.

Cities Prepare for Life With the Electric Car (New York Times, by TODD WOODY and CLIFFORD KRAUSS, 2010-02-14)

Δεκάλογος για "ανθεκτικές πόλεις"

2010-03-27T01:23:00.000+02:00

Οι φυσικές καταστροφές έχουν την "ικανότητα" να προξενήσουν μεγάλες ζημιές, και ειδικά στις πόλεις λόγω της υψηλής συγκέντρωσης πληθυσμού σε αυτές.

Στα πλαίσια των Ηνωμένων Εθνών έχει εκπονηθεί μια ειδική στρατηγική με σκοπό τη μείωση του ρίσκου από τις καταστροφές (UN ISDR) με τη συμμετοχή και άλλων εταίρων όπως κυβερνήσεων, διεθνών χρηματοπιστωτικών οργανισμών, μη κυβερνητικών οργανώσεων, περιφερειακών οργανισμών, ακαδημαϊκών ινστιτούτων, κτλ.

Μία από τις επιμέρους πολιτικές που προωθούνται είναι αυτή για τις "ανθεκτικές πόλεις" (Making cities resilient: My city is getting ready). Στα πλαίσιά της έχει προταθεί ένας δεκάλογος δεσμεύσεων που θεωρείται ότι θα έπρεπε να υιοθετήσει κάθε δήμαρχος και κάθε δημοτικό συμβούλιο για να προετοιμάσουν την πόλη τους για την περίπτωση καταστροφής.

Οι επιπτώσεις της "Ώρας της Γης"

2010-03-24T00:21:00.007+02:00

Πέρυσι τέτοια εποχή χαρακτήρισα αυτήν την εκδήλωση ως "περιβαλλοντική Eurovision". Όταν το έγραφα δεν μου περνούσε απ' το μυαλό ότι σχεδόν κυριολεκτούσα...

Σοβαρά όμως, καθότι η εκστρατεία αυτή συνεχίζεται και φέτος είπα να ασχοληθώ ξανά με το θέμα και να κοιτάξω πιο αναλυτικά το τι επιπτώσεις μπορεί να έχει αυτή η πρωτοβουλία...:

...ως προς το φαινόμενο του θερμοκηπίου:

Ας το δούμε μέσα από ένα παράδειγμα: Στο σάιτ της "Ώρας της Γης" διεξάγεται ένας άτυπος διαγωνισμός μεταξύ των ελληνικών οργανισμών (ιδιωτικών και δημόσιων) που υποστηρίζουν αυτή την εκστρατεία. Στην πρώτη θέση βλέπουμε την εταιρεία IKEA Hellas - Fourlis με πάνω από 1300 συμμετοχές εργαζομένων και φίλων της. Επιπλέον, βλέπουμε ότι η εταιρεία βρίσκει την ευκαιρία να προβάλλει κάποιες δικές της δράσεις κατά της κλιματικής αλλαγής. Αναφέρει, θετικότατα, ότι κάνει έκπτωση 20% σε όλους τους λαμπτήρες εξοικονόμησης ενέργειας ως τις 27/3. Αμέσως παρακάτω όμως δηλώνει ότι "προσφέρει δωρεάν κεράκια στους πελάτες και στο προσωπικό στις 26 και 27 Μαρτίου"!

Το μήνυμα είναι έμμεσο αλλά σαφές. Αντικαθιστούμε τους λαμπτήρες τεχνητού φωτός με τα μικρά και χαριτωμένα κεράκια, που φτιάχνουν και ατμόσφαιρα!

Έλα όμως που τα κεράκια δε φτιάχνουν μόνο ατμόσφαιρα αλλά τη χαλάνε συγχρόνως, καθώς εκλύουν κι αυτά διοξείδιο του άνθρακα (CO2)! Ξαναρχόμαστε λοιπόν όπως και πέρυσι στο ζήτημα του ισοζυγίου μεταξύ των ρύπων που δεν θα εκλυθούν και αυτών που θα εκλυθούν σε... αντικατάσταση των πρώτων...

Για να κάνουμε ακριβή σύγκριση θα πρέπει να ξέρουμε πόση ενέργεια δεν θα καταναλωθεί (δηλ. θα σβήσουμε μια λάμπα πυρακτώσεως ή μια λάμπα φθορισμού; Θα σβήσουμε 1 λάμπα ή 5 λάμπες;), το είδους του "καυσίμου" που δεν θα χρησιμοποιηθεί εκείνη την ώρα για την παραγωγή της εξοικονομηθείσας ενέργειας (θα είναι λιγνίτης, πυρηνική ενέργεια, ηλιακή, πετρέλαιο, αιολική, υδροηλεκτρική;) καθώς και τι ρύποι τυχόν θα παραχθούν εξ'αιτίας του σβησίματος των φώτων (θα ανάψει κάποιος κεριά ή όχι; Και αν ναι, πόσα; Θα είναι τα κεριά φτιαγμένα από παραφίνη ή από άλλο υλικό που δεν προέρχεται από ορυκτά καύσιμα; Θα πεταχτεί να τα αγοράσει ως το ΙΚΕΑ του αεροδρομίου με το αυτοκίνητό του, εκλύοντας περίπου 10.000 γραμμάρια (10 κιλά) CO2, ή θα τα πάρει από το μαγαζί της γειτονιάς του πηγαίνοντας με τα πόδια;)

Επίσης, η σύγκριση εξαρτάται από την ώρα της ημέρας, δηλ. αν θα μειωθεί το φορτίο βάσης ή το φορτίο αιχμής. Καθώς η "Ώρα της Γης" έχει οριστεί για βράδυ Σαββάτου, ώρα που υπάρχει σαφώς χαμηλότερη ζήτηση, μάλλον μειώνεται η παραγωγή από το φορτίο βάσης. Δηλ. μειώνεται η παραγωγή από τις ρυπογόνες λιγνιτικές μονάδες, σε ότι αφορά την Ελλάδα.

