Επτά φωτογραφίες από το Όσλο...

Με αφορμή τις σημερινές, βάρβαρες επιθέσεις.

Πάρκο Vigeland

Πάρκο Vigeland

Πάρκο Vigeland

Πάρκο Vigeland

Κτήριο και καταστήματα σε κεντρική πλατεία

Παράκτιο Καφέ-Εστιατόριο. Προσοχή στη λεπτομέρεια...

Βόλτα με ένα αξιολάτρευτο κατοικίδιο...

Ο κήπος μνημείο;

Υπό την "κατοχή" των αρχαιολογικών υπηρεσιών φαίνεται να τελεί και ο Εθνικός Κήπος. Αυτή τουλάχιστον ήταν η πρώτη μου εντύπωση διαβάζοντας πρόσφατο άρθρο στο in.gr ("Αναβαθμίζονται οι υποδομές του Εθνικού Κήπου μετά την έγκριση της μελέτης του ΕΜΠ", 2011-07-01), όπου αναφέρονται τα εξής:
"Το Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων ενέκρινε τη μελέτη" [την πανάκριβη μελέτη του ΕΜΠ για τον Εθνικό Κήπο, συμπληρώνω, βλ. εδώ, εδώ κι εδώ] "η οποία θα υλοποιηθεί από το Δήμο Αθηναίων" αλλά, "απέρριψε την πρόταση για αντικατάσταση του αστικού εξοπλισμού. Η μελέτη προέβλεπε 100 καθίσματα και 155 κάδους απορριμμάτων, καθώς σήμερα ο κήπος διαθέτει λίγα καθίσματα περίπου 20, τα οποία όμως έχουν ιστορικό ενδιαφέρον αφού έχουν ηλικία ίδια με αυτή του κήπου και 11 διαφορετικά είδη κάδων. Το Συμβούλιο δεν ενέκρινε τον προτεινόμενο από το Πολυτεχνείο αστικό εξοπλισμό και ζήτησε τη συντήρηση του υπάρχοντος." 

Με λίγα λόγια, ο Εθνικός Κήπος αντιμετωπίζεται από την Ελληνική Πολιτεία ως μνημείο και όχι ως ζωντανός αστικός χώρος! Και προτεραιότητα δεν έχει η ικανοποίηση των λειτουργικών αναγκών του σύγχρονου κατοίκου και επισκέπτη αλλά μια κάποια αόριστη τάση μουμιοποίησης ενός περασμένου παρελθόντος. 

Άλλοι αστικοί δημόσιοι χώροι τελούν υπό καθεστώς demi-κατάληψης από τη θολωμένη κουρελαρία, άλλοι είναι κλειδαμπαρωμένοι από τους αυτόκλητους προστάτες της Χρυσής Αυγής και άλλοι μένουν παγωμένοι στο χρόνο λόγω μιας αυτάρεσκης και ανασφαλούς αρχαιολαγνικής εμμονής.

Πάρκα και πλατείες για τον Αθηναίο και τον επισκέπτη του 2011 διαθέτει αυτή η πόλη;

Από την άλλη πλευρά όμως, αν δει κανείς τον Εθνικό Κήπο όπως έχει σήμερα, εκπλήσσεται και με την πρόταση του ΕΜΠ για ...100 νέα παγκάκια! Τα υπάρχοντα δεν είναι και στη χειρότερη δυνατή κατάσταση 

 










...με εξαιρέσεις... 

...και η πρόταση για συντήρησή τους δεν θα φάνταζε παράλογη, αν δεν ήταν διατυπωμένη με τόσο απόλυτο τρόπο. Τελικά, πέρα από το άσπρο-μαύρο άλλες εκδοχές δεν κυκλοφορούν σ' αυτή τη χώρα;

Υ.Γ. Πληροφορίες για την αρχική σχεδίαση του Κήπου και τη σημερινή μελέτη μπορείτε να διαβάσετε και στο Βήμα της 2011-07-07.

