Εμπορικός μαρασμός και πνευματική αρτηριοσκλήρυνση

Διάβασα το άρθρο του Δημήτρη Δελεβέγκου στο Capital.gr ( "Καταναλωτικός οργασμός Ελλήνων στην Κωνσταντινούπολη" ) για την γιορτή λιανικού εμπορίου της Κωνσταντινούπολης (Istanbul Shopping Fest) και συνέκρινα την ανοιχτόμυαλη, κοσμοπολίτικη αντίληψη των Τούρκων με τις φοβικές γκρίνιες των δικών μας γεροντοπαλίκαρων των συντεχνιών, ακόμη και του ιδιωτικού τομέα.

Για σαράντα μέρες τα καταστήματα της Κωνσταντινούπολης προσέφεραν μεγάλες εκπτώσεις, με τους ξένους τουρίστες επιπλέον να απαλλάσονται του φόρου. Οκτώ βραδιές σε αυτό το διάστημα τα καταστήματα παρέμειναν ανοιχτά μέχρι τα μεσάνυχτα ή τις δύο το πρωί ενώ συναυλίες και εκδηλώσεις διοργανώθηκαν σε κεντρικά σημεία της πόλης. 

Αποτέλεσμα: Εβδομήντα τοις εκατό (70%) εκτιμάται ότι αυξήθηκε ο αριθμός των ξένων τουριστών στην Κωνσταντινούπολη σε σύγκριση με το αντίστοιχο περσινό χρονικό διάστημα. Ανάμεσα στους βασικότερους επισκέπτες Έλληνες, Ρώσοι και Βούλγαροι.

Αυτό απαντάει εν μέρει και στη γνωστή σοφιστεία ότι το πρόβλημα των Ελλήνων είναι πως δεν έχουν λεφτά για να ψωνίσουν και άρα το ωράριο δεν παίζει κανένα ρόλο.

Το... κακό είναι πως οι Τούρκοι αποφάσισαν να κάνουν τη γιορτή αυτή ετήσια και στοχεύουν το 2015 ο αριθμός των ξένων τουριστών για τη "γιορτή" να φτάσει το ενάμισυ εκατομμύριο.

Μεγάλοι δήμοι, μεγάλα χρέη, μεγάλα προβλήματα...

Δείτε τη χθεσινή συνέντευξη του Γιώργου Καμίνη και του Γιάννη Μπουτάρη στους Φακέλους του Αλέξη Παπαχελά (ΣΚΑΪ).
Επίσης, διαβάστε τα όσα δηλώνει ο Δήμαρχος Πάτρας Γιάννης Δημαράς, για την καθαριότητα και το καθεστώς γύρω από αυτήν (TheBest.gr).

Λάμπες Φθορισμού και υδράργυρος

Με αφορμή κάποια σχόλια αναγνωστών που διάβασα στο σάιτ του ΣΚΑΪ, παρουσιάζω εδώ, σε μετάφραση, πληροφορίες σχετικά με τη χρήση λαμπτήρων φθορισμού που δίνει η EPA (Υπηρεσία Προστασίας Περιβάλλοντος των ΗΠΑ):

-Οι λάμπες φθορισμού πράγματι περιέχουν (ελάχιστο) υδράργυρο. Ενδεικτικά, η ποσότητα υδραργύρου σε μια λάμπα φθορισμού είναι περίπου 100 φορές λιγότερη από αυτή που περιέχει ένα παλιό θερμόμετρο  υδραργύρου.

-Αθροιστικά, η χρήση λαμπτήρων φθορισμού μειώνει τον υδράργυρο που εκλύεται στο περιβάλλον, καθώς η βασικότερη πηγή έκλυσής του είναι τα εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρισμού που καίνε κάρβουνο (π.χ. λιγνίτη). Άρα, μειώνοντας το ρεύμα που καταναλώνεται μειώνεται και ο εκλυόμενος υδράργυρος.

-Δεν γίνεται καμία έκλυση υδραργύρου κατά τη χρήση της λάμπας. Έκλυση ατμών υδραργύρου γίνεται μόνο εφ' όσον σπάσει η λάμπα.