Για να καταλήξουμε λοιπόν σε συγκεκριμένα νούμερα, κάθε ένα κερί (φτιαγμένο συνήθως από παραφίνη) εκπέμπει 10,7γρ. γραμμάρια CO2 / ώρα, ενώ ένας λαμπτήρας πυρακτώσεως 60W "εκλύει" περίπου 66γρ. / ώρα, με βάση το ενεργειακό μίγμα της Ελλάδας. Βέβαια, ποιο το νόημα να συμμετέχεις στην "Ώρα της Γης" αν χρησιμοποιείς ακόμη λαμπτήρες πυρακτώσεως! Αντίθετα, ένας λαμπτήρας φθορισμού 11W "εκλύει" περίπου 12γρ. CO2 / ώρα, με βάση το ενεργειακό μίγμα της Ελλάδας, δηλ. περίπου όσο και ένα κερί, αποδίδοντας όμως πολύ περισσότερο φως. Άρα, αν κάποιος σβήσει 2-3 ή περισσότερους λαμπτήρες και δεν ανάψει κεριά ή ανάψει μόνο 1-2, τελικώς φαίνεται να υπάρχει πράγματι μια καλή πιθανότητα θετικού ισοζυγίου ως προς το εκλυόμενο CO2, στην Ελλάδα. Σε κάποια άλλη χώρα, που παράγει ενέργεια από άλλου είδους καύσιμα και όχι από λιγνίτη, τα πράγματα δεν θα ήταν τόσο θετικά...

....ως προς την υγεία και την ασφάλεια:

-Πέρα από το φαινόμενο του θερμοκηπίου υπάρχει και το ζήτημα της ρύπανσης του αέρα. Η καύση κεριών μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα ρύπανσης του αέρα σε εσωτερικούς χώρους καθώς τα περισσότερα κεριά εκλύουν κατά την καύση τους μία σειρά από επικίνδυνους για την υγεία ρύπους (αιωρούμενα σωματίδια, αιθάλη, μονοξείδιο του άνθρακα, βενζένιο, κτλ.). Η ακριβής πιθανή επίδρασή τους στην υγεία δεν έχει ωστόσο προσδιοριστεί.

-Η δε χρήση κεριών μπορεί να οδηγήσει πολύ πιο εύκολα σε πυρκαγιές. Σύμφωνα με μία μελέτη για τις πυρκαγιές στις ΗΠΑ, το 2001 προκλήθηκαν 18.000 πυρκαγιές από κεριά στο σπίτι. Το ένα τρίτο περίπου αυτών των πυρκαγιών εκτιμάται ότι προκλήθηκε κατά τη διάρκεια διακοπής του ρεύματος, εσκεμμένης ή μη (λόγω βλάβης).

-Ως προς την εγκληματικότητα ή την οδική ασφάλεια δεν το συζητάω. Ελπίζω να μην υπάρχει κάποιος δήμαρχος που να έχει τη φαεινή ιδέα να σβήσει τα φώτα στους δημόσιους χώρους!

...ως προς την κατανόηση των περιβαλλοντικών ζητήματων:

Αν περιλάβουμε στο όλο νταβαντούρι και άρθρα σαν αυτό εδώ (επιτρέψτε μου...) ή κάποια που θα βρείτε στο τέλος του άρθρου, τότε ναι, η καμπάνια μπορεί πράγματι να έχει έναν ουσιωδώς ενημερωτικό χαρακτήρα. Αν μείνουμε στα όσα έχει το επίσημο σάιτ της εκστρατείας τότε μάλλον το ενημερωτικό αποτέλεσμα είναι ιδιαίτερα φτωχό και δεν ξεφεύγει από τα συνήθη σε εμάς τους νεοέλληνες όρια της διαμαρτυρίας / επαιτείας του "λαού" προς τους "κρατούντες"... "Εμείς" ενάντια σε "αυτούς"...

Πείτε με περίεργο, ή αιθεροβάμονα, αλλά πιστεύω ότι οι πολίτες πρέπει και μπορούν να ενημερώνονται σε βάθος για τα περιβαλλοντικά ζητήματα, να κατανοούν την πολυπλοκότητά τους και να καταλαβαίνουν ότι όλοι έχουμε ρόλο κι ευθύνες (όχι μόνο οι της 'εξουσίας') και ότι στα πάντα πρέπει να κάνεις επιλογές και ανταλλαγές (trade-offs). Να θυσιάσεις κάτι, για να κερδίσεις κάτι άλλο. Να διαλέξεις ένα δρόμο και κάποιον άλλο να αφήσεις.

Η αίσθηση ότι απλώς ζητάμε από "αυτούς" (ποιους;) να "κάνουν κάτι", να μας δώσουν τη μαγική λύση, είναι όχι μόνο προσβλητική και επικίνδυνη αλλά και εν πολλοίς λανθασμένη.

...ως προς την επιρροή στους κυβερνώντες και στη λήψη αποφάσεων:

Οι δήμοι και άλλοι δημόσιοι φορείς που συμμετέχουν, καμαρωτοί-καμαρωτοί, στην εκστρατεία αυτή δεν είναι η καλύτερη απόδειξη για την υποκρισία του όλου πράγματος; Όχι μόνο γιατί συχνά είναι πρωταθλητές της οικο-σπατάλης αλλά κυρίως γιατί οι πολιτικές τους (συνειδητές και μη) είναι που οδηγούν στην υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Και αν οι δημόσιοι φορείς ενθαρρύνονται από την ίδια την καμπάνια να συμμετέχουν, τότε ποιος προσπαθεί να ευαισθητοποιήσει ποιον; Τελικά ποιο είναι το ιδιωτικό και ποιο το δημόσιο; Ποιο το κυβερνητικό και ποιο το μη κυβερνητικό; Μια άσκηση δημοσίων σχέσεων όπου όλοι αλληλοσυγχαίρονται για την ευαισθησία και τη συμμετοχή τους;

...ως προς την αναγνωρισιμότητα της WWF:

Η παράμετρος αυτή δεν εμπεριέχει καμία διάθεση ειρωνείας από πλευράς μου ούτε έχει τίποτα το συνωμοσιολογικό. Πολύ απλά και ψυχρά, οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις μπορούν και πρέπει να λειτουργούν ως οι χρήσιμοι ενοχλητικοί που συνεχώς τσιγκλάνε της εξουσία και την αδρανή γραφειοκρατία και σ'αυτή τους την προσπάθειά χρειάζονται υποστήριξη - και οικονομική. Με τις εκστρατείες στρατολογούν νέα μέλη και αποκτούν νέα έσοδα. Η συγκεκριμένη εκστρατεία εκ των πραγμάτων φαίνεται να "κινητοποιεί" πάρα πολύ κόσμο και όλο και κάποιοι θα γραφτούν στη WWF εξ'αιτίας της. Όμως, η ανάλωση των ΜΚΟ σε ενέργειες που αγγίζουν τα όρια της σοβαρότητας αμφιβάλλω αν βοηθάει στη μακροχρόνια άνοδο της αξιοπιστίας τους. Κερδίζουν σε αναγνωρισιμότητα, κερδίζουν όμως και σε μακροχρόνια ισχύ;