Παρίσι: Ένα εφήμερο πάρκο

Ένα εκπληκτικό εφήμερο πάρκο / οπτικό τρικ στην καρδιά του Παρισιού, στην Πλατεία του Δημαρχείου:

http://www.dailymotion.com/video/xjmlwe_vous-etes-ailleurs-ou-a-l-hotel-de-ville_creation#from=embed

Κάποιος κόβει το πράσινο!

Κάποιος κόβει το πράσινο στη γειτονιά μου! Ευτυχώς.

Συγκεκριμένα, επρόκειτο για ένα τεράστιο και συφοριασμένο θάμνο (πικροδάφνη ήταν;) που έκλεινε μια ολόκληρη γωνία ενός πεζοδρομίου.

Οι πεζοί αναγκάζονταν να κατεβαίνουν στο δρόμο (κι από τις τέσσερις κατευθύνσεις καθώς ήταν πάνω στη γωνία), τα αυτοκίνητα είχαν μειωμένη ορατότητα και κινδύνευες ανά πάσα στιγμή και γενικώς ήταν μια παράταιρη παρουσία, πιθανώς φυτεμένος τυχαία κι αυτός από κάποιον περίοικο ή κάποιο δημοτικό συνεργείο που ήθελε να τελειώνει...

Η νέα πολυκατοικία έγινε η αφορμή για να ξεριζωθεί και να πλακοστρωθεί το πεζοδρόμιο. Τώρα μπορείς να περπατάς άνετα και χωρίς κίνδυνο.

Παρεμπιπτόντως, πριν μερικές βδομάδες πήγα στο ανακαινισμένο / ανακαινιζόμενο "Πεδίο του Άρεως". Την όλη αίσθησή μου τη συνόψισε με τον καλύτερο τρόπο ένας ηλικιωμένος που περνούσε από δίπλα μου: "Επιτέλους, ξάνοιξε λιγάκι!". Τα αγριόχορτα είχαν κοπεί, κάποιοι θάμνοι μάλλον είχαν κουρευτεί, πιθανώς και κάποια δέντρα να είχαν κλαδευτεί. Όχι σπουδαία πράγματα, αλλά είχες πλέον μια καλύτερη δυνατότητα εποπτείας του χώρου γύρω σου και συνακόλουθα μια μεγαλύτερη αίσθηση ασφάλειας. Ο χώρος δε φάνταζε πια εχθρικός και επικίνδυνος.

Η έλλειψη παράδοσης, γνώσης, εμπειρίας και κουλτούρας σε θέματα δημόσιων χώρων στη χώρα μας -μέρος της οποίας είναι και η άκριτη τσιμεντοποίηση των πάντων στις προηγούμενες δεκαετίες- έχει ως αποτέλεσμα η συζήτηση για τους αστικούς δημόσιους χώρους να περιορίζεται σε μια μίζερη μπακαλική "πρασινομετρίας". Τόσα δέντρα φυτεύτηκαν, τόσο δέντρα κόπηκαν, τόσοι θάμνοι αγοράστηκαν, χώρος "υψηλού πρασινού", χώρος "χαμηλού πρασίνου", κ.ο.κ. Το κωμικοτραγικό είναι ότι αυτή την περιορισμένης οπτικής λογική την έχουν ενστερνιστεί και η ελληνική διοίκηση και δικαιοσύνη.

Φυσικά, δεν εννοώ ότι δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ "χαμηλού" και "υψηλού" πρασίνου (αλήθεια που αρχίζει το ένα και που τελειώνει το άλλο;). Αλλά ότι το ύψος των (όποιων) φυτών είναι ένα μόνο από τα δεκάδες χαρακτηριστικά ενός δημόσιου χώρου και η αναφορά σε αυτό τίποτα απολύτως δε λέει για την ποιότητα της σχεδίασής του, ούτε μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως απόλυτο μέτρο χαρακτηρισμού του.

