Ακούστηκαν...#7

(...μεμονωμένα ακουστικά στιγμιότυπα, από την περιρρέουσα καθημερινότητα)

_Τελικά σε ποιά χώρα είμαστε;

_Ελβετία.

_Κανονικά δε θα πρεπε να κάνει κρύο;

(Διάλογος Έλληνα γονιού με την Ελληνίδα -φοιτήτρια; / μαθήτρια;- κόρη του, μέσα στο αεροπλάνο της επιστροφής Παρίσι-Αθήνα)

_Το Μπόντρουμ (sic) που είναι;

_Βουλγαρία.

(Οι ίδιοι ανωτέρω, βλέποντας το χάρτη στις οθόνες του αεροπλάνου. Μ'όποιον δάσκαλο καθήσεις...)

-Καλώς το λεβεντόπουστα!

(Εγκάρδια υποδοχή μαγαζάτορα σε μεταφορέα, Αμπελόκηποι)

Ηλικιωμένος προς υπάλληλο σουπερμάρκετ:

-Συγγνώμη, που βρίσκεται το...;

-Νά 'το!

-Πο πο! Στραβομάρα που με δέρνει!

-Πόσα θέλετε;

-ΠΟΛΛΆ!

(Τώρα που το βρήκες δώστου...)

_Έλα Τζίλντα!

_Τζίλντα κουνήσου αγάπη μου...

_Τζίλντα θα σε πλακώσω!

(Η Τζίλντα, μία σκύλα....)

Μια πρόβλεψη για τα κτήρια του μέλλοντος

Μια πρόβλεψη για τα κτήρια του μέλλοντος από την εταιρεία ARUP και συγκεκριμένα τους Josef Hargrave (κείμενο) και Rob House (σκίτσο).

"IT'S ALIVE" (ARUP Foresight, London) (7.6MB, .pdf)

Κτήρια "ζωντανά" που αλληλεπιδρούν με το περιβάλλον τους, κτήρια που μεταμορφώνονται ανάλογα με τις ανάγκες των χρηστών τους, κτήρια με τμήματα που αντικαθίστανται, κτήρια που παράγουν όση ενέργεια καταναλώνουν, κτήρια άμεσα συνδεδεμένα με τα δίκτυα απορριμάτων, ενέργειας, μεταφορών. Κτήρια αυτόνομα. Κτήρια υπόγεια (με χώρους στάθμευσης, χώρους / κόμβους μεταφορών, χώρους επεξεργασίας απορριμάτων) και ταυτόχρονα ψηλά.

Ψηλά; Πάνω από 27μέτρα; Μα αυτό δεν "είναι έξω από την ανθρώπινη κλίμακα;" "Εκτός της κλίμακας του Αττικού τοπίου;"... Α, πα, πα, πα!

Οι χειρότερες πόλεις για το 2013...

Η ετήσια λίστα είναι από το Forbes και ...ευτυχώς αφορά τις πιο μίζερες πόλεις των ΗΠΑ.

Πρώτο το Ντητρόιτ του Μίσιγκαν και δεύτερο το Φλιντ, επίσης του Μίσιγκαν. Για τον υπολογισμό χρησιμοποιούνται στοιχεία όπως 1) ανεργία, 2) πληθωρισμός, 3) μετανάστευση, 4) ανοδικές ή καθοδικές τάσεις στις τιμές ακινήτων, 5) οι κατασχέσεις ακινήτων, 6) οι φόροι στην ακίνητη περιουσία, 7) ο καιρός, 8) η βίαιη εγκληματικότητα, και 9) ο χρόνος μετάβασης στη δουλειά.

Αναλυτικά διαβάστε εδώ.

Ένα βιβλίο... αλλιώτικο: 707 Καρκινικές Φράσεις

Νέος χρόνος και νέα ανάρτηση μετά από καιρό. Ο κύριος λόγος της καθυστέρησης είναι πως ήμουν απασχολημένος με τα τελικά στάδια της δημιουργίας ενός βιβλίου που κυκλοφόρησε στο τέλος του 2012. Συγγραφέας είναι η Σοφία Σταμπολίτη και τίτλος του "707 Καρκινικές Φράσεις: ...ένα παιχνίδι λέξεων...". 