Οδηγίες για το τι πρέπει να κάνεται αν σπάσει μια λάμπα φθορισμού

1. Πριν τον καθαρισμό

• Άνθρωποι και κατοικίδια να βγουν απ' το δωμάτιο
• Αερίστε το χώρο για 5-10 λεπτά αφήνοντας ανοιχτή μια εξωτερική πόρτα ή παράθυρο
• Κλείστε τον κλιματισμό ή το κλιματιστικό
• Βρείτε υλικά καθαρισμού για τη σπασμένη λάμπα: ένα σκληρό χαρτόνι, υγρά μαντηλάκια καθαρισμού (π.χ. μωρομάντηλα), αυτοκόλλητη ταινία, μια πλαστική σακούλα που να σφραγίζει ή ένα γυάλινο βάζο.

2. Κατά τον καθαρισμό

• Μαζεύτε επιμελώς όλα τα κομμάτια της σπασμένης λάμπας και την ορατή σκόνη. Όχι με ηλεκτρική σκούπα αλλά με ένα χαρτόνι, αυτοκόλλητη ταινία για τα όποια υπολείμματα και υγρά μαντηλάκια. Χρησιμοποιήστε ηλεκτρική σκούπα μόνο αν έχετε κάνει όλα τα παραπάνω και παραμένει ακόμη υλικό (π.χ σε χαλί) και αδειάστε τη σκόνη της ηλεκτρικής σκούπας όπως στο επόμενο σημείο.
• Βάλτε τα απορρίμματα (σκόνη και γυαλιά) και τα πρόχειρα υλικά καθαρισμού σε ένα γυάλινο δοχείο (κατά προτίμηση) ή μια σακούλα που να σφραγίζει (ή τουλάχιστον σφραγίστε την αεροστεγώς εσείς δένοντάς τη καλά).

3. Μετά τον καθαρισμό

• Βγάλτε έξω από το σπίτι τα απορρίμματα -π.χ. σε ένα κάδο- μέχρι να τα απορρίψετε
• Αν είναι εφικτό, αφήστε το χώρο να αερίζεται για αρκετές ακόμη ώρες.

Ο "άλλος" Ιάκωβος Καμπανέλης...

Επιγραφή στο κέντρο της Αθήνας

Κλασσική επιγραφή του κέντρου, κάπου χαμηλά σε μια γωνία της Μητροπόλεως νομίζω.
Τη θυμήθηκα με αφορμή αυτή τη δημοσίευση του Athensville.

Ακούστηκαν...#3

(...μεμονωμένα ακουστικά στιγμιότυπα, από την περιρρέουσα καθημερινότητα)

ΜΠΟΠ!
(Κινεζούλα εισέρχεται θορυβωδώς, με άλμα άνευ φοράς, σε σταματημένο αστικό λεωφορείο)

"This is not a lorry! This is a public bus! Not a lorry!"

(Αρχή "διαλόγου" μεταξύ επιβατισσών γεμάτου αστικού λεωφορείου. Ελληνο...-αυστραλέζα(;) κάνει οργισμένη παρατήρηση σε άλλη επιβάτισσα που κουβαλάει βαλίτσα μεσαίου μεγέθους. Το ότι η επιβάτισσα με τη βαλίτσα ήταν μαύρη θα πρέπει να θεωρηθεί τυχαίο.)

"-Fuck you!"

"-Fuck you!"

(Η κατάληξη του παραπάνω διαλόγου)

"Αυτό είναι Phillips ή απομίμηση;"

"Τι σε νοιάζει τι είναι...; Τη δουλειά σου δε θες να κάνεις;"

(Κυρία απολαμβάνει εξυπηρέτηση πελατών σε περίπτερο της Σταδίου)

-"Πήγες στο Δ.Σ. χτες το βράδυ;"

-...

-"Έβγαλε και μοίραζε κουπόνια ο...;"

-...