Σύντομο σχόλιο περί Ελληνικού

Θα επανέλθω όταν μάθουμε αναλυτικότερα το τι προβλέπει η φημολογούμενη συμφωνία της Ελλάδας με το Κατάρ αλλά θέλω να κάνω ένα σύντομο σχόλιο προς το παρόν.

Θέλω να υπενθυμίσω ότι όσοι επί χρόνια ζητούσαμε να αξιοποιηθεί κομμάτι του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού (τουλάχιστον το μισό), πάντα εντάσσαμε αυτή μας την πρόταση σε ένα συνολικό σχέδιο δημιουργίας δικτύου πάρκων στο σύνολο της μητροπολιτικής Αθήνας. Ιδίως δε στο Δήμο της Αθήνας και γενικά στις πιο υποβαθμισμένες περιοχές. Η πώληση τμήματος του πρώην αεροδρομίου δεν πρέπει να έχει απλά λογιστικό σκοπό. Να μειώσει δηλ. προσωρινά το έλλειμμα του σπάταλου και διεφθαρμένου δημοσίου τομέα, ο οποίος θα συνεχίσει να λειτουργεί με τον ίδιο στρεβλό τρόπο. Η αξιοποίηση του αεροδρομίου του Ελληνικού πρέπει να γίνει με τρόπο που να είναι προς το συμφέρον όλης της Αθήνας και της ποιότητας ζωής των κατοίκων του Λεκανοπεδίου. Και αυτή είναι μια πρόταση που έχει και σημαντικότατα μακροπρόθεσμα οικονομικά οφέλη.

Πρόσφατα άρθρα για την Αθήνα

Η άλλη κρίση της Αθήνας (του Δημήτρη Ρηγόπουλου, Καθημερινή, 2010-01-27)
Η επικίνδυνη Αθήνα (του Ηλία Μαγκλίνη, Καθημερινή, 2010-01-29)
Τα ερείπια της Αθήνας (του Δημήτρη Ρηγόπουλου, Καθημερινή, 2010-02-24)
Το έλλειμμα των επενδύσεων (του Πάσχου Μανδραβέλη, Καθημερινή, 2010-04-18) [επίσης σχετίζεται με το κέντρο της Αθήνας]
"Άνοιγμα στην Πόλη"-πρωτοβουλία του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών (ΑΠΕ-ΜΠΕ, 2010-05-04)
Το Μέγαρο Μουσικής και ο χαμένος παράδεισος (Χάρης Σαββίδης, e-Δράση, 2010-03-10) [μια προηγούμενη, διαφορετική ματιά για το ίδιο νομίζω πάρκο με το παραπάνω]

Επίσκεψη στον Προεδρικό Κήπο

Πολύ καλή η πρωτοβουλία του Προέδρου της Δημοκρατίας να ανοίξει τον Κήπο του Προεδρικού Μεγάρου στο κοινό και δε θα την άφηνα αναξιοποίητη. Πήγα προχτές, Κυριακή, πρωί και μεταφέρω εικόνες και εντυπώσεις.

α) Διαδικαστικά - χρηστικά:

Είσοδος: Μπαίνετε από τη βοηθητική είσοδο ("είσοδο υπηρεσίας" που έλεγαν παλιά... :) ) που βρίσκεται στο πλάι του Μεγάρου, επί της οδού Βασ. Γεωργίου Β'. Πρέπει να έχετε μαζί σας ταυτότητα ή διαβατήριο.

Η ουρά: Σε αντίθεση με ότι φοβόμουν δεν υπάρχει μεγάλη ουρά. Αν πάτε στις 10:00 το πρωί που ανοίγει θα την πετύχετε στο μέγιστο μήκος της (γύρω στα 5-10 λεπτά αναμονή). Αν πάτε αργότερα, κατά τις 11:00 δε θα χρειαστεί να περιμένετε καθόλου.

Ώρες για το κοινό: Κυριακές (πλην επισήμων αργιών) από 10:00 ως 14:00. 

