Γράψιμο

Πολύ θα ήθελα κάποιος να με πληρώνει για να γράφω. Οτιδήποτε...
Εκτός από τον τρέχοντα εργοδότη μου.
Χιλιάδες σκέψεις. Διάσπαρτες ιδέες. Χαρτάκια πάνω στο γραφείο που περιμένουν να μπουν στην κατάλληλη θέση. Βιβλία που περιμένουν να γραφτούν. Βιτριολικοί χαρακτηρισμοί να εκτοξευθούν. Σενάρια υπό επεξεργασία. Λίστες χρυσοφόρες, υπό εκκόλαψη. "Επιστημονικές" (χα!) αναλύσεις. Δοκίμια και διηγήματα αδόκιμα. Κριτικές και απλές παρατηρήσεις.
Σ' αυτή τη γλώσσα or another.
Πουλάω τη σκέψη μου, και ειλικρίνεια.
Anyone? Anyone?

Αλλαγή σελίδας στις ελληνικές πόλεις

Αλλαγή σελίδας στη διοίκηση των ελληνικών πόλεων φέρνουν (αισίως) οι σημερινές δημοτικές εκλογές. Μια διαδικασία σταδιακής απαγκίστρωσης των πολιτών από τα κόμματα, που είχε αρχίσει εδώ και 10-20 χρόνια, σιγά-σιγά έφτασε και στους τρεις μεγάλους δήμους της χώρας, με μικρές παραλλαγές στην ιδιαίτερη περίπτωση του καθενός.

Ήταν η πρώτη φορά σε αυτές τις εκλογές που θα ήθελα να είχα... τριπλοψηφίσει! Τρεις μεγάλες νίκες ανθρώπων κατά τεκμήριο άξιων, σοβαρών και μη εξαρτημένων από κομματικούς μηχανισμούς στην Αθήνα (την πόλη που πλέον κατοικώ), την Πάτρα (την πόλη που μεγάλωσα) και τη Θεσσαλονίκη (τη μόνη ελληνική πόλη που έχει τη δυνατότητα να γίνει κάτι παραπάνω από μια... ελληνική πόλη). Είναι και η πρώτη φορά στη ζωή μου (το 1989 πρωτοψήφισα) που "είμαι με τους νικητές".

Αλλά και σε άλλες πόλεις, για τις οποίες δε γνωρίζω λεπτομέρειες, βλέπω ότι αρκετοί ανεξάρτητοι υποψήφιοι τα πήγαν καλά και απομένει πλέον να αποδείξουν αν άξιζαν την εμπιστοσύνη των συμπολιτών τους.

Ενδιαφέρον έχει και το πως η "αντι-μνημονιακή" ρητορική επέδρασε ή χρησιμοποιήθηκε από τους υποψηφίους για να έλθουν σε επαφή με τον κόσμο. Στην Πάτρα, ο συνδυασμός του Γ. Δημαρά έκανε χρήση μιας ...light αντιμνημονιακής ρητορικής (δεν είμαι σίγουρος ότι τους έκανε καλό), δίνοντας όμως έμφαση στην ανάγκη στήριξης των ασθενέστερων κοινωνικών ομάδων που θα πληγούν από την ύφεση και στην ανάγκη απαλλαγής απ' όσους μετείχαν με τον Α' ή Β΄ τρόπο στο "παλιό καθεστώς". Παράλληλα όμως, είναι ο ίδιος συνδυασμός που μέσα στο δημοτικό συμβούλιο της Πάτρας είχε πολύ ορθά επισημάνει φαινόμενα κατασπατάλησης των δημοσίων πόρων, π.χ. καταψηφίζοντας την πρόταση σύναψης δανείου από τη Δημοτική Εταιρεία Ύδρευσης και Αποχέτευσης Πάτρας (ΔΕΥΑΠ) (βλ. βίντεο Youtube ) και καταγγέλοντας ότι το δάνειο θα επιβάρυνε όλους τους Πατρινούς -ακόμη και τους φτωχότερους - για να μισθοδοτούνται κάποιοι εκλεκτοί προνομιούχοι γραφειοκράτες με εξωφρενικές απολαβές του ύψους των 6.000ευρώ το μήνα! Άρα, η προεκλογική, αντιμνημονιακή ρητορεία δεν ήταν (στη συγκεκριμένη τουλάχιστον περίπτωση) με σκοπό να συνεχιστεί το φαγοπότι των δημοσίων πόρων, αλλά ακριβώς το αντίθετο.