Πηγές:

Φωτοβολταϊκά: Ένας πρακτικός οδηγός

Enoch the red: Earth Hour, candles and carbon

Does lighting candles for Earth Hour defeat the purpose? (Christian Science Monitor)

Indoor Air Pollution and Your Health (EHSO)

Home Candle Fires (NFPA, 2001)

Study: Some types of candles may pollute indoor air (CNN, 2009)

Εκδήλωση για τη δημόσια γλυπτική, στη Θεσσαλονίκη

2010-03-19T18:38:00.001+02:00

Η ημερίδα, με θέμα, "η συμβολή της δημόσιας γλυπτικής και της αρχιτεκτονικής στην αστική ανάπλαση. Ελληνική και διεθνής εμπειρία", θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 20/3/2009, στην Αποθήκη Β1 στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης όπου στεγάζεται το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης.
Ώρα έναρξης: 11:00πμ.
Με την ευκαιρία, δείτε και το ενδιαφέρον μπλογκ Γλυπτοθήκη.

Διαγωνισμός για τα νέα παγκάκια της Αθήνας

2010-03-10T23:47:00.001+02:00

Πολύ ενδιαφέρουσα και χρήσιμη πρωτοβουλία του οργανισμού "ο Κόσμος της Αθήνας" σε συνεργασία με το Δήμο Αθηναίων.

Δύο παράλληλοι διαγωνισμοί: ένας για να επιλεγεί το σχέδιο για το νέο παγκάκι της Αθήνας και ένας πιο ελεύθερος, διαγωνισμός ιδεών για κάθε είδους παγκάκια, χωρίς ...πραγματιστικούς περιορισμούς. Η ιδέα των δύο διαγωνισμών είναι πολύ έξυπνη έτσι ώστε οι designers να... ξεδώσουν στο δεύτερο διαγωνισμό και από τον πρώτο διαγωνισμό να βγει ένα παγκάκι πραγματικά χρήσιμο, λειτουργικό, κατάλληλο για τους δημόσιους χώρους της Αθήνας και αισθητικά ευχάριστο για το μέσο άνθρωπο. (ελπίζω...)

Αναλυτικότερες πληροφορίες στο: http://www.athensbenchmark.com/

Εξοικονόμηση ενέργειας και μαγικά μαραφέτια

2010-03-06T17:03:00.005+02:00

Οι αυξημένες τιμές των καυσίμων και γενικά της ενέργειας, αλλά και οι περιβαλλοντικές ανησυχίες, ωθούν όλο και περισσότερο κόσμο να αναζητήσει τρόπους εξοικονόμησης ενέργειας. Μαζί με τις σοβαρές προσεγγίσεις ξεφυτρώνουν και διάφορα... αμφισβητήσιμης αξίας προϊόντα. Πάνω σε δύο τέτοια έπεσα τον τελευταίο καιρό.

Η πρώτη κατηγορία προϊόντων υποτίθεται ότι κάνει οικονομία καυσίμου στο αυτοκίνητο. Ένα παράδειγμα είναι ένα μαραφέτι που διαφημίζεται και στο ελληνικό ίντερνετ... Το τοποθετείς πολύ εύκολα στον κινητήρα του αυτοκινήτου σου, πριν την τροφοδοσία καυσίμου, και υποτίθεται ότι βελτιώνει πολύ την απόδοση του κινητήρα καθώς "δημιουργεί μαγνητική ενέργεια τροφοδοτούμενη από 2 υπερμαγνήτες νεοδυμίου. Το μαγνητικό πεδίο είναι αρκετά δυνατό για να απελευθερωθούν οι υδρογονάνθρακες κάθε καυσίμου, διαλύοντας τα μόρια και ενισχύοντας έτσι την ενέργειά τους, όταν ενωθούν με οξυγόνο." Όλα αυτά μου φαίνονται για επιστημονικο-φανείς παπαρολογίες. Κάποιοι (πωλητές;) γυρνούν σε διάφορα φόρουμ στο ίντερνετ προσπαθώντας να πείσουν για την ακρίβεια των ισχυρισμών αυτών. Συνήθως έχουν και ελάχιστες δημοσιεύσεις στα συγκεκριμένα φόρουμ. Ένδειξη ότι γράφτηκαν απλά και μόνο για να πλασάρουν τα μαραφέτια τους. Απαράδεκτη και η περίπτωση του περιοδικού Autotriti που προέβαλλε σε ένθετο (πληρωμένη καταχώρηση;) όλα τα προϊόντα αυτής της κατηγορίας!

Η Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου των ΗΠΑ έχει ειδική σελίδα όπου αναφέρεται στους ισχυρισμούς αυτών των προϊόντων και προειδοποιεί τους καταναλωτές να είναι ιδιαίτερα επιφυλακτικοί έναντί τους. Δεν τους αποκαλεί ξεκάθαρα απατεώνες μάλλον για νομικούς λόγους, καθώς απλούστατα δεν υπάρχει κάποιος φορέας που να ελέγχει κάθε ένα από τα προϊόντα αυτά που ξεφυτρώνουν σα μανιτάρια. Κάποιους υποτυπώδεις ελέγχους έχει κάνει η EPA χωρίς και πάλι να έχει δώσει πιστοποίηση. Σε τελική ανάλυση η μόνη επίσημη σύσταση των αμερικάνικων αρχών είναι η οικολογική / οικονομική οδήγηση!