Προσβασιμότητα: Δυστυχώς ο προεδρικός κήπος δεν είναι προσβάσιμος σε άτομα με αναπηρικά καροτσάκια καθώς υπάρχουν πολλά ανηφορικά και κατηφορικά μαρμάρινα σκαλιά.

β) Για τον ίδιο τον κήπο: Το τμήμα που είναι ανοιχτό για το κοινό είναι αυτό που δεν φαίνεται από την Ηρώδου Αττικού. Δεν θα περπατήσετε δηλ. στην μπροστινή αυλή (αυτή που βλέπουμε στις ειδήσεις ή περνώντας απ' έξω) αλλά στον πίσω / πλαϊνό κήπο, όπου λαμβάνει χώρα και η ετήσια δεξίωση του Προέδρου για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας.

Απ' ότι διαβάζω στο επίσημο σάιτ της Προεδρίας στο χώρο όπου βρίσκεται σήμερα το Μέγαρο ήταν παλιά ο βασιλικός λαχανόκηπος. Τα ανάκτορα ως γνωστόν ήταν στη σημερινή Βουλή. Στο πίσω μέρος υπάρχουν κάμποσες πορτοκαλιές (ή νερατζιές;)

και στη συνέχεια μια μαρμάρινη σκάλα που από το πίσω μέρος του Μεγάρου σε ανεβάζει στο πλάι του (βλ. φωτό)...

...και στη συνέχεια κατεβαίνει ώστε να σε βγάλει στην είσοδο του κήπου...

...όπου δεσπόζουν δυο σειρές από πανύψηλα κυπαρίσσια που σχηματίζουν τον κεντρικό διάδρομο που βλέπετε στην παρακάτω φωτογραφία.

Ο κήπος είναι καταφανώς γαλλικού ρυθμού, με αυστηρά γεωμετρικά σχήματα που ορίζονται από πλακόστρωτους διαδρόμους, ανοικτά κομμάτια / ξέφωτα καλοφροντισμένου γκαζόν αλλά και χωρίς τις ιδιωτικές / κρυφές γωνιές που εννίοτε βλέπεις σε "γαλλικούς" κήπους. Μόνη εξαίρεση ίσως κάποια σημεία δίπλα στο κιόσκι όπου δεν υπάρχει πρόσβαση για το κοινό. Το γκαζόν καθώς και όλα τα φυτά φαίνονται φροντισμένα. Προφανώς γιατί, αν και τυπικά δημόσιος, ο κήπος έχει χρήση ιδιωτικού χώρου...

Ο διάδρομος φτάνει σε μια "πισίνα", με δύο πέργκολες δεξιά και αριστερά, καλυμμένες με γλιτσίνιες.

Στο βάθος -πίσω από την "πισίνα"- το γνωστό κιόσκι όπου κάθεται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με τους πολιτικούς αρχηγούς κατά τη δεξίωση της 24ης Ιουλίου. Φτηνό και σχεδόν φτωχικό φαινόταν τώρα, χωρίς την περιρρέουσα λαμπρότητα της δεξίωσης. Οι καναπέδες στο κιόσκι απλά έπιπλα φερ-φορζέ, γυμνά χωρίς τα μαξιλάρια τους, που θα μπορούσαν να βρίσκονται σε οποιοδήποτε μπαλκόνι ή κιόσκι.

Η αίσθηση του γαλλικού ρυθμού "σπάει" από την παρουσία γηγενών / μεσογειακών φυτών (όπως οι κουκουναριές που βλέπουμε παραπάνω) τα οποία δεν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε σε φροντισμένους, επίσημους κήπους και πιο πολύ έχουμε συνδυάσει με παρθένα, μεσογειακά τοπία.

Άλλα ελληνικά στοιχεία του κήπου είναι τα διάφορα γλυπτά με τα οποία είναι διανθισμένος -όπως η παραπάνω σύνθεση από... μεταλλικά κριάρια ανάμεσα σε διάφορα πιο "συντηρητικά" γλυπτά σαν τον κούρο που βρίσκεται μπροστά απ' το κιόσκι.