Το θέμα του βιβλίου είναι, όπως φαντάζεστε, καρκινικές επιγραφές (δηλ. φράσεις που διαβάζονται και από αριστερά αλλά και από δεξιά, όπως το γνωστό ΝΙΨΟΝ ΑΝΟΜΗΜΑΤΑ ΜΗ ΜΟΝΑΝ ΟΨΙΝ που μάθαμε στο σχολείο), τις οποίες έχει γράψει η ίδια η Σοφία. Από τις  περίπου 1500 που έχει γράψει, διάλεξε τις καλύτερες 707 (καρκινικός αριθμός...) και τις εκδίδει σε μια καλαίσθητη έκδοση από τις εκδόσεις CaptainBook.gr. Οι φράσεις αυτές συνοδεύονται από σκίτσα της Σοφίας Τζήμα και άλλων σκιτσογράφων (Περικλής Ιορδανίδης, Μυρσίνη Μανέτα, Ελευθερία Μάντζαρη) που συμμετείχαν σε διαγωνισμό που διοργανώθηκε από το Μικρό Πολυτεχνείο, καθώς και από μια δική μου εισαγωγή-έρευνα πάνω στις καρκινικές φράσεις, τους καρκινικούς αριθμούς και την καρκινική μουσική.

Το εξώφυλλο του βιβλίου της Σοφίας Σταμπολίτη: "707 Καρκινικές Φράσεις: ... ένα παιχνίδι λέξεων..."

Αν σας αρέσει ό,τι έχει να κάνει με τη γλώσσα, τις λέξεις και τα λογοπαίγνια σίγουρα  θα βρείτε το βιβλίο ενδιαφέρον. Έχει όμως υλικό (στην Εισαγωγή και τα Παραρτήματα) που θα αρέσει και σε όσους ενδιαφέρονται για τα μαθηματικά και αριθμητικά παιχνίδια, τα μυστήρια και τη μεταφυσική ή  παθιάζονται με τη μουσική και τις μουσικές λίστες!

Το βιβλίο μπορεί κανείς να το αγοράσει από το ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο CaptainBook.gr, από το βιβλιοπωλείο "Πολιτεία", Ασκληπιού 1-3 & Ακαδημίας, Αθήνα και σε όλα τα βιβλιοπωλεία της Ελλάδας κατόπιν παραγγελίας.
Η σελίδα του βιβλίου στο Facebook βρίσκεται εδώ.

Μαγικά μαραφέτια εξοικονόμησης ενέργειας Νο.2

Οι τακτικοί αναγνώστες του μπλογκ πιθανώς να θυμάστε μια παλαιότερη ανάρτησή μου για ένα μαραφέτι που σύμφωνα με τους πωλητές του "μειώνει την κατανάλωση καυσίμου στο αυτοκίνητο".

Πριν 3-4 μήνες έπεσα πάνω σε μια αντίστοιχη περίπτωση που με παραξένεψε. Επρόκειτο για μια "προσφορά" / διαφήμιση στο Groupon και συγκεκριμένα για κάποια "σακουλάκια" που προσέφεραν "οικονομικό και οικολογικό πλύσιμο χωρίς απορρυπαντικό! Δύο (€12,90) ή Τέσσερις (€19,90) Ecobag με κεραμικά σφαιρίδια για το πλυντήριο πιάτων". Σύμφωνα με το διαφημιστικό κείμενο " ...τα σακουλάκια Ecobags αντικαθιστούν το απορρυπαντικό. Εσείς δεν έχετε παρά να γεμίσετε κανονικά το πλυντήριο πιάτων και να τοποθετήσετε στη συνέχεια το σακουλάκι μέσα στον κάδο .... Επιλέξτε το πρόγραμμα πλύσης και καθαρίσατε, κυριολεκτικά. Όταν η πλύση ολοκληρωθεί, αφήστε το σακουλάκι να στεγνώσει ώστε να είναι έτοιμο για την επόμενη πλύση... ...Θα δείτε την κατανάλωση απορρυπαντικού να μειώνεται εντυπωσιακά αφού κάθε «σακουλάκι» βγάζει έως και 1000 πλυσίματα ή περίπου 3 χρόνια."