Η δεύτερη κατηγορία μαραφετιών υποτίθεται ότι βελτιώνει το συνημίτονο των συσκευών ή "τον παράγοντα ισχύος των συσκευών"(...), απλά και μόνο με το να τα συνδέσεις σε μια πρίζα, και διαφημίζεται με μεθόδους που θυμίζουν telemarketing, στην Ελλάδα και αλλού. Ένα σχετικό διαφημιστικό φυλλάδιο έπεσε στα χέρια μου σήμερα και είπα να το ψάξω παραπάνω. Τόσο από τις αναρτήσεις των εμπειρότερων μελών(...) στο forum hlektronika.gr όσο και από το Green-energy-efficient-homes.com (στο κάτω μέρος της σελίδας: Bogus or questionable home energy saving devices) φαίνεται ότι πρόκειται για παραμύθι. Σημειωτέον ότι τα "προϊόντα" αυτής της κατηγορίας κάνουν διάφορους ισχυρισμούς: άλλα ισχυρίζονται ότι σου μειώνουν το λογαριασμό του ρεύματος ως 15-20%, άλλα ως 40%, άλλα ως 45%... Και μόνο αυτές οι διαφορές είναι ικανές να σε βάλουν σε σκέψεις. Το συμπέρασμα που έβγαλα είναι ότι η διαφορά στο λογαριασμό στην καλύτερη περίπτωση θα είναι απειροελάχιστη και στη συνηθέστερη μηδενική.

Πέραν αυτών, στο Green-energy-efficient-homes.com μπορείτε να ξεκινήσετε να διαβάζετε και για αρκετές κατηγορίες προϊόντων που πραγματικά βελτιώνουν την ενεργειακή απόδοση του σπιτιού, του γραφείου ή των συσκευών σας.

Πολύ ευχάριστο στη χρήση, και αρκετά ενδιαφέρον ώστε να σε κάνει να σκέφτεσαι, είναι και το σάιτ της Τράπεζας Πειραιώς "Eco-Calculator" (Υπολογιστής Οικολογικού Απωτυπώματος) που σε βοηθάει να βρεις τις ενεργειακές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις διαφόρων συσκευών και συνηθειών μέσα στο σπίτι και το γραφείο.

Υ.Γ. Ένα χρόνο μετά τη δημοσίευσή μου, φαίνεται να πήραν μπρος "αρμόδιες αρχές" και τύπος. Βλ. εδώ.

Αδιαφάνεια Πολεοδομικής Νομοθεσίας

2010-03-04T23:12:00.000+02:00

Πολύ ενδιαφέρον και συνοπτικό άρθρο από τον Θ. Ζούλια, για ένα θέμα που "καίει" (πραγματικά!) πολύ κόσμο: Προς τη διαφάνεια της πολεοδομικής νομοθεσίας

Βοηθήστε να τερματιστούν οι παράνομες πρακτικές στη χοιροτροφία

2010-02-22T22:42:00.003+02:00

Η οργάνωση "Compassion in World Farming" (Συμπόνια στην Παγκόσμια Κτηνοτροφία) αγωνίζεται για να τεθεί ένα τέλος στις βάναυσες και αφύσικες μορφές εντατικής κτηνοτροφίας. Για παράδειγμα, σε πολλές μονάδες εντατικής κτηνοτροφίας, κατά παράβαση της ισχύουσας ευρωπαϊκής νομοθεσίας, οι συνθήκες εκτροφής των γουρουνιών σε πολλές μονάδες εντατικής χοιροτροφίας είναι απίστευτα βασανιστικές και εντελώς μακράν της φυσικής συμπεριφοράς αυτών των ζώων. Τα γουρούνια, παρότι αρέσκονται στο να ψάχνουν για τροφή και να εξερευνούν και να διαμορφώνουν τα ίδια το περιβάλλον τους, συχνά αναγκάζονται να ζουν για μακρά διαστήματα μαντρωμένα σε στενότατα κλουβιά με τσιμεντένια πατώματα, όπου δεν μπορούν καν να κάνουν μια στροφή γύρω απ' τον εαυτό τους. Οι αφύσικες συνθήκες εκτροφής οδηγούν σε αφύσικες συμπεριφορές με τα ζώα, γεμάτα άγχος και εκνευρισμό, να καταφεύγουν ακόμη και σε κανιβαλισμό (το ένα δαγκώνει την ουρά του άλλου) ή να αλληλοτραυματίζονται. Για να τερματιστούν οι παρενέργειες της εντατικής εκτροφής στα μικρά γουρουνάκια κόβονται τα δόντια (με τανάλιες!), οι ουρές ή /και ευνουχίζονται, συχνά χωρίς καν αναισθητικό!

Εγκλωβισμένες σε κλουβιά χοιρομητέρες, φωνάζουν από εκνευρισμό

Κοπή δοντιών σε μικρό γουρουνάκι

Μπορείτε κάνοντας κλικ εδώ να ζητήσετε από τον Ευρωπαίο Επίτροπο για θέματα γεωργίας να ασχοληθεί με την σωστή εφαρμογή της ευρωπαϊκής νομοθεσίας και τον τερματισμό των βίαιων αυτών πρακτικών.

Και μια φάρμα με γουρούνια ελεύθερης βοσκής...

Εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν, άρα, υπογράψτε την αίτηση για να ζουν όλα τα γουρουνάκια ευτυχισμένα όπως πιο πάνω ή τουλάχιστον όχι σε τελείως βάρβαρες συνθήκες.

Δημοτικά Συμβούλια: Πώς λαμβάνουν αποφάσεις;

2010-02-17T20:46:00.000+02:00

Είχα παλαιότερα γράψει ενάντια στην πρακτική της μετονομασίας οδών. Η νεότερη μόδα (τουλάχιστον στην Αθήνα) θέλει να μετονομάζονται (ή να μεταγράφονται) οι γειτονιές, με ιστορικο-φιλολογικά κριτήρια, υποτίθεται. Αυτό ακριβώς το "υποτίθεται" διερεύνησε ο αναγνώστης της Καθημερινής Δρ. Άγγελος Ρηγόπουλος, και ιδού τι αναφέρει στην εφημερίδα, για το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων:
"Γουδί και Γουδή" (Γράμματα αναγνωστών, Καθημερινή, 2010-02-17)

Ψυχροί οι αριθμοί;

2010-02-17T19:32:00.005+02:00

Όσοι λένε ότι οι αριθμοί είναι ψυχροί και απάνθρωποι μάλλον δεν ξέρουν να διαβάζουν καλά τους αριθμούς…

Πράσινη ανάπτυξη. Όλοι τη θέλουν αλλά ποιοι τη μπορούν;