Η όλη βόλτα δε θα σας πάρει πάνω από 30-40 λεπτά. Ορισμένοι νομίζω ότι έφυγαν και στο τέταρτο.

Παραλειπόμενα στιγμιότυπα:

-Η γειτόνισσα, προφανώς, του Μεγάρου που διπλοπάρκαρε με την άνεσή της, σαν να ήταν η Κυριακάτικη ρουτίνα της, μεταξύ του Προεδρικού Μεγάρου και του Μεγάρου Μαξίμου (!!!), άδειασε - με τη βοήθεια της Φιλιπιννέζας της - τα σύνεργα του τέννις και μετά από ένα τέταρτο επέστρεψε για να πάρει το αυτοκίνητο και κινούμενη με την όπισθεν να πάει να παρκάρει κάπου πιο μόνιμα. Μια μεγαλύτερη αυστηρότητα στην τήρηση του ΚΟΚ, σ' αυτό το σημείο της πόλης, θα χαρακτηριζόταν ως υποκριτική ή θα ήταν απλώς η επιβεβλημένη τήρηση (έστω) των προσχημάτων; Απλά μια απόδειξη ότι και οι πλούσιοι (γείτονες του Προεδρικού Μεγάρου) έχουν δικαίωμα στην παρανομία;

-Οι δύο κύριοι που με ύφος αγανακτισμένου ανατολίτη οικολόγου διαμαρτυρήθηκαν έντονα για το γεγονός ότι δεν επιτρεπόταν η είσοδος ποδηλάτων στον κήπο, "όπως στην Ευρώπη..."!

Εκδήλωση για τη δημόσια γλυπτική, στη Θεσσαλονίκη

Η ημερίδα, με θέμα, "η συμβολή της δημόσιας γλυπτικής και της αρχιτεκτονικής στην αστική ανάπλαση. Ελληνική και διεθνής εμπειρία", θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 20/3/2009, στην Αποθήκη Β1 στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης όπου στεγάζεται το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης.
Ώρα έναρξης: 11:00πμ.
Με την ευκαιρία, δείτε και το ενδιαφέρον μπλογκ Γλυπτοθήκη.

Καρδιακά προβλήματα και... ταχυδρομικός κώδικας

Άρθρο στο MSN για τους "νέους και απροσδόκητους παράγοντες που μπορεί να επιβαρύνουν την υγεία μας" αναφέρεται μεταξύ άλλων στην επίδραση της... ταχυδρομικής διεύθυνσης στην καρδιά.

Το μέρος που ζεις μπορεί να αυξήσει τις πιθανότητες καρδιακής προσβολής ή εγκεφαλικού κατά 20 τοις εκατό, σύμφωνα με μια μελέτη της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Stanford. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι γυναίκες που ζούσαν σε "στερημένες" γειτονιές - μέρη που τείνουν να μη φωτίζονται καλά τη νύχτα και στα οποία δεν υπάρχει εύκολη πρόσβαση σε πεζοδρόμια, μονοπάτια και πάρκα - είχαν μεγαλύτερο ρίσκο καρδιακού νοσήματος ανεξαρτήτως του πόσο πλούσιες ήταν ή τι εκπαιδευτικό επίπεδο είχαν.

"Αυτά τα περιβάλλοντα είναι φτιαγμένα κατά τρόπο που αποθαρρύνει την υγιεινή άσκηση - δεν είναι φιλικά αν θέλεις να βγάλεις το σκυλί βόλτα ή να πας για τζόγκιν", λέει η Marilyn A. Winkleby, Ph.D., επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης.

