Η ζωή στην πόλη αφήνει τα σημάδια της στον εγκέφαλο...

Αυτός είναι ο τίτλος άρθρου του περιοδικού Nature της 22 Ιουνίου 2011 που παρουσιάζει μελέτη επιστημονικής ομάδας υπό τον Andreas Meyer-Lindenberg του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης. Σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας η ζωή στην πόλη επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος των ανθρώπων αντιδρά στην κοινωνική πίεση (στρες), η οποία με τη σειρά της είναι ένας βασικός παράγοντας για την εμφάνιση της σχιζοφρένειας. Η σχιζοφρένεια εμφανίζεται σε διπλάσιο ποσοστό στους ανθρώπους της πόλης απ' ότι στους ανθρώπους της εξοχής. Στην έρευνά του ο Meyer-Lindenberg προσπαθεί να λάβει υπόψη τα ευρήματα άλλων επιστημονικών και επαγγελματικών ομάδων, όπως των κοινωνικών επιστημόνων ή των πολεοδόμων:

"For his future investigations, Meyer-Lindenberg is seeking urban planners who can help him to tease out how variables such as green space and population density contribute to the neurobiological impact of city living. Hans Wirz of the urban planning office in Basel, Switzerland, says that it took decades to integrate knowledge about the biomedical effects of the cityscape into his profession. "But when it comes to mental health we haven't a clue."

Alison Abbott. "City living marks the brain". Nature. 22 June 2011. 

Αεροβική άσκηση και υγεία

Μια ακόμη μελέτη που δείχνει τη συσχέτιση μεταξύ ελαφράς αεροβικής άσκησης (π.χ. περπατήματος) και βελτίωσης στην υγεία. Στην αναφερόμενη μελέτη, που αφορούσε 120 Αμερικανούς ηλικίας 55+ έως 80+ χρονών, ένας χρόνος ελαφράς αεροβικής άσκησης (40 λεπτά γρήγορο βάδισμα, 3 φορές την εβδομάδα) έδειξε να αυξάνει το μέγεθος του ιππόκαμπου στον εγκέφαλο, σε αντίθεση με την ομάδα ελέγχου στην οποία το μέγεθος του ιππόκαμπου μειωνόταν, όπως συμβαίνει "φυσιολογικά" σε αυτές τις ηλικίες ( Exercise Improves Brain Power ).
Το θέμα είναι ότι στις ελληνικές πόλεις περπάτημα (γρήγορο) σαράντα λεπτών είναι σχεδόν αδύνατο, ελλείψει πεζοδρομίων και άλλων διαθέσιμων δημόσιων χώρων.

Καρδιακά προβλήματα και... ταχυδρομικός κώδικας

Άρθρο στο MSN για τους "νέους και απροσδόκητους παράγοντες που μπορεί να επιβαρύνουν την υγεία μας" αναφέρεται μεταξύ άλλων στην επίδραση της... ταχυδρομικής διεύθυνσης στην καρδιά.

Το μέρος που ζεις μπορεί να αυξήσει τις πιθανότητες καρδιακής προσβολής ή εγκεφαλικού κατά 20 τοις εκατό, σύμφωνα με μια μελέτη της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Stanford. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι γυναίκες που ζούσαν σε "στερημένες" γειτονιές - μέρη που τείνουν να μη φωτίζονται καλά τη νύχτα και στα οποία δεν υπάρχει εύκολη πρόσβαση σε πεζοδρόμια, μονοπάτια και πάρκα - είχαν μεγαλύτερο ρίσκο καρδιακού νοσήματος ανεξαρτήτως του πόσο πλούσιες ήταν ή τι εκπαιδευτικό επίπεδο είχαν.

"Αυτά τα περιβάλλοντα είναι φτιαγμένα κατά τρόπο που αποθαρρύνει την υγιεινή άσκηση - δεν είναι φιλικά αν θέλεις να βγάλεις το σκυλί βόλτα ή να πας για τζόγκιν", λέει η Marilyn A. Winkleby, Ph.D., επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης.

Can You Spot the Hidden Heart Dangers? (By Janis Graham, Redbook)


Η σχέση ανάμεσα στην υγεία και στην εγγύτητα πάρκων και πεζοδρομίων είναι γνωστή και από άλλες μελέτες. Βλέπε:
"Urban residential environments and senior citizens’ longevity in megacity areas: the importance of walkable green spaces" (Journal of Epidimiology and Community Health)
"Green space, urbanity, and health: how strong is the relation?" (Journal of Epidimiology and Community Health)

Αυτό που δεν είχα σκεφτεί είναι το θέμα του φωτισμού, δηλ. ουσιαστικά της αίσθησης ασφάλειας, που αποπνέει μία γειτονιά και που μπορεί να κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται στα σπίτια τους και άρα να έχουν μια πιο καθιστική ζωή. Δηλ., για πρώτη φορά βλέπω να συνδέεται η εγκληματικότητα / αίσθηση ασφάλειας μιας γειτονιάς με θέματα υγείας των κατοίκων της! Πολύ ενδιαφέρον.

Κυκλοφοριακός θόρυβος και υγεία

Τα υψηλά επίπεδα μέσου κυκλοφοριακού θορύβου αυξάνουν τον κίνδυνο υπέρτασης (αυξημένης πίεσης), ιδίως σε ανθρώπους μέσης ηλικίας, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Environmental Health.
(Δείτε και Express, 2009-09-10)