2010-02-08T23:27:00.008+02:00

Διαβάστε το άρθρο του Michael Kanellos του Greentech Media για τους παράγοντες που επηρεάζουν την ανάπτυξη των νέων τεχνολογικών πόλων. Ποια είναι δηλαδή τα κρίσιμα στοιχεία, οι προϋποθέσεις, που μπορούν να κάνουν μια χώρα ή μια περιοχή επίκεντρο μιας νέας τεχνολογίας αιχμής, όπως είναι πλέον οι πράσινες τεχνολογίες.
Περιληπτικά, αναφέρει ως κρίσιμους τους εξής παράγοντες:
1. Κυβερνητικά κίνητρα
2. Πανεπιστήμια με καλά επεξεργασμένες πολιτικές μεταβίβασης τεχνολογίας σε ιδιωτικές επιχειρήσεις
3. Έργατικό δυναμικό που δεν μένει "πιστό" στον ίδιο εργοδότη
4. Οικονομία που δεν κυριαρχεί ο τομέας των υπηρεσιών
5. Τοπικές ελίτ / ομάδες / κλίκες / παρέες που ανήκουν στον ίδιο τεχνολογικό κλάδο
6. Ένα σχετικά διαφανές νομικό και λογιστικό σύστημα (με έμφαση στο "σχετικά").
7. Πρόσβαση σε κεφάλαια αν και δεν το θεωρεί ιδιαίτερα σπουδαίο καθώς το κεφάλαιο λογικά (αν δεν του βάλεις πολλά εμπόδια) θα έρθει να σε βρει...

Έχουμε (μάλλον) το 6.
Τα 2, 3, 4, 5 μας λείπουν και δεν προβλέπονται σύντομα.
Το 1 θα μπορούσαμε να το αποκτήσουμε ενώ για το 7 δεν ξέρω αν η αισιοδοξία του Kanellos ισχύει για την Ελλάδα...
Κοινώς, ας προσγειωθούμε και ας δούμε τα πραγματικά συγκριτικά μας πλεονεκτήματα και όχι αυτά που θα θέλαμε να έχουμε. Μπορεί και η ανάπτυξη της Ελλάδας να είναι "πράσινη", αλλά θα είναι σαφώς διαφορετικό πράσινο από αυτό της Δανίας, της Φινλανδίας ή της Καλιφόρνιας... Τουλάχιστον για τα επόμενα 20 χρόνια.

Άλλα ενδιαφέροντα άρθρα του ιδίου:
Want to Go Green? Stop Paying Taxes, Buy a Rolex
Cutting through the hype around "Green"

Υ.Γ. (2010-02-16): Παραδείγματα για "πράσινες δουλειές" από τον Lawrence Ross. Μοιάζει λίγο με infomercial αλλά δίνει κάποιες ενδείξεις για το τι είδους δουλειές μπορεί να προκύψουν άμεσα από την πράσινη ανάπτυξη (εφόσον υπάρχει το κατάλληλο ρυθμιστικό περιβάλλον, προσθέτω εγώ...)

Τετράγωνα στη γη...

2010-02-06T16:10:00.001+02:00

Αν παρατηρήσατε μια προηγούμενη ανάρτηση για τους... κύκλους στη Γη, στην Πολιτεία της Οκλαχόμα, μάλλον δε θα σας διέφυγε και το γεγονός ότι οι κύκλοι ήταν εγγεγραμμένοι μέσα σε τετράγωνα (χωράφια).

Το τετράγωνο σχήμα των χωραφιών έχει να κάνει με το γεγονός ότι όταν πρωτο-κτηματογραφήθηκε η γη από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, τον 18ο και 19ο αιώνα, η εκτάσεις κατατμήθηκαν σε μεγάλα τετράγωνα ("δημοτικές ενότητες"), τα οποία με τη σειρά τους μοιράστηκαν σε ακόμη μικρότερα τετράγωνα, κ.ο.κ. Έτσι, όλες σχεδόν οι εκτάσεις που πωλήθηκαν στους εποίκους της χώρας, αγρότες και μη, έχουν σχήμα τετράγωνο, κάτι που χτυπάει έντονα στο μάτι στις αεροφωτογραφίες των αγροτικών περιοχών.

(φωτογραφίες από το Google Earth)

Το τέλος της ησυχίας;

2010-02-03T23:14:00.005+02:00

Όταν, πριν μερικά χρόνια, πρωτοπήγα στην Πάρνηθα ένα πράγμα μου έκανε τρομακτική εντύπωση. Ο απίστευτος θόρυβος από τα αυτοκίνητα που κινούνταν στον ασφαλτόδρομο γύρω από τον εθνικό δρυμό. Πέρυσι το καλοκαίρι, μια έρημη Κυριακή του Αυγούστου, είχα πάλι εντυπωσιαστεί από τον τρομερό θόρυβο στο κέντρο του μεγαλύτερου αστικού δάσους της Μητροπολιτικής Αθήνας. Μα που μπορεί κανείς πλέον να βρει την ησυχία και να ακούσει μόνο φυσικούς ήχους;

Σύμφωνα με τον Gordon Hempton, η απάντηση είναι ΠΟΥΘΕΝΑ. Στο εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο της Julia Baird για το Newsweek, ο Αμερικανός ηχο-οικολόγος αναφέρει ότι υπάρχουν μόνο δώδεκα (12) ήσυχα μέρη στις ΗΠΑ και κανένα (0) στην Ευρώπη.

Με τον όρο "ήσυχα μέρη" εννοεί μέρη όπου υπάρχουν μόνο οι φυσικοί ήχοι και κανείς άλλος τεχνητός, ανθρωπογενής ήχος. Ο κυριότερος εχθρός της ησυχίας είναι τα αεροπλάνα, που πετούν διαρκώς, ακόμη και πάνω από εθνικά πάρκα, παρότι η επιβάρυνση στην τιμή των εισιτηρίων από τη μεταβολή των αεροδιαδρόμων υπολογίζεται ότι θα ήταν ελάχιστη.

Η εκστρατεία του με τίτλο "OneSquareInch" ("Μια Τετραγωνική Ίντσα") [προσωρινά δε λειτουργεί αλλά μπορείτε να το δείτε ως Cached στο Google] έχει ως σκοπό να εξασφαλίσει την ησυχία σε μια τετραγωνική ίντσα του Εθνικού Πάρκου Olympic στην Πολιτεία της Ουάσιγκτων. Αν συμβεί αυτό, τότε θα επωφεληθούν έμμεσα και πολλές χιλιάδες τετραγωνικά χιλιόμετρα που βρίσκονται γύρω από αυτό το σημείο.