Οι ισχυρισμοί ακούγονταν εντυπωσιακοί και η τιμή ήταν αρκετά χαμηλή ώστε να σκεφτεί κάποιος να το δοκιμάσει χωρίς φόβο σημαντικής οικονομικής ζημιάς.

Έψαξα στο ίντερνετ να βρω κάτι σχετικό. Αν δηλ. υπάρχει κάποια κριτική για αυτά τα "ecobags" ή κάποιο αντίστοιχο προϊόν με τέτοιου είδους τεχνολογία ("κεραμικά σφαιρίδια") ή κάποια επιστημονική κριτική. Για όσο άντεξα να ψάξω, τα μόνα αποτελέσματα που έβγαζε το Google ήταν σε διάφορα κινέζικα σάιτ που πωλούσαν αντίστοιχα προϊόντα, χωρίς κανενός είδους κριτική (θετική ή αρνητική). 

Εν πάσει περιπτώσει, είπα να τους δώσω το πλεονέκτημα της αμφιβολίας, ιδίως καθώς πωλούνταν μέσω Groupon στο οποίο έχω αρκετά μεγάλη εμπιστοσύνη (έχω πάρει πολλά κουπόνια κατά καιρούς και μια φορά που δημιουργήθηκε κάποιο πρόβλημα το έλυσαν επιτυχώς.). Μετά από λίγο καιρό ήρθαν τα δύο "ecobags" στο σπίτι. 

Το "ecobag" στη συσκευασία του

Η πρώτη δυσάρεστη έκπληξη ήταν στις οδηγίες. Γραμμένες σε κινεζο-αγγλικά έλεγαν -σε αντίθεση με το διαφημιστικό κείμενο- ότι πρέπει να ρυθμίσεις τη θερμοκρασία της πλύσης τουλάχιστον στους 70°C. Η πρώτη μου σκέψη ήταν ότι α) οι 70°C είναι η ανώτερη θερμοκρασία σε όλα (σχεδόν;) τα πλυντήρια πιάτων και ότι β) ακόμη κι αν τα σακουλάκια κάνουν πραγματικά δουλειά, είναι πολύ πιθανό να χάσεις λεφτά από την αυξημένη κατανάλωση ενέργειας καθώς θα πρέπει να ρυθμίζεις πάντα τη θερμοκρασία στην ανώτατη τιμή της. Άρα, ότι τυχόν κερδίσεις από τη μη χρήση απορρυπαντικού είναι πολύ πιθανό να το χάσεις από την υπερκατανάλωση ρεύματος!

Επιπλέον, ανέφερε κάτι που δεν ήταν γραμμένο στη διαφήμιση: ότι για να εξασφαλίσεις την καλή λειτουργία του (έτσι ερμήνευσα τα κινεζο-αγγλικά...) πρέπει μια φορά το μήνα να αφήνεις το σακουλάκι στον ήλιο για 2-3 ώρες!

Το πίσω μέρος της συσκευασίας με τις οδηγίες

Για να μην τα πολυλογώ, έβαλα τελικά μια πλύση χωρίς απορρυπαντικό (και χωρίς πάρα πολύ βρώμικα σκεύη), αλλά με το ecobag, στο πρόγραμμα των 70°C. Το αποτέλεσμα ήταν σαφώς κάτω του μετρίου. Δηλ., αρκετά από τα σκεύη (περισσότερα από οποιαδήποτε άλλη φορά) έμειναν εμφανώς ακάθαρτα αν και κάποια ποτήρια ή πιάτα που δεν ήταν έτσι κι αλλιώς πολύ βρώμικα φαινόντουσαν να έχουν καθαρίσει. 

Από την άλλη σκέφτηκα πως αν βάλεις για μιάμιση ώρα κάποια σκεύη σε σχεδόν καυτό νερό (70°C), χωρίς οποιοδήποτε άλλο καθαριστικό, φυσικό είναι κάποια από αυτά να δείχνουν καθαρά! Με άλλα λόγια, ίσως το ecobag να μην έκανε τίποτα απολύτως και απλώς να "εκμεταλλευόταν" την υψηλή θερμοκρασία του νερού.