Can You Spot the Hidden Heart Dangers? (By Janis Graham, Redbook)


Η σχέση ανάμεσα στην υγεία και στην εγγύτητα πάρκων και πεζοδρομίων είναι γνωστή και από άλλες μελέτες. Βλέπε:
"Urban residential environments and senior citizens’ longevity in megacity areas: the importance of walkable green spaces" (Journal of Epidimiology and Community Health)
"Green space, urbanity, and health: how strong is the relation?" (Journal of Epidimiology and Community Health)

Αυτό που δεν είχα σκεφτεί είναι το θέμα του φωτισμού, δηλ. ουσιαστικά της αίσθησης ασφάλειας, που αποπνέει μία γειτονιά και που μπορεί να κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται στα σπίτια τους και άρα να έχουν μια πιο καθιστική ζωή. Δηλ., για πρώτη φορά βλέπω να συνδέεται η εγκληματικότητα / αίσθηση ασφάλειας μιας γειτονιάς με θέματα υγείας των κατοίκων της! Πολύ ενδιαφέρον.

Οι περιβαλλοντικές ευαισθησιές της ΕΛΛΗΝικής ΑΡΙστερΑΣ

Αφίσες κολλημένες σε κάδους ανακύκλωσης



(Κοινή δημοσίευση με το Βλακειολόγιο)

αφίσα κολλημένη σε δέντρο

αφίσες σε κολώνες

και ο σεβασμός ΕΛΛΗΝΑΡάδων και λοιπών για τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό... (Λόφος Φιλοπάππου)

γκραφίτι σε μαρμάρινο παγκάκι στου Φιλοπάππου





συνθήματα γραμμένα σε αρχαιολογικό χώρο

Αφίσα Χρυσής Αυγής και αυτοκόλλητο "φίλων του Φιλοπάππου" (!!!) σε κάδο στου Φιλοπάππου (ο ορισμός της αυτοαναίρεσης).


...και λίγος Πλιάτσικας (πάει με όλα...)

Μετεκλογικό Υστερόγραφο: Τα κόμματα που ήταν υπεύθυνα για τη μεγαλύτερη αφισορύπανση (ΝΔ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ) είδαν τα ποσοστά τους να μειώνονται. Αντιθέτως, ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ και Οικολόγοι-Πράσινοι που δεν αφισορύπαναν (ή πολύ λιγότερο) είδαν τα ποσοστά τους να αυξάνονται.

Καλοκαιρινός περίπατος στο Κτήμα Συγγρού

Το Κτήμα Συγγρού είναι ένας μεγάλος χώρος πρασίνου (από τους μεγαλύτερους και σημαντικότερους στο πολεοδομικό συγκρότημα της Αθήνας καθώς βρίσκεται μέσα σε μια πυκνοκατοικημένη περιοχή). Οι περισσότεροι το "ξέρουμε" ως το πράσινο κομμάτι που βρίσκεται πίσω από μια άσχημη μάντρα, ανεβαίνοντας την Κηφισίας στο δεξί μας χέρι. Στο παρελθόν υπήρξαν σχέδια κακώς νοούμενης μάλλον αξιοποίησής του από το Δήμο Αμαρουσίου, παρότι ο χώρος είναι ιδιοκτησίας του Δημοσίου. Εξαιρετική δουλειά για την προστασία του κάνουν οι "Φίλοι του Δάσους Συγγρού" και οι συνεργαζόμενοι εθελοντές που έχουν και το ιδιαίτερα ενημερωτικό http://www.dasosygrou.gr/.

Διαβάζοντας γλαφυρές και μελιστάλακτες περιγραφές άλλων στο ίντερνετ απόρησα για το αν πήγαμε στο ίδιο μέρος. Νομίζω ότι πολλοί Έλληνες (ιδίως Αθηναίοι που έχουν μια ψυχαναγκαστική, ενοχική "αγάπη για τη φύση") αισθάνονται την υποχρέωση όποτε βρεθούν ανάμεσα σε 5 δέντρα να γράψουν διθυράμβους για το πόσο ωραία αισθάνθηκαν, τη γαλήνη και την αγαλλίαση που ένιωσαν, κτλ., κτλ...