Δείτε (και ακούστε) το βίντεο με τον Gordon Hempton και διαβάστε και ένα ακόμη ενδιαφέρον άρθρο της Julia Baird για το ίδιο θέμα, του Νοεμβρίου 2009.

Διαμάχη για τις διαφημιστικές πινακίδες

2010-02-02T16:58:00.000+02:00

Ξηλώστε τις διαφημιστικές πινακίδες, λέει ο Υπ. Δικαιοσύνης. (Δεν σχολιάζω το τραγικό ένας υπουργός, δηλ. η εκτελεστική εξουσία, να δίνει διαταγές στους εισαγγελείς, δηλ. την δικαστική εξουσία...)
Ο πρόεδρος της ΚΕΔΚΕ και Δήμαρχος Αθηναίων, αντιδρά (και πιθανώς να έχει και ένα κάποιο δίκιο).

Αλλαγή φύλου τίτλου λόγω παρανόησης

2010-01-24T13:30:00.004+02:00

Το Καναδικό περιοδικό "The Beaver" αλλάζει τίτλο λόγω παρανόησης. Το περιοδικό που είναι το δεύτερο παλαιότερο εν λειτουργία περιοδικό της χώρας ξεκίνησε να εκδίδεται το 1920 με κύριο θέμα το εμπόριο της γούνας ενώ τα τελευταία 15 χρόνια η θεματολογία του προσανατολίστηκε προς την ιστορία της χώρας γενικότερα. Καθώς στη λέξη 'beaver' προστέθηκε και άλλο νόημα στην ιντερνετική αργκό, η επικοινωνία του περιοδικού με το κοινό γινόταν όλο και πιο δυσχερής. Έτσι, από το επόμενο τεύχος θα έχει πλέον τον ασφαλή τίτλο "Canada's History"...

Καρδιακά προβλήματα και... ταχυδρομικός κώδικας

2010-01-06T23:31:00.001+02:00

Άρθρο στο MSN για τους "νέους και απροσδόκητους παράγοντες που μπορεί να επιβαρύνουν την υγεία μας" αναφέρεται μεταξύ άλλων στην επίδραση της... ταχυδρομικής διεύθυνσης στην καρδιά.

Το μέρος που ζεις μπορεί να αυξήσει τις πιθανότητες καρδιακής προσβολής ή εγκεφαλικού κατά 20 τοις εκατό, σύμφωνα με μια μελέτη της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Stanford. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι γυναίκες που ζούσαν σε "στερημένες" γειτονιές - μέρη που τείνουν να μη φωτίζονται καλά τη νύχτα και στα οποία δεν υπάρχει εύκολη πρόσβαση σε πεζοδρόμια, μονοπάτια και πάρκα - είχαν μεγαλύτερο ρίσκο καρδιακού νοσήματος ανεξαρτήτως του πόσο πλούσιες ήταν ή τι εκπαιδευτικό επίπεδο είχαν.

"Αυτά τα περιβάλλοντα είναι φτιαγμένα κατά τρόπο που αποθαρρύνει την υγιεινή άσκηση - δεν είναι φιλικά αν θέλεις να βγάλεις το σκυλί βόλτα ή να πας για τζόγκιν", λέει η Marilyn A. Winkleby, Ph.D., επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης.

Can You Spot the Hidden Heart Dangers? (By Janis Graham, Redbook)

Η σχέση ανάμεσα στην υγεία και στην εγγύτητα πάρκων και πεζοδρομίων είναι γνωστή και από άλλες μελέτες. Βλέπε:
"Urban residential environments and senior citizens’ longevity in megacity areas: the importance of walkable green spaces" (Journal of Epidimiology and Community Health)
"Green space, urbanity, and health: how strong is the relation?" (Journal of Epidimiology and Community Health)

Αυτό που δεν είχα σκεφτεί είναι το θέμα του φωτισμού, δηλ. ουσιαστικά της αίσθησης ασφάλειας, που αποπνέει μία γειτονιά και που μπορεί να κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται στα σπίτια τους και άρα να έχουν μια πιο καθιστική ζωή. Δηλ., για πρώτη φορά βλέπω να συνδέεται η εγκληματικότητα / αίσθηση ασφάλειας μιας γειτονιάς με θέματα υγείας των κατοίκων της! Πολύ ενδιαφέρον.

Καταστρέψτε κι εσείς το Τείχος του Βερολίνου!

2009-12-30T05:32:00.001+02:00

...και βοηθήστε τους Δημοσιογράφους Χωρίς Σύνορα.

Κύκλοι στη γη...

2009-12-26T16:37:00.002+02:00

Τους πρωτοσυνάντησα τυχαία, ψάχνοντας κάτι που δε θυμάμαι, στο Google Earth.

Στην αρχή νόμισα ότι ήταν εγκαταστάσεις επεξεργασίας υγρών λυμάτων, καθώς τους είδα δίπλα σε μια μικρή πόλη. Σύντομα όμως κατάλαβα πως επρόκειτο για κάτι άλλο, καθώς δεν ήταν μόνο ένας-δύο...

...και είχαν και διαφορετικά μεγέθη.

Πρόκειται για αρδευόμενα χωράφια, στην Πολιτεία της Οκλαχόμα, με ένα κεντρικό άξονα περιστροφής και ένα τεράστιο σωλήνα-ψεκαστήρα, τυπικά μήκους 400μέτρων που γυρνάει γύρω-γύρω στο χωράφι ποτίζοντάς το (δείτε φωτογραφία στη Wikipedia).

Βλέποντας το trailer της τελευταίας ταινίας του George Clooney (Up In The Air), πρόσεξα ότι σε μια σκηνή φαίνονται τα συγκεκριμένα σχήματα στη γη μέσα από ένα αεροπλάνο που απογειώνεται.

Στην παρακάτω φωτογραφία φαίνονται κάποια μάλλον εγκαταλελειμμένα χωράφια:

Αν λοιπόν ακούσετε τίποτα για "μυστηριώδεις κύκλους στη γη" από κανένα τηλε-τσαρλατάνο συνωμοσιολόγο, θυμηθείτε το...