Για την Αθήνα, νομίζω πως (αν ο Καμίνης δικαιώσει τις προσδοκίες που τον συνοδεύουν) θα χρωστάμε εμείς οι κάτοικοι της πόλης ένα "ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ" στο Στάθη Τσαγκαρουσιάνο της Lifo που είχε το πείσμα και το θάρρος να σηκώσει την παντιέρα της... αντι-Κακλαμανικής εκστρατείας και να στηρίξει τον ανθυποψήφιο του νυν Δημάρχου, σε μια κρίσιμη στιγμή που οι κατοικοεδρεύοντες του συστήματος ΠΑΣΟΚ είχαν λακίσει για να προστατεύσουν την εικόνα τους ή για τον όποιο άλλο λόγο.

Ωστόσο, οι δυσχέρειες που θα αντιμετωπίσουν οι νέοι δήμαρχοι είναι μεγάλες και οφείλονται σε σημαντικό βαθμό στην επιμονή της κεντρικής εξουσίας να μην αφήνει τους δήμους ανεξάρτητους (να ευημερήσουν κατά τον τρόπο που αυτοί νομίζουν ή να χρεωκοπήσουν...). Ήδη όλοι σχεδόν οι υποψήφιοι περιφερειάρχες, μη γνωρίζοντας τι να πουν για τις δικές τους αρμοδιότητες, έκαναν συνεχείς αναφορές στο κέντρο της Αθήνας(!) ενώ και η κυβέρνηση (εμπνεόμενη από μία σαρκαστική πρόταση που έγραψα στο blog e-Δράση;) σκέφτεται να ορίσει Υπουργό υπεύθυνο για την Αθήνα, δηλ. να μπουρδουκλώσει τα πράγματα ακόμη περισσότερο, αντί να κάνει την αποφασιστική κίνηση που χρειάζεται μεταφέροντας αρμοδιότητες (έστω υπό όρους και προϋποθέσεις) στο Δήμο. Σε κάθε περίπτωση έχουμε κάθε δικαίωμα πλέον να ελπίζουμε ότι με τις νέες δημαρχιακές διοικήσεις το φαγοπότι θα περιοριστεί κατά πολύ, αν δεν φοβηθούν τις αναπόφευκτες συγκρούσεις που θα θελήσουν να προξενήσουν οι άνθρωποι των μηχανισμών με τα χρυσά κουτάλια.

Καλή μας νέα τετραετία!


Υ.Γ. Εντυπωσιακή λεπτομέρεια από το Δήμο Πατρέων: Ο επίσημος υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ, κος Κατσικόπουλος, πήρε σχεδόν 3.000 ψήφους λιγότερες στο Β' Γύρο απ' ότι στον Α'! Είτε κάποιοι ψηφοφόροι τον επέλεξαν στον Α' γύρο απλά και μόνο για να αποφευχθούν οι εκλογές (υποκύπτωντας στο δίλημμα του πρωθυπουργού) είτε έφταιξε η γκάφα του ίδιου να προσποιηθεί ότι ψήφισε στην Πάτρα ενώ δεν είχε προλάβει να μεταφέρει τα εκλογικά του δικαιώματα από τα Καλάβρυτα που είναι η ιδιαίτερη πατρίδα του.