Αποφάσισα να δοκιμάσω μια δεύτερη φορά, πριν τα επιστρέψω και άφησα τα ecobags στο τραπέζι του μπαλκονιού 2-3 ώρες να τα δει ο ήλιος (όπως έλεγαν οι οδηγίες της συσκευασίας). Δοκίμασα και δεύτερη φορά μετά από δυο μέρες και το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο με την πρώτη φορά: αρκετά σκεύη είχαν εμφανείς και έντονους λεκέδες.

Το "ecobag" μέσα στο πλυντήριο πιάτων

Κατόπιν των παραπάνω, επικοινώνησα με τη Groupon και ζήτησα να επιστρέψω τα σακουλάκια και να πάρω πίσω τα χρήματά μου. Η Groupon επικοινώνησε με τον πωλητή των μαραφετιών και μετά από μία ακόμη υπενθύμιση (ίσως να έφταιγαν και οι θερινές διακοπές) από πλευράς μου σε σχετικά έντονο ύφος, τα χρήματα που είχα δώσει πιστώθηκαν στον τραπεζικό λογαριασμό μου από τον καταστηματάρχη (αν κατάλαβα καλά). Έτσι το σήριαλ έληξε χωρίς οικονομική επιβάρυνση, πέραν της απώλειας χρόνου, αλλά με μία παραπάνω "εμπειρία" στις αποσκευές μου...

Υπόγεια γκαράζ και κίνδυνοι τραυματισμών

Πριν λίγο καιρό, παραλίγο συγγενικό μου πρόσωπο να αποδημήσει από το μάταιο τούτο κόσμο, όταν ένα αυτοκίνητο βγήκε γρήγορα από ένα υπόγειο χώρο στάθμευσης πολυκατοικίας με μεγάλη κλίση και βρέθηκε από το πουθενά στο πεζοδρόμιο. Ευτυχώς, και για κλάσμα του δευτερολέπτου, δεν συνέβη το ατύχημα αλλά το περιστατικό μου έδωσε την αφορμή να ψάξω να βρω τι ισχύει με το θέμα. Αν γνωρίζετε παρόμοια περιστατικά ή έχετε κάτι να προσθέσετε τα σχόλιό σας είναι ευπρόσδεκτα.

Ο λεγόμενος ΓΟΚ ("Γενικός Οικοδομικός Κανονισμός") -κατά κύριο λόγο πολεοδομικός κανονισμός με ολίγη από κτιριοδομικές διατάξεις- που ρυθμίζει τη μορφή όλων των νεοανεγειρόμενων κτηρίων ψηφίστηκε από τη Βουλή το 1985. Έκτοτε έχουν αναθεωρηθεί επί μέρους διατάξεις του (με τη μέθοδο της κοπτο-ραπτικής) πολλάκις, ενδεικτικό της προχειρότητας με την οποία συζητείται και ψηφίζεται η νομοθεσία στην Ελλάδα ενώ πάμπολλες πρέπει να είναι και οι "ερμηνευτικές" εγκύκλιοι που αντιμετωπίζουν θέματα που ο νομοθέτης δεν είχε σκεφτεί όταν ψήφιζε τον νόμο. Ξεφυλλίζοντας τον ΓΟΚ δε βλέπω να αντιμετωπίζεται ο τρόπος κατασκευής υπογείων χώρων στάθμευσης και συγκεκριμένα οι κίνδυνοι που προκύπτουν από τη λειτουργία τους.

Για να βρούμε σχετικές διατάξεις πρέπει να ανατρέξουμε ακόμη νωρίτερα, στον Ν.960/1979 "Περί επιβολής υποχρεώσεων προς δημιουργίαν χώρων σταθμεύσεως αυτοκινήτων δια την εξυπηρέτησιν των κτιρίων και ρυθμίσεως συναφών θεμάτων" (ΦΕΚ 194/Α/25-08-79) [ο γνωστός "Νόμος Μάνου" για την επιβολή δημιουργίας γκαράζ σε όλες τις πολυκατοικίες που δυστυχώς  τροποποιήθηκε από τους διαδόχους του]. Συγκεκριμένα στο Άρθρο 8, παρ.1 αναφέρονται τα εξής: "Διά Π.Δ/τος εκδιδομένου εφ' άπαξ προτάσει του Υπουργού Δημοσίων Εργων, δύνανται να καθορίζωνται, γενικώς ή κατά ισχύοντα συστήματα δομήσεως, ειδικοί όροι ως προς την δόμησιν και διαμόρφωσιν των χώρων σταθμεύσεως αυτοκινήτων. Εις τους ειδικούς τούτους όρους περιλαμβάνονται και ο καθορισμός του ύψους ορόφου και του αριθμού των ορόφων, ο τρόπος υπολογισμού εις τας περιπτώσεις ταύτας του συντελεστού δομήσεως, τα της διαμορφώσεως εις το ισόγειον των εισόδων των χώρων τούτων και της τυχόν ένεκα τούτου καταλήψεως πρασιών τα της προεκτάσεως των χώρων τούτων εις τους υποχρεωτικώς ακαλύπτους χώρους, ως και πάσα συναφής λεπτομέρεια".