Η Αθήνα του 19ου αιώνα

2009-12-19T18:41:00.008+02:00

Οι παρακάτω δύο φωτογραφίες είναι σκαναρισμένες από το περιοδικό "Φωτογράφος" (τεύχος 189, Σεπτέμβριος 2009) που κυκλοφορεί εδώ και καιρό με την Καθημερινή της Κυριακής, μια φορά το μήνα. Είναι του φωτογράφου Κ. Αθανασίου, γύρω στα 1885, από τη Συλλογή του Άλκη Ξ. Ξανθάκη.

"Τι άθλιος ξερότοπος!" ήταν η πρώτη μου σκέψη όταν τις πρόσεξα (και μου ήρθαν στο μυαλό και άλλες αντίστοιχες παλιές φωτογραφίες, πίνακες ή γκραβούρες). Ακόμη και τα λίγα δέντρα στην κάτω φωτογραφία, μπροστά από το Ηρώδειο, είναι εμφανώς τεχνητά φυτεμένα, σε παράταξη κατά μήκος του δρόμου. Υπόμνηση προς όσους αντί να κάνουν πολιτική παγιδεύονται σε συνθήματα τους στυλ "άπαξ δάσος, πάντα δάσος"...

The Worst (U.S.) Cities for Walking

2009-12-12T19:01:00.001+02:00

Η συμμαχία / καμπάνια με τον τίτλο 'Transportation for America' διεξήγαγε πρόσφατα μία έρευνα για τους θανάτους πεζών ('Dangerous By Design') και τις πιο επικίνδυνες μητροπολιτικές περιοχές για τους πεζούς στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ανάμεσα στα ευρήματα της έρευνας ξεχωρίζει το ότι οι πιο επικίνδυνες περιοχές για περπάτημα είναι οι κεντρικές αρτηρίες που έχουν σχεδιαστεί ώστε να δίνουν απόλυτη προτεραιότητα στα αυτοκίνητα, αγνοώντας τους πεζούς και τα ποδήλατα.
Η λίστα με τις πιο επικίνδυνες πόλεις (βάσει του "Δείκτη Επικινδυνότητας για τους Πεζούς") αναδημοσιεύεται και στο μπλογκ GOOD.

Άνευ σχολίων...

2009-12-06T14:17:00.000+02:00

"Whale Penis Leather Option Dumped by Russian Luxury Armored Car Company"
(Michael Graham Richard, TreeHugger.com)

Λάθος: Η Ελλάδα ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ 5η στον κόσμο ως προς το μέγεθος των σπιτιών

2009-12-02T20:33:00.003+02:00

«Δεύτερη στην Ευρώπη και πέμπτη στον κόσμο η Ελλάδα, όσον αφορά τα μεγαλύτερα σπίτια» μετέδωσε λανθασμένα το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ-ΜΠΕ) και η είδηση αναπαρήχθηκε (εξίσου λανθασμένα) από πολλά ελληνικά ΜΜΕ (βλ. άρθρα σε Express, Ημερησία, Έθνος, Ελευθεροτυπία, Καθημερινή).

Μόνο η Μαρία Κατσουνάκη στην Καθημερινή έδειξε να εκφράζει έναν κάποιο σκεπτικισμό για την ορθότητα της πληροφορίας.

Ψάχνοντας στο Ίντερνετ διαπίστωσα ότι το δημοσίευμα του ΑΠΕ-ΜΠΕ βασίζεται σε δημοσίευμα της αυστραλιανής εφημερίδας Courier-Mail, το οποίο με τη σειρά του αναπαράγει λανθασμένα κάποια στοιχεία καθώς βασίζεται σε έρευνα που παρήγγειλε η εταιρεία CommSec (Commonwealth Securities Ltd.), θυγατρική της τράπεζας Commonwealth Bank of Australia. Το πλήρες 4-σέλιδο της CommSec εδώ.

Στην 1η κιόλας σελίδα του φαίνεται ο σχετικός πίνακας με στοιχεία για 18 χώρες του κόσμου και με τίτλο «Μέσο Μέγεθος Νέων Σπιτιών ανά τον Κόσμο». Προσοχή! «Νέων» σπιτιών. Όχι σπιτιών γενικώς.

Ως βασική πηγή αυτού του πίνακα αναφέρεται η βρετανική έρευνα του 2005 με τίτλο:
Unaffordable Housing: Fables & Myths (Alan W Evans & Oliver Marc Hartwich, Policy Exchange). Στην έρευνα αυτή, η οποία επίσης διατίθεται δωρεάν στο διαδίκτυο, προκύπτει (στη σελ. 24) ότι το μέσο μέγεθος κατοικίας στην Ελλάδα είναι το δεύτερο μικρότερο στην Ευρώπη (79,6 μ2), μεγαλύτερο μόνο από της Φινλανδίας, ενώ μόνο στα νεόκτιστα (στοιχεία του 2002) υπήρξε αυτή η εκτίναξη προς τα πάνω.

Επίσης, ως προς τη μέση επιφάνεια δωματίου το μέγεθος στην Ελλάδα είναι στο μέσο της Ευρωπαϊκής λίστας (8η στους 15).

Αλλά υπάρχει και συνέχεια. Η ανωτέρω βρετανική έρευνα χρησιμοποιεί στοιχεία από τα στατιστικά κατοικίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης του 2002 και του 2003 (European Union, Housing Statistics in the EU 2002). Μπόρεσα να βρω την αντίστοιχη ευρωπαϊκή έκθεση του 2005-2006 από την οποία όπως φανταζόμουν προκύπτουν και άλλα ενδιαφέροντα. Για παράδειγμα, το "μέγεθος κατοικίας" βασίζεται στη "μέση, χρήσιμη επιφάνεια δαπέδων ανά κατοικία" (Πίνακας 2.1, σελ.53). Αυτή όμως η κάθε χώρα την ορίζει, ή τη μετράει με δικό της τρόπο. Η Ελλάδα μάλλον υπερεκτιμά το μέγεθος των κατοικιών της καθώς περιλαμβάνει στη "χρήσιμη επιφάνεια δαπέδων" ακόμη και το πάχος των εξωτερικών τοίχων!!! (βλ. ορισμούς στις σελ. 123-124). Άρα, τα μικρά ελληνικά σπίτια ίσως να είναι και ακόμα μικρότερα "στην πραγματικότητα". Γεγονός είναι πως το ίδιο κάνουν και ορισμένες άλλες χώρες ενώ αντίθετα κάποιες άλλες έχουν εξαιρέσεις στο τι περιλαμβάνουν στη συνολική χρήσιμη επιφάνεια. Γενικά πάντως οι ορισμοί φαίνεται να διαφέρουν σημαντικά, σε βαθμό που η οποιαδήποτε σύγκριση να είναι περιορισμένης αξίας και μόνο ως ενδεικτική να πρέπει να θεωρείται.