Η εντύπωση που μου δημιουργήθηκε είναι διαφορετική: Το νοτιο - δυτικό τμήμα (αυτό που είναι πιο εύκολα προσπελάσιμο από το κοινό) δείχνει μισο-εγκαταλελειμένο ή για την ακρίβεια φθίνον, "αφύσικο" στη μορφή του (δέντρα παρατεταγμένα στη σειρά σα στρατιωτάκια) και εν πολλοίς άχαρο και αφιλόξενο. Είναι δηλ. αυτό ακριβώς που λέει η λέξη: κτήμα. Πιθανώς να ευθύνεται εν μέρει για αυτή μου την εντύπωση το ότι πήγαμε στο κατακαλόκαιρο (Κυριακή 9 Αυγούστου). Κατά τη διάρκεια των 2 περίπου ωρών που περπατήσαμε, συναντήσαμε 1-2 άτομα που έτρεχαν, άλλους 4 που περπατούσαν, μία κυρία με ένα σκυλί και τον πυροσβέστη με το όχημά του που μετακινείτο από το ένα σημείο στο άλλο, προσπαθώντας να καλύψει όλο αυτό τον τεράστιο χώρο. (Την επόμενη μέρα, 10 Αυγούστου, διαβάζω ότι προσλήφθηκαν οι εποχιακοί δασοπυροσβέστες!!!!!) Ερημιά δηλαδή. Προς μεγάλη μου έκπληξη, ο θόρυβος από την Κηφισίας ήταν εντονότατος (στο νοτιοδυτικό τμήμα) παρότι ήταν μεσημέρι Κυριακής και οι δρόμοι ήταν εξίσου άδειοι. Φαντάζομαι πως θα είναι τον υπόλοιπο καιρό...
Ωστόσο, το βόρειο / βορειοανατολικό τμήμα είναι πράγματι δάσος και αξίζει κανείς να το περπατήσει καθώς έχει αρκετά ωραία κομμάτια (και ο θόρυβος γίνεται ελάχιστα αντιληπτός). Απ' ότι διαβάζω από το σάιτ του Υπ. Αγρ. Ανάπτυξης & Τροφίμων / Ι.Γ.Ε. που έχει και την επιμέλεια του χώρου, αυτό είναι και το μεγαλύτερο σε έκταση τμήμα (700 στρ. δάσος - 200 κτήμα).
Νομίζω ωστόσο ότι και το υπόλοιπο θα μπορούσε με μια μεγαλύτερη περιποίηση και μικρο-αλλαγές / παρεμβάσεις να γίνει πολύ πιο φιλικό στο χρήστη.

Στα θετικά:

• Χωματόδρομοι και μονοπάτια (ελάχιστη άσφαλτος).
• Δυνατότητα περιπάτου / τρεξίματος για περιοίκους.
• Θετική συμβολη στο μικροκλίμα της περιοχής.
• Θετική συμβολή στην απορρόφηση των νερών της βροχής (διαπερατή επιφάνεια).
• Πιθανή θετική συμβολη στην ατμοσφαιρική ρύπανση (αέρια ρεύματα...).

Στα αρνητικά:

• Κακόγουστα, σκουριασμένα κάγκελα και μάντρα στην περίμετρο.
• Άσχημες, απωθητικές είσοδοι.
• Απουσία σήμανσης που να σε κατευθύνει στα ενδιαφέροντα σημεία.
• Ελάχιστα παγκάκια και άλλος εξοπλισμός.
• Ελάχιστες βρύσες, και σε κακή κατάσταση (άχρηστες ή βρώμικες).
• Απουσία επαρκούς φύλαξης.
• Κοτετσόσυρμα...
• Σκουπίδια (λίγα αλλά υπαρκτά).
• Καταστροφή / φθορά πυροσβεστικών κρουνών και εξοπλισμού από τριτοκοσμικά δίποδα.