Ένα τέτοιο Προεδρικό Διάταγμα είναι το Π.Δ. 3.8.87 (ΦΕΚ 749 Δ') που φέρει τον τίτλο "περί επιβολής υποχρεώσεων χώρων στάθμευσης αυτοκινήτων για την εξυπηρέτηση των κτιρίων και ρυθμίσεων συναφών θεμάτων", το οποίο όμως δεν ασχολείται με τη συγκεκριμένη παράμετρο του κινδύνου.

Τελικά, βρίσκω στην Υπουργική Απόφαση 98728 / 7722 (ΦΕΚ 167 Δ' / 93) κάποιες σχετικά αναλυτικότερες αναφορές για το θέμα. Π.χ. η συγκεκριμένη Υ.Α. αναφέρει ότι η είσοδος - έξοδος των χώρων στάθμευσης πρέπει να έχει πλάτος τουλάχιστον 2,25μ.

Το Άρθρο 4, παρ. 1 της ανωτέρω απόφασης αναφέρει ότι "Για την κατασκευή χώρων στάθμευσης αυτοκινήτων ισχύουν οι όροι και περιορισμοί δόμησης, οι προϋποθέσεις και προδιαγραφές που ορίζονται από τις διατάξεις του ΓΟΚ, του κτιριοδομικού κανονισμού, του κανονισμού πυροπροστασίας και των εκτελεστικών διαταγμάτων του Ν. 960/79".
Το Άρθρο 4, παρ. 5 αναφέρει ότι "Σε όλες τις περιπτώσεις εξόδου από κεκλιμένο επίπεδο θα πρέπει να λαμβάνονται τα απαραίτητα μέτρα προστασίας (π.χ. καθρέπτης, κιγκλίδωμα ασφαλείας κ.λπ.)."

...Και κάπου εδώ φαίνεται να λήγει για τον Έλληνα νομοθέτη το θέμα κίνδυνος σε σχέση με την κατασκευή υπόγειων χώρων στάθμευσης. Δεν παρέχονται (απ' όσο μπόρεσα να βρω) αναλυτικότερες οδηγίες για τα μέτρα προστασίας ούτε με τη μορφή ενδεικτικών σκίτσων για συγκεκριμένες, προτεινόμενες διατάξεις, ούτε για το ύψος και τη γωνία στην οποία πρέπει να βρίσκονται οι καθρέπτες, ούτε για το αν και κατά πόσο μπορούν να εκτείνονται επί του πεζοδρομίου, ούτε για το τι πρέπει να κάνει ο κατασκευαστής αν η έξοδος του υπόγειου πάρκινγκ εφάπτεται με διπλανά κτήρια - ή αν επιτρέπεται να εφάπτεται με διπλανά κτήρια-, ούτε για άλλα μέτρα πέραν των δύο που ενδεικτικά αναφέρονται (π.χ. φανάρια, βάψιμο του πεζοδρομίου μπροστά απ' την έξοδο, κτλ.), ούτε για τις υποχρεώσεις των ιδιοκτητών ή του κατασκευαστή ως προς την ύπαρξη, λειτουργία και συντήρηση αυτών των προστατευτικών μέτρων. Επίσης, -εξ' ίσου σημαντικό- δε φαίνεται να γίνεται ρητή αναφορά στη μέγιστη επιτρεπόμενη κλίση της εξόδου ενός υπόγειου χώρου στάθμευσης. Όσο μεγαλύτερη η κλίση, τόσο μεγαλύτερη η επιτάχυνση με την οποία θα βγει και τόσο μικρότερη η δυνατότητα του οδηγού να αντιδράσει.