Από την Έκθεση προκύπτουν και άλλα ενδιαφέροντα στοιχεία:

Από τον Πίνακα 3.3 προκύπτει ότι για κάποιες χώρες (π.χ. Ελλάδα) στα στοιχεία συμπεριλαμβάνονται και οι εξοχικές κατοικίες ενώ για άλλες όχι, και άρα πάλι τα νούμερα είναι δύσκολα συγκρίσιμα.

Ο Πίνακας 3.7 παρουσιάζει τον μέσο αριθμό ατόμων ανά κατοικούμενη οικία: Η Ελλάδα έχει ένα από τα υψηλότερα νούμερα. Υψηλά νούμερα έχουν μόνο άλλες χώρες με αντίστοιχα ισχυρό το θεσμό της οικογένειας (Ισπανία, Ιρλανδία). Άρα, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι στην Ελλάδα μάλλον αντιστοιχούν σημαντικά λιγότερα τετραγωνικά μέτρα κατοικίας ανά άτομο.
Αυτό επιβεβαιώνεται από τον Πίνακα 3.8 που παρουσιάζει το ποσοστό των ανθρώπων που ζουν σε σπίτια με "συνθήκες συνωστισμού" όπου η Ελλάδα έχει πράγματι υψηλά νούμερα.

Επιπλέον, όπως έχω γράψει και παλιότερα, το γεγονός ότι πολλά σπίτια (κυρίως διαμερίσματα) στην Ελλάδα δεν έχουν κατασκευαστεί από αρχιτέκτονες αλλά από πολιτικούς μηχανικούς δεν λειτουργεί θετικά ως προς τη βέλτιστη αξιοποίηση των διαθέσιμων χώρων. Για να το πούμε ωμά, 100 τετραγωνικά μέτρα σπιτιού σχεδιασμένου από αρχιτέκτονα θα παρέχουν (συνήθως) καλύτερες και περισσότερες υπηρεσίες απ’ ότι 100 τετραγωνικά σπιτιού σχεδιασμένου από πολιτικό μηχανικό…

Απ' όλα αυτά προκύπτει ότι οι συνθήκες στέγασης / κατοικίας στην Ελλάδα κάθε άλλο παρά ιδανικές είναι και σε καμία περίπτωση η παρανόηση που πέρασε στις εφημερίδες δεν αντικατοπτρίζει την κυρίαρχη πραγματικότητα.

Διατηρητέο να κριθεί το τείχος του Βερολίνου!

2009-11-09T00:36:00.007+02:00

Απορώ με την αναισθησία ορισμένων εγχώριων αρχιτεκτόνων, μηχανικών και άλλων φίλων του (κακο-)δομημένου περιβάλλοντος και της διατήρησης της ιστορικής μνήμης.
Δεν θα όφειλαν κάποιοι από τους ανθρώπους που πάλεψαν και πέτυχαν (πλήρως ή εν μέρει) να διατηρηθούν εν «ζωή» τα κατουρημένα πλακάκια του Σταθμού ΗΣΑΠ της Ομόνοιας, τα σαραβαλιασμένα, μίζερα ερείπια των «προσφυγικών της Λ.Αλεξάνδρας» (με αποτυπωμένες επάνω τους τις όμορφες μνήμες του εμφυλίου πολέμου και της μικρασιατικής καταστροφής…), το άνευ ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής σημασίας κτήριο του εργοστασίου της νεκρής πλέον δισκογραφικής εταιρείας Columbia (1, 2, 3) να διαμαρτυρηθούν για το αρχιτεκτονικό έγκλημα των εγκλημάτων;

Εκατόν πενήντα πέντε χιλιόμετρα ατόφιας αρχιτεκτονικής και ιστορικής μνήμης, καταστράφηκαν τις τελευταίες δύο δεκαετίες στο Βερολίνο. 155 χιλιόμετρα του τείχους που είχε τον ευγενή σκοπό της «προστασίας από το φασισμό» των Ανατολικογερμανών πολιτών. Δεν αξίζει κάποια διαμαρτυρία για την –πανευρωπαϊκής σημασίας – απώλεια του ιστορικού αυτού μνημείου; Για να τιμήσει έστω τη μνήμη των δεκάδων νεκρών και χιλιάδων άλλων παραπλανηθέντων που γητεύτηκαν από τις σειρήνες του καπιταλισμού και έκαναν το λάθος να γυρίσουν την πλάτη στον κομμουνιστικό παράδεισο;

Μα - θα διαμαρτυρηθούν κάποιοι – το να διατηρηθεί ένα τείχος μήκους 155 χιλιομέτρων δεν θα ήταν ρεαλιστικό.
Πιθανώς, αλλά ο ρεαλισμός ουδέποτε στάθηκε εμπόδιο στον κάθε λογής δογματισμό, ιδίως στη χώρα μας. Είτε στον δογματισμό της παρελθοντολαγνείας, είτε στο δογματισμό της φτηνιάρικης αρπαχτής...

Γιατί λοιπόν να μην ασκηθούν οι κατάλληλες πιέσεις, προς τις αρχές του Βερολίνου και της Γερμανίας, για την πλήρη αποκατάσταση του τείχους της ντροπής στο σύνολό του, σε αντίθεση με τις προωθούμενες μεσοβέζικες ενέργειες; Ας εξάγουμε και στους αναίσθητους δυτικούς την ανόθευτη αγάπη μας για το περιβάλλον, τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης και της πολιτιστικής κληρονομιάς!
Potsdamer Platz: H καταστροφή...

Potsdamer Platz: Η σημερινή κατάντια (Φωτ.: berlin-info.de)

Μεσοβέζικη προσπάθεια ανασύστασης μερικών μέτρων του τοίχους και της "Λωρίδας του Θανάτου" (Bernauer Strasse). Δε θα ήταν πιο ωραίο αυτή η όμορφη εικόνα να κυριαρχεί για 155 χιλιόμετρα; (AP Photo/Markus Schreiber)