-"Έχω φάει το δούλεμα της αρκούδας από τους ΠΑΣΟΚτζήδες απ' το πρωί. Μου λένε 'Για να έχει κουπόνια αυτός, αυτόν αναγνωρίζει το κόμμα σας'. Που πάει και τα βρίσκει τα κουπόνια; Από τη νομαρχιακή;"

-...

-"Το 'λεγα εγώ να βρούμε κάποια αφορμή να τον σουτάρουμε αυτόν..."

-...

-"Πρέπει να βρούμε από που παίρνει τα κουπόνια..."

(Αγχωμένοι συνδικαλιστές αγωνιούν για το μέλλον της χώρας)

Κάποιος κόβει το πράσινο!

Κάποιος κόβει το πράσινο στη γειτονιά μου! Ευτυχώς.

Συγκεκριμένα, επρόκειτο για ένα τεράστιο και συφοριασμένο θάμνο (πικροδάφνη ήταν;) που έκλεινε μια ολόκληρη γωνία ενός πεζοδρομίου.

Οι πεζοί αναγκάζονταν να κατεβαίνουν στο δρόμο (κι από τις τέσσερις κατευθύνσεις καθώς ήταν πάνω στη γωνία), τα αυτοκίνητα είχαν μειωμένη ορατότητα και κινδύνευες ανά πάσα στιγμή και γενικώς ήταν μια παράταιρη παρουσία, πιθανώς φυτεμένος τυχαία κι αυτός από κάποιον περίοικο ή κάποιο δημοτικό συνεργείο που ήθελε να τελειώνει...

Η νέα πολυκατοικία έγινε η αφορμή για να ξεριζωθεί και να πλακοστρωθεί το πεζοδρόμιο. Τώρα μπορείς να περπατάς άνετα και χωρίς κίνδυνο.

Παρεμπιπτόντως, πριν μερικές βδομάδες πήγα στο ανακαινισμένο / ανακαινιζόμενο "Πεδίο του Άρεως". Την όλη αίσθησή μου τη συνόψισε με τον καλύτερο τρόπο ένας ηλικιωμένος που περνούσε από δίπλα μου: "Επιτέλους, ξάνοιξε λιγάκι!". Τα αγριόχορτα είχαν κοπεί, κάποιοι θάμνοι μάλλον είχαν κουρευτεί, πιθανώς και κάποια δέντρα να είχαν κλαδευτεί. Όχι σπουδαία πράγματα, αλλά είχες πλέον μια καλύτερη δυνατότητα εποπτείας του χώρου γύρω σου και συνακόλουθα μια μεγαλύτερη αίσθηση ασφάλειας. Ο χώρος δε φάνταζε πια εχθρικός και επικίνδυνος.

Η έλλειψη παράδοσης, γνώσης, εμπειρίας και κουλτούρας σε θέματα δημόσιων χώρων στη χώρα μας -μέρος της οποίας είναι και η άκριτη τσιμεντοποίηση των πάντων στις προηγούμενες δεκαετίες- έχει ως αποτέλεσμα η συζήτηση για τους αστικούς δημόσιους χώρους να περιορίζεται σε μια μίζερη μπακαλική "πρασινομετρίας". Τόσα δέντρα φυτεύτηκαν, τόσο δέντρα κόπηκαν, τόσοι θάμνοι αγοράστηκαν, χώρος "υψηλού πρασινού", χώρος "χαμηλού πρασίνου", κ.ο.κ. Το κωμικοτραγικό είναι ότι αυτή την περιορισμένης οπτικής λογική την έχουν ενστερνιστεί και η ελληνική διοίκηση και δικαιοσύνη.

Φυσικά, δεν εννοώ ότι δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ "χαμηλού" και "υψηλού" πρασίνου (αλήθεια που αρχίζει το ένα και που τελειώνει το άλλο;). Αλλά ότι το ύψος των (όποιων) φυτών είναι ένα μόνο από τα δεκάδες χαρακτηριστικά ενός δημόσιου χώρου και η αναφορά σε αυτό τίποτα απολύτως δε λέει για την ποιότητα της σχεδίασής του, ούτε μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως απόλυτο μέτρο χαρακτηρισμού του.