Ο πλούτος των (ωραίων και λειτουργικών) πόλεων

Με αφορμή αυτό το εξαιρετικό άρθρο του Πάσχου Μανδραβέλη για την πόλη της Φλωρεντίας, θυμήθηκα τα λόγια του Daniel Burnham (από τους πρωτοπόρους του αστικού σχεδιασμού στις ΗΠΑ) όταν προωθούσε το σχέδιό του για την πόλη του Σικάγο προς τους εμπόρους της, το 1909.

Καθότι το σχέδιο έπρεπε να κερδίσει την υποστήριξη των ανθρώπων του χρήματος προκειμένου να μπορέσει να προχωρήσει, τα επιχειρήματά του ήταν κατάλληλα διαμορφωμένα:

Το Παρίσι όπως είχε αναδιαμορφωθεί χάρη στον Ναπολέοντα ΙΙΙ "είχε αποδειχθεί μια καλή επένδυση". "Οι αλλαγές που επήλθαν απ' αυτόν έκαναν την πόλη διάσημη, και ως αποτέλεσμα οι περισσότεροι αργόσχολοι πλούσιοι του κόσμου συνηθίζουν να συχνάζουν εκεί, και πληροφορούμαι ότι οι Παριζιάνοι κερδίζουν κάθε χρόνο από τους επισκέπτες περισσότερα απ' όσα ξόδεψε ο Αυτοκράτορας για να επιφέρει τις αλλαγές". Έτσι, θα έπρεπε να γίνει και για το Σικάγο:

Το παράδειγμα που φέρεται να τους έδωσε ήταν το εξής:

" 'Το σκάμε μακριά για το Κάιρο, την Αθήνα, τη Ριβιέρα, το Παρίσι και τη Βιέννη, επειδή η ζωή εδώ δεν είναι τόσο ευχάριστη όσο σε αυτά τα κέντρα της μόδας. Έτσι, υπάρχει και συνεχίζεται μια διαρκής εκροή των πόρων της πόλης. Κανείς δεν έχει εκτιμήσει το πόσα εκατομμύρια σε χρήμα έχουν δημιουργηθεί στο Σικάγο και έχουν ξοδευτεί αλλού, αλλά το ποσό πρέπει να είναι μεγάλο. Ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα στο λιανικό μας εμπόριο αν αυτά τα χρήματα κυκλοφορούσαν εδώ;

...Ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα στην ευημερία μας αν η πόλη ήταν τόσο απολαυστική που οι περισσότεροι άνθρωποι που πλουτίζουν στην Πεδιάδα του Μισσισιπή, ή δυτικά αυτής, ερχόντουσαν στο Σικάγο για να ζήσουν; Δεν θα έπρεπε χωρίς καθυστέρηση να κάνουμε κάτι ικανό να ομορφύνει την πόλη μας και να την κάνει ελκυστική για εμάς, και ιδίως για τους επισκέπτες που επιθυμούμε;'

Συνέχισε, μη διστάζοντας να επιχειρηματολογήσει ότι η "επένδυση" του Περικλή στην Αρχαία Αθήνα ακόμη απέδιδε σε τουριστικά έσοδα. "

Πηγή (και μετάφραση από): Hall, Peter. Cities of Tomorrow. Blackwell Publishers. 1988.

Atenistas: Σάββατο στην πλατεία Δημαρχείου

Αν είστε ένας από τους 24 Αθηναίους που δεν γνωρίζει για τους Atenistas, ενημερωθείτε για τη δράση τους εδώ. Το Σάββατο το βράδυ διοργανώνεται εκδήλωση στην Πλατεία Δημαρχείου (γνωστή και ως Κοτζιά). Ειδικά για αυτή την εκδήλωση διαβάστε εδώ.

"Ήττα στο Νικήτα"...

Αποφεύγω συνειδητά να κάνω πολιτικού τύπου αναφορές σ'αυτό το μπλογκ, αλλά το κακό με τον νυν αποτυχημένο και θρασύτατο δήμαρχο της Αθήνας παράγινε. Η τελευταία του αισχρή ατάκα σε τηλεοπτική εκπομπή ξεπέρασε κάθε όριο.

Θαυμάστε την Αυτού Χυδαιότητα στα παρακάτω χιουμοριστικά βιντεάκια (που τη βρήκαν τη διάθεση να κάνουν και χιούμορ με την περίπτωσή του;) :

Θα ψηφίσω δαγκωτό Καμίνη και ελπίζω στο δεύτερο γύρο να σοβαρευτούν οι πάντες και να απαλλάξουν την πόλη από τη φαύλη κακοδιαχείριση. Αν κανείς ενδιαφέρεται, ο Τάσος Αβραντίνης της κίνησης "πορτοκαλί" είναι μια πολύ καλή περίπτωση υποψηφίου δημοτικού συμβούλου.

Τα βιντεάκια τα βρήκα από το μπλογκ άσωτος γιος.

Για τον κάλαθο των αχρήστων (...συνέχεια)

Συνεχίζω από το προηγούμενο με μια σειρά φωτογραφιών από κάδους απορριμμάτων και ανακύκλωσης από διάφορες περιοχές της Αθήνας, τραβηγμένες κυρίως το τελευταίο έτος.

Ακατάδεκτος...

Αποπροσανατολισμένος

Αντιφάσκων...



Ανακριτικός, καλογυαλισμένος, χωρίς πόδι

 

Φυλακισμένος και δαρμένος

Κλασσικός, μίνι

...με υπερβολικό make-up

Zέμπρα;

Το ξέρατε ότι ο κάθε κάδος έχει και αριθμό ταυτότητας;

Στραβοβαλμένος, χορτασμένος...

Ακέραιος αλλά πεινασμένος...

Χωρίς καπάκι, με παρέα (ή μήπως ανταγωνισμό;)

Σα να κοιτιούνται πλαγίως

Καλλιτεχνικός, Γεμάτος αλλά θέλει άδειασμα

Ζωγραφιστός μα και... χυμώδης

Ο κάδος Pac-Man

Θρασύδειλος...

Περιπτερούχος, αυθαίρετος και με χορηγούς...

Διακριτικός, συνταγματικός μα και ενοχλητικός

Κολωνακιώτης, παλιομοδίτης. Προσέξατε το (υπερβολικά;) εύκολο άνοιγμα από κάτω;

Καπελωμένος. Αναζητεί ταυτότητα...

Θα μπορούσαν να είναι ένα εικαστικό σύνολο - γλυπτική σε πάρκα. Είναι απλά μια αλλόκοτη χωροθέτηση.



ΚΚΕ (ξύλινος και γερασμένος)

Trendy οικολογικός

Πολύ σκληρός για να πεθάνει (και πολύ μικρός για να χωρέσει...)

Κοροϊδευτικός

Λίγο απ'όλα

(ΑΒ) Βασιλ(οπουλ)ικός

Φουριόζος

The new kid in town

Μαραμένος, παραγκωνισμένος

Καμάκι μύωπας

Φλύαρος

Σκούζων...

Ερωτήσεις και σχόλια ευπρόσδεκτα. Γραφτείτε να παρακολουθείτε το blog κάνοντας κλικ στο κουμπί της δεξιάς στήλης ("Παρακολούθηση")

Σκέψεις για τον κάδο απορριμμάτων...

(Με προσθήκη: 2010-10-08)

Φαντάζομαι ότι η διαχείριση των απορριμμάτων θα είναι από τα βασικά θέματα των επερχόμενων δημοτικών εκλογών (πάντα στον κόσμο μου...). Συχνά ακούμε διάφορα για τη διαχείριση των ίδιων των σκουπιδιών αλλά για τους κάδους που προσωρινά "φιλοξενούν" κάποια απ' αυτά δεν μιλάει σχεδόν κανείς.

Πως χωροθετούνται; Πως τοποθετούνται; 

Υπάρχουν κριτήρια; Εννοώ πραγματικά, γραπτά, κριτήρια, όχι στο περίπου και "με το μάτι" γιατί "δεν είναι δυνατόν να έχεις κριτήρια..." (από δημοσιοϋπαλληλικές εξηγήσεις χορτάσαμε).

-Είναι τα (υποτιθέμενα) κριτήρια ίδια για όλους τους δρόμους και όλα τα πεζοδρόμια (δηλ. άκαμπτα και δυσπροσάρμοστα;) 

-Ή διαφέρουν ανάλογα με το χώρο που θα τοποθετηθεί ένας κάδος;

-Υπάρχει κάποιο νούμερο για την συγκέντρωση "κάδων ανά επιφάνεια";

-Ή απλώς τοποθετούνται κάδοι σε κάθε γωνία;

-Σε πόση απόσταση από τα παγκάκια; Μπροστά, δίπλα ή πίσω;

-Μέσα σε παρτέρια ή έξω από αυτά;

-Με το στόμιο των κάδων να κοιτάει προς το δρόμο ή προς το εσωτερικό του πεζοδρομίου / διαδρόμου κτλ;

-Λαμβάνεται υπ'όψιν η παρουσία μεγάλων κάδων απορριμμάτων ή όχι;

-Λαμβάνεται υπ'όψιν το πόσο πολυσύχναστο είναι ένα πεζοδρόμιο ή μια πλατεία;

-Αδειάζονται τακτικά;

-Είναι εύκολοι στο άνοιγμα από το προσωπικό της υπηρεσίας καθαριότητας;

-Χρειάζονται πλαστικές σακούλες...;

-Με τον αέρα τα σκουπίδια σκορπίζουν ή όχι;

-Πόσο ...ευπρόσιτο είναι το άνοιγμά τους;

-Πόσο συχνά χρειάζονται καθάρισμα;

-Μπορούν να αφαιρεθούν, να καθαριστούν και να ξανατοποθετηθούν;

-...και αν ναι, δημιουργούνται κίνδυνοι τραυματισμού από τους κενούς στύλους στο ενδιάμεσο διάστημα;

Μέχρι να απαντηθούν όλα τα παραπάνω (και άλλα πολλά) νομίζω πως η Πλατεία Παπαδιαμάντη στα Άνω Πατήσια διεκδικεί το μετάλλιο της μεγαλύτερης συγκέντρωσης κάδων ανά επιφάνεια.

Στα περίπου 2000 τετραγωνικά μέτρα (υπολογισμός από Google Earth) της μικτής επιφάνειάς της, χωρίς δηλ. να αφαιρέσουμε τα παρτέρια, το συντριβάνι, τα περίπτερα, και τα τραπέζια γνωστού μεζεδοπωλείου, υπάρχουν 20 δημοτικοί κάδοι απορριμμάτων, 1-2 καλάθια των περιπτέρων, 2 μεγάλοι κάδοι ανακύκλωσης χαρτιού  και δύο δημόσιες τουαλέτες. Περιμετρικά της πλατείας, εννοείται ότι υπάρχουν και άλλοι κάδοι... 

Πλατεία Παπαδιαμάντη ή ΠΛΑτεία Κάδων Απορριμμάτων (ΠΛΑΚΑ);

Προσθήκη: 2010-10-08
Για να έχετε ένα μέτρο σύγκρισης, η Πλατεία Συντάγματος έχει έκταση περίπου 10.000 τετρ. μέτρα (πενταπλάσια) αλλά σχεδόν ίδιο αριθμό κάδων με την Πλατεία Παπαδιαμάντη (μέτρησα 23-24 κάδους απορριμμάτων στο Σύνταγμα).
Επιπλέον, διαπίστωσα ότι οι ωραίοι, ζωγραφισμένοι κάδοι ανακύκλωσης που είχα φωτογραφήσει (φαίνονται εδώ) έχουν απομακρυνθεί, όπως και απ' όλη την Αθήνα. Κακώς κατά τη γνώμη μου γιατί ήταν πιο καλαίσθητοι, πιο λειτουργικοί, έπιαναν σχετικά λιγότερο χώρο και έδεναν πιο ωραία στο αστικό τοπίο.