Υπόγειος χώρος στάθμευσης με μεγάλη κλίση: Διακρίνεται το τέλος της ράμπας

...Ο ίδιος υπόγειος χώρος στάθμευσης από την άλλη μεριά. Δε φαίνεται τίποτα και χωρίς καμία σήμανση (πατήστε για να δείτε και σε μεγέθυνση). Πίσω από τον τοίχο του ΠΡΟ-ΠΟτζίδικου κληρώνει καθημερινά...

Πεζοδρόμιο" με πρασιά να χωρίζει τα δύο οικόπεδα....

...Πίσω από την πρασιά κρύβεται η ράμπα ενός υπόγειου χώρου στάθμευσης. Πάλι χωρίς μέτρα προστασίας.

...Ευτυχώς, εδώ η κλίση σταδιακά μικραίνει, άρα ο οδηγός του αυτοκινήτου προλαβαίνει (θεωρητικώς) να φρενάρει και να βγει με χαμηλή ταχύτητα από το γκαράζ. Εκτός και η δύναμη της συνήθειας τον αποτρέψει... Κι εδώ δεν υπάρχουν μέτρα προστασίας. Η μικρή πινακίδα με το "P" δεν μπορεί να θεωρηθεί επαρκές μέτρο.

Αντιστοίχως και εδώ: υπόγειος χώρος στάθμευσης (χωρίς μέτρα προστασίας) που διακρίνεται από τη μία πλευρά του πεζοδρομίου...

....αλλά μόνο από τη μία. Από εδώ οι πιθανότητες ατυχήματος είναι αυξημένες.

Χώρος στάθμευσης με ράμπα. ΜΗ υπόγειος αλλά έχει  μέτρα προστασίας (φανάρι που αναβοσβήνει όταν  μπαίνει ή βγαίνει κάποιο αυτοκίνητο)

Δεν ξέρω αν η νομοθεσία άλλων χωρών ή πόλεων έχει μπει σε βάθος σ' αυτό το θέμα (καθώς ίσως δεν αφορά ιδιαίτερα τις εκεί τοπικές συνθήκες) αλλά ο Έλληνας νομοθέτης, λόγω της πυκνότητας δόμησης των Ελληνικών πόλεων και της πληθώρας υπόγειων χώρων στάθμευσης στις ελληνικές πολυκατοικίες θα όφειλε να το είχε δει πιο προσεκτικά (κάτι που θα μπορούσε να είχε προκύψει ίσως από μια σωστή, ουσιαστική διαβούλευση). Από την άλλη, η ύπαρξη νομοθεσίας για θέματα ασφαλείας θα έπρεπε να είναι επαρκές κίνητρο για κάθε ιδιοκτήτη και κατασκευαστή ακινήτου που δε θέλει να τραυματίζει τον κόσμο ούτε και να σύρεται σε δικαστήρια. Υποθέτω ότι και εδώ υπάρχει ένα έλλειμμα ενημέρωσης και επίγνωσης (το γνωστό και ως "απουσία κουλτούρας ασφαλείας").

Πολύ χρήσιμη σε αυτή την αναζήτηση αποδείχτηκε η σελίδα του ΕΛΙΝΥΑΕ (Ελληνικό Ινστιτούτο Υγιεινής και Ασφάλειας στην Εργασία) το οποίο έστω και εκ των υστέρων διαπίστωσα πως έχει μαζεμένη, σε ένα "πακέτο", όλη τη σχετική νομοθεσία για τους χώρους στάθμευσης. 

Επιδοτήσεις για εξοικονόμηση ενέργειας...

Διαβάζω και ακούω για επιδοτήσεις για εξοικονόμηση ενέργειας και δεν ξέρω αν πρέπει να εξοργιστώ ή να βάλω τα γέλια.

Δείτε αυτό το βίντεο από το 1940, και ειδικά γύρω στο 4:14, και πείτε μου αν αξίζει, το έτος 2012 να δίνονται επιδοτήσεις (δηλ. δημόσια χρήματα) για τέτοιους